Hoe gaat het met…?

Onze gastgezinnen vinden het altijd geweldig om updates te krijgen over hun exopvangers.
Wij willen jullie delen in dit plezier en daarom hebben we deze rubriek gemaakt.
Verhalen en foto’s van exopvangers zijn dus altijd welkom.

.

.

24 mei 2018

Duchess (Ursula)

Update van onze Duchess voorheen Ursula.

Ze is nu een week bij ons en ze
went heel langzaam aan ons gezin van vijf personen en drie katten.

du1
Ze is zelf een heel lief en zachtaardig katje, wat heel graag vriendjes wil worden met de andere katten. Maar ze is ook heel onzeker waardoor het soms toch wel erg eng is voor haar om echt contact te maken met de andere katten.

Wij zijn er echter van overtuigd dat met geduld en veel liefde het helemaal goed gaat komen met onze Duchess. Ze mag nu ook nog niet naar buiten, maar als ze tzt helemaal gesetteld is mag ze buiten muisjes gaan vangen in de weilanden die achter ons huis liggen.

.

*******************

.

3 december 2017

Mamma Merah en Simba (Rooi)

Hallo allemaal,

Hier een update van één jaar Mamma Merah en Simba.

image3

In 2016 hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve katers Balou en Joris en wat was het stil in huis. En daar……..was ineens die foto op Facebook van Mamma Merah en Simba( toen nog Rooi). We waren gelijk
verliefd😍 Ze waren niet opgehaald door de mensen die hun graag wilden hebben. Was het toeval?

image7

Na toch wel even wikken en wegen hebben we gebeld met de Stichting Poezensnuitjes of Mamma Merah en Rooi nog vrij waren. Er werd een afspraak gemaakt om te komen kijken en het ritje naar Nijmegen was geregeld.

image2

Een beetje schuw en spannend werd er vanuit een hoekje naar ons gekeken. Er was echter wel een klein probleempje. Mamma Merah deed nog weleens een plasje naast de bak. Ja….en daar moesten we toch wel even over nadenken. Maar éénmaal thuis waren we er toch wel snel uit. We wilde haar toch graag een kans geven, want we hadden het idee net als Cari waar ze op dat moment in het gastgezin zat, het alleen gebeurde als het ze erg gestrest is.

image6

Er werd een afspraak gemaakt dat Cari ze naar ons toe zou brengen op vrijdag 9 december. Maar al snel kwam het telefoontje of Cari ze niet een weekje eerder mocht brengen? Ja natuurlijk want wij waren er helemaal klaar voor!

En daar kwamen ze dan en het was heel spannend niet alleen voor Merah en Rooi maar ook voor ons. En het is goed gegaan. Mamma Merah heeft alleen de eerste nacht een ongelukje gehad en daarna is het niet meer gebeurd.

image5

Mamma Merah heeft zich ontwikkeld tot een hele lieve, aanhankelijk poes maar wel alles op háár tijdstip en voorwaarden. Ze maakt nog steeds stapjes en komt elke dag dichter naar ons toe. Ze zit nog net niet op schoot maar kruipt voorzichtig steeds dichter tegen ons aan op de bank.
En wat is ze een geweldige moeder. Niets is haar teveel als het om haar zoon gaat.

image1

En ja …. Rooi die wij Simba hebben genoemd omdat dat beter bij hem paste is ondeugend, doet domme dingen zoals zich zelf opsluiten, heel impulsief maar ohhhh zo lief. We mogen hem nu wel aaien maar niet altijd. Hij vindt het toch nog steeds erg spannend. Maar als hij gaat eten, op de krabpaal ligt te slapen of op zn favoriete slaapplek ligt te slapen (de wasmand) en hem rustig benaderd dan gaat al heel snel zijn motortje aan. En we hebben altijd hele gesprekken met hem. Hij komt er wel en laten hem alles doen op zijn eigen tempo.

image4

Stichting Poezensnuitjes ondanks jullie tegenslagen van de laatste tijd willen wij jullie laten zien en horen dat er ook succes verhalen zijn en dat is dit er één van.

 

*******************

.

.

5 mei 2017
Doerak  en Dribbel
(Chickie en Bikkel)

Hallo mensensnuitjes,

Dag 1 Dribbel

Sinds deze week is het dan officieel…de chips van de meiden staan op onze naam. En dat maakt ons dan voor het echt hun gouden mand.

,Dag1 Doerak

Na wat aftasten in de eerste week, waarin ze duidelijk weer even moesten wennen aan ons als mensensnuiten, doen de meiden het nu super goed.

Week 1

Doerak (voorheen Chickie) was al snel op haar gemak. En is een heerlijke drukke donder. Beetje onbehouwen soms, maar super lief en gek op aandacht.
Maar Dribbel (Bikkel) had wat meer tijd nodig om te wennen aan ons. De eerste twee weken alleen op haar gemak tijdens de speelmomenten met ons.