Mensensnuitjes

Bestuur

.

IMG_1337

Marina

Ik ben Marina, de penningmeester van Stichting Poezensnuitjes. Ik woon zelf niet in Nijmegen, maar omdat ik het goede werk van o.a. Bianca al jaren volg wilde ik heel graag deze stichting ondersteunen. Omdat ik niet heel dichtbij woon en volledig werk kan ik dat in de praktijk minder doen. Maar op de administratieve achtergrond kan ik wel heel veel werk uit handen nemen. Zelf heb ik zes katten. Tessa komt bij Bianca vandaan, Nessie is bij mij geboren en Duncan uit het asiel. Aan  Jannes, Dennie en Sparky ben ik via de stichting gekomen.

We hebben een geweldig team waar heel veel dierenliefde in vertegenwoordigd is, en ik probeer mijn steentje bij te dragen aan dit prachtige werk!

.

.

Ingrid

ingrid

Ik ben Ingrid, voorzitster en  secretaris van  Stichting Poezensnuitjes.  Van kinds af aan zijn er dieren in mijn leven geweest zoals goudvissen, konijnen, honden en katten. Zwervertjes in huis nemen was de gewoonste zaak van de wereld. Van kittens tot een oude blinde kat, niks was te gek bij ons thuis. En nu zijn dieren nog steeds belangrijk in mijn leven. Ik leef samen met mijn vier katten. Van deze vier zijn er drie die of van een zwerfmoederpoes zijn of gevonden in een doosje (lees gedumpt). Als lid van de Stichting probeer ik, samen met de andere bestuursleden en gastgezinnen, het leed van katten een heel klein beetje te verbeteren.

.

.

Bianca

bianca

Sinds het jaar 2007 vang ik zwerfkatten en kittens op, het is een passie voor me geworden.
Zwangere poezen, poezen met kittens, moederloze kittens, volwassenkatten, schuw of tam allemaal heb ik ze al mogen verzorgen. Soms enorm zwaar maar door de grote liefde die je van deze diertjes krijgt enorm dankbaar om te mogen doen.
Al mijn eigen poezensnuitjes zijn ook exopvangertjes die bij mij hun forever home hebben gekregen. Alle opvangertjes die bij mij binnen komen sluit ik meteen in mijn hart, daardoor is het vaak erg moeilijk om weer afscheid van ze te moeten nemen. Ik heb al emmers vol met tranen gehuild, maar als je daarna ziet hoe gelukkig ze zijn in hun nieuwe thuis weet je weer waarom je dit doet “elk poezensnuitje een nieuwe start geven voor een heel gelukkig leven “. Het is triest dat het nodig is, maar zolang er poezensnuitjes in nood zijn stel ik mijn hart en huis voor ze open! Daarnaast hou ik de facebook site van poezensnuitjes bij, en samen met Marina de website. Wanneer je de stichting belt krijg je mij aan de lijn, en ook de meeste mailen worden door mij beantwoord.
Ik vang zelf ook, en rijd de meeste ritten naar en van de dierenarts. Ik ben ook gastgezinbegeleider.

.

Teamleden

.
.
.
IMG_0536Cari
Ik ben niet met dieren opgegroeid, maar heb er altijd grote interesse en liefde voor
gehad. Alle dieren zijn mij lief, maar met katten heb ik iets speciaals. Ik heb zelfs ooit gedroomd dat ik er één was. Ik sprong op schuttingen en schuurtjes….ik vergeet het nooit meer 😉
Ik heb veel geleerd tijdens een 1,5 jaar durende baan in een asiel en heb me later verder verdiept in gedrag.
In 2006 kwamen de eerste zwervers bij mij in opvang. Ik heb er ca. 60 zien komen en gaan, poezen, kittens en katers.
In 2009 ben ik om diverse redenen gestopt met opvangen. Ik heb in de jaren daarna wel een paar keer een hondje uit het buitenland opgevangen. Ook zij hebben hulp nodig.
Toen ik onlangs (april 2015) een vangkooi nodig had voor een ongecastreerde kater die hier de buurt ‘onveilig’ maakte, vroeg Bianca of ik iets voor Poezensnuitjes wilde doen. Natuurlijk! Opvangen wil ik alleen nog in uiterste nood, maar als er een kat gevangen moet worden, is er een kans dat u mij ziet verschijnen. Ritjes naar de dierenarts horen daarbij en verder wil ik overal inspringen waar dat nodig is.
Zelf heb ik op dit moment 5 katten: Safa, een 4e hands siameesje via Marktplaats, Fling. een kater die broodmager met verlamde staart bij mij in opvang kwam, Bumper, een ataxie kater die bij mij geboren is, Yuki, een schuw straatpoesje dat ik na wat knutselen met een kippenhokje en een kattenluik zelf heb gevangen en Roxy, een angsthaasje dat in het asiel in de uitverkoop ging. Daarnaast nog Dibbah, een Spaans zwerfhondje en Ommic, een Roemeentje dat nog in een gemeente asiel op de bus zit te wachten…  Ook lopen er in de tuin nog 4 krielkipjes.
We hebben in Nederland gelukkig geen zwerfhonden en ik hoop dat we ook ooit kunnen zeggen dat we geen zwerfkatten hebben.
 .
.
.
.
Niikke en PeterPeter en Nikkie
Wij zijn Peter en Nikkie, 29 en 27 jaar oud en sinds november 2014 weer woonachtig in Nijmegen. We hebben beide best een onregelmatig leven door werken, studeren en andere activiteiten. Toch zagen we het hebben van huisdieren erg zitten en konden we, kijkend in onze agenda, ook best wat bieden. Sinds augustus 2015 zijn we gastgezin voor Stichting Poezensnuitjes, die we op het pad kwamen via internet en waarvan ons meteen duidelijk was dat ze katten een warm hart toedragen.. Het opvangen van katten en tevens iets goeds doen, sprak ons erg aan.
Katten hebben we altijd erg leuk gevonden, maar omdat we antikraak woonde, mochten we geen huisdieren hebben. Wel vonden we de compagnie van de buurtkatten erg leuk. We herinneren ons ‘Scruffie’ nog goed, een kat die er nogal gehavend uit zag, maar o zo’n leuk karakter had.
Sinds kort zijn Arriba en Santos bij ons, 2 kittens die van een zolder zijn geplukt. Moeder kat bekommerde zich niet echt om de kittens, waardoor de kittens verwilderde. Bianca en Joyce hebben de twee bange kleintjes gevangen en naar ons gebracht. Al blazend en heel bang kwamen ze bij ons binnen, de verandering die we al zagen na 2 dagen, was geweldig. Het is erg mooi om zo’n proces samen mee te maken. Natuurlijk hoop je dat het werk als gastgezin zo weinig mogelijk nodig is, maar als het nodig is, doen we het graag!
.
.
.
.
.
Iris
Iris
Ik ben Iris, getrouwd met Harrie , moeder van 2 zoons en 1 dochter die geen van allen meer thuis wonen en oma van een geweldig leuke kleinzoon. Als klein meisje was ik al gek op dieren, wij hebben dus altijd huisdieren gehad. Mijn carrière als kattenvanger begon ik in 2002 bij de boerderij waar ik een baal hooi haalde voor onze konijnen.
Deze boer bleek de kittens die daar geboren werden te verdrinken, samen met mijn dochter en haar vriendinnetje heb ik toen een kitten kunnen vangen in een juten aardappelzak. Vervolgens heb ik hulp gekregen van de plaatselijke dierenbescherming , ik leende bij hen een vangkooi en heb de poezen en kittens bij die boer gevangen. De poezen werden gesteriliseerd en weer teruggebracht, de kittens heb ik gesocialiseerd en voor een aantal vond ik nieuw huisje. Luna mocht blijven, Mickey was heel erg schuw en kwam daardoor twee keer terug van plaatsing, toen hebben we hem ook maar gehouden.
In de jaren daarna heb ik 4 jaar vrijwilligerswerk in een asiel gedaan en kwam ik op zoek naar hulp voor zwerfkatten bij Stichting Poezenbel terecht.
Als Poezenbel-vrijwilligster heb ik heel veel opvangertjes in huis gehad en ieder jaar bleef er wel een kneusje en/of een schuwe opvanger hangen waardoor wij ons huis nu delen meer een heel stel Poezensnuitjes.
Vorig jaar overleed helaas Maria, de oprichtster van Poezenbel, en werd de stichting opgeheven. Sindsdien ben ik vrijwilligster van Stichting Poezensnuitjes en kan ik gelukkig gewoon doorgaan met zwerfkatten vangen en helpen.
Omdat ons huis en tuin behoorlijk vol zijn, er wonen naast de poezensnuitjes ook nog 2 hondensnuiten en 4 konijnensnuitjes, vang ik liever alleen nog op als de andere gastgezinnen vol zitten. Ik ben heel blij dat ik in dit geweldige team terecht ben gekomen en hoop dat we met zijn allen nog heel veel Poezensnuitjes kunnen helpen maar het zou helemaal mooi zijn als onze hulp overbodig zou worden in de toekomst. Helaas is het leven geen sprookje dus blijven wij gewoon maar allemaal ons best doen voor alle poezels tot we er bij neervallen :=)
.
.

 


Janny
Janny

Hallo ik ben Janny.
Ik ben sinds het voorjaar 2015 gastgezin van stichting poezensnuitjes. Ik vind het fantastisch om katten op te vangen. Het is heel mooi en dankbaar om (bange) kittens te socialiseren en op te voeden. Als ze dan naar hun gouden mandje gaan is het altijd wel moeilijk maar uiteindelijk doe je het daarvoor.
Ik heb 3 volwassen uitwonende kinderen en 7 kleinkinderen. Zij zijn ook allen gek op dieren.
Ik ben opgegroeid op een boerderij tussen de dieren, Ik heb toen ik jong was heel wat dieren opgevangen op mijn slaapkamer om liefde te geven of beter te maken. O.a een net geboren biggetje die ten dode opgeschreven was, met veel zorg en vaak voeden, groot weten te krijgen.
Ik heb 2 katten, een kruising maine coon kater, simba. Een noorse boskat poes, Roza. Ik heb aan het huis vast een mooie grote katten ren waar de katten heerlijk kunnen vertoeven maar wel veilig zijn.
2 katten is erg leuk maar er kunnen er makkelijk een paar extra bij, vandaar dat ik zo geniet van de opvang periodes.

.

Maartje

maartjeHoi, ik ben Maartje. Sinds het najaar van 2016 ben ik gastgezin voor Stichting Poezensnuitjes.

Ikzelf ben (nog) niet in het bezit van een huisdier. Maar ik ben wel opgegroeid met verschillende dieren: honden, katten, konijnen, hamsters, wandelende takken, waterschildpadden, kanaries en zelfs slangen zijn er in huis geweest. Sinds ik op eigen benen sta heeft dit zich beperkt tot grasparkietjes, gevolgd door een adoptie Jack Russel Terriër.

Omdat mijn dochter inmiddels wat groter is, ze was net 3 jaar op het moment dat we gastgezin werden, leek het mij leuk om eens te kijken of we weer een huisdier zouden nemen. Maar in plaats daarvan kwam ik Stichting Poezensnuitjes tegen. Ik dacht meteen: “dat wil ik!”. Katjes in nood helpen en daarnaast mijn wens om weer beestjes in huis te hebben leek de combi. En daarnaast een mooi leerproces voor mijn dochter. En tjee zeg, wat doet die kleine meid het goed! Ze helpt mee met voeren en aaien. Ze is zeer betrokken en een kei in het opvangen van kattensignalen. Vooralsnog een goede keus.

En natuurlijk is het lastig om na een tijdje weer afscheid van de poezensnuiten te nemen. En dan denk ik terug aan hoe ze binnen kwamen en wat we samen, wij vrouwtjes en de poezensnuitjes, bereikt hebben en hoe ze nu naar hun nieuwe mand gaan! Dan ben ik weer extra blij met mijn keus voor dit vrijwilligerswerk.

.

.

Yvonne

yvonne-poezensnuitjesHoi, ik ben Yvonne. Sinds het voorjaar van 2016 ben ik gastgezin voor Stichting Poezensnuitjes.
Dieren hebben altijd een grote rol gespeeld in mijn leven. Al van jongs af aan was ik op een kinderboerderij in de buurt te vinden. Thuis hadden we altijd een of meer katten. Tegenwoordig woon ik samen met mijn man in een klein boerderijtje in de Liemers. Onze beestenstapel omvat momenteel vier paarden, drie honden en drie katten. Twee daarvan komen uit het tweede stel kittens dat we opvingen voor de stichting, twee heerlijke mannekes die heel ziek en schuw binnenkwamen en nu gezonde jeweetwel-katertjes zijn die genieten van knuffelen en het buitenleven en al heel goed muizen vangen. Ik kwam de stichting tegen op Facebook en wilde daar mijn steentje aan bijdragen. We hadden nog een kamertje over, dus dat werd de kattenkamer. Het werk is zeker niet makkelijk, het vertrouwen winnen van schuwe wilde katten is een kwestie van geduld en een lange adem, en om medicijnen naar binnen te krijgen moet je ook nog creatief zijn 😉 . Maar het is ook mooi en dankbaar om te doen, en erg leuk om ze na een tijdje gezond en wel in hun gouden mandjes te zien!

 

.

Sanne

sanne.JPGHoi ik ben Sanne,

Als kind was ik altijd bezig met dieren, maar omdat mijn broer allergisch is voor alles met haren hadden wij lang geen huisdieren. Om mijn tiende kreeg ik van mijn oma een (tweedehands) konijn Witje en hierna volgden cavia’s Jopie en Mia die ik op mijn slaapkamer hield. Toen ik op mezelf ging wonen kreeg ik mijn eerste poes, Miemel, van een collega die haar thuis niet meer kon hebben. Via Stichting Poezensnuitjes kreeg ik Bodo en Bink (Chance) in huis. Drie maanden later overleed Miemel aan de gevolgen van een tumor in haar hoofd.

Het socialiseren van bange Bink vond ik zo leuk dat ik besloot pleegmama te worden. Mijn eerste opvangers waren Donder en Storm, hierna heb ik Adje en Rudolf erbij gehad en heel eventjes Weasel en Sabi. Toen bleek dat mijn Bodo kattenaids en -leukemie had, heb ik de laatste maanden van zijn leven alle aandacht op Bodo en Bink gericht.
Bink is inmiddels uitgegroeid tot een lieve schootkat en hij vind het heerlijk om met kleine poezensnuiten te spelen.
Voor de opvang snuitjes heb ik een kattenkamer waar ze rustig aan het binnenleven kunnen wennen. Zodra het kan gaat de deur open en leren ze het echte binnenleven kennen. Het socialisatieproces is een werkje waar veel geduld, tijd en energie in gaat zitten, maar uiteindelijk krijg je dat dubbel en dwars terug van de dankbare snuitjes!

.

.

Eva

ce56a93e-0c7e-43be-8737-254f0bbb64c3-2

.

Ik ben Eva, sinds kort gastgezin bij poezensnuitjes.

Al van kinds af aan zijn er dieren in mijn leven, ik zou me ook geen leven zonder voor kunnen stellen. Zelf heb ik 15 jaar 2 poezen gehad en toen zij vorig jaar beide overleden besloot ik dat ik voorlopig geen andere kat meer wilde, maar dat ik wel iets voor ze wilde doen en daarom ben ik gastgezin geworden.

Niks mooiers dan deze schatjes te helpen aan een gouden mandje. Ik heb onlangs mijn eerste opvangertje naar haar nieuwe huisje zien vertrekken en dat was een fijn gevoel, daar doe je het voor.

.

.

.

.

Tasha

TashaAls kind kwam ik altijd al met allerlei dieren thuis aanlopen. Soms tot grote gruwel van mijn moeder 🙂 Ik wilde dan ook altijd dierenarts worden maar helaas viel ik steeds af bij de loting. Uiteindelijk met werk een heel andere richting ingeslagen maar de liefde voor dieren is altijd gebleven. En ik heb dan ook al mijn hele leven dieren om mij heen.
Ook heb ik een tijdlang met heel veel plezier op de dierenambulance gereden en daar veel ervaring opgedaan alsmede mijn dieren EHBO behaald.
Ik hou van alle dieren en soms lijkt mijn huis dan ook wel een kleine dierentuin, maar katten hebben toch wel echt mijn hart gestolen. Na onze verhuizing naar het Oosten van het land ben ik op zoek gegaan of ik iets kon betekenen voor de katjes in NL en kwam ik uit bij Stichting Poezensnuitjes.
Nu al een tijdje gastgezin en vele katjes zien komen en gaan. Hoe mooi is het niet als een kat schuw binnen komt en je het vertrouwen wint waarna deze een gouden mandje vindt bij iemand warm binnen ?
Zo zijn er ondertussen ook al twee lieverds bij ons blijven wonen!
Het is leuk en dankbaar werk met af en toe een traan.
Ik hoop nog heel veel katjes blij te kunnen maken met hun gouden mandje!

.

.

Dennis en Leonie

Dennis en LeonieWij zijn Dennis (25) en Leonie (23). Sinds het voorjaar 2017 zijn wij gastgezin bij Stichting Poezensnuitjes. Het is erg inspirerend om alle mooie verhalen te lezen over de snuitjes die de stichting heeft geholpen. Het belangrijkste vinden wij dat deze stichting altijd de snuitjes op nummer 1 zet. Wij proberen de stichting te helpen om de maatschappij minder onrechtvaardig te maken door het onrecht wat poezensnuitjes wordt aangedaan te beperken. Dit doen wij door de snuitjes te socialiseren met alle liefde en geduld, zodat zij hun echte zelf weer durven te laten zien. Het is erg belonend om het vertrouwen van een snuitje te winnen: zo transformeerde Toto van een schuwe wantrouwende kater in een echte knuffel! Dit is geweldig om te zien.

Oud-opvangertjes Teemo en Jane maken vast onderdeel uit van ons gezin en socialisatieteam. Ze helpen de andere snuitjes geweldig door te laten zien dat spelen met ons toch ook heel leuk is en de kriebels van onze rare mensensnuiten zo ontzettend fijn zijn

 

Advertenties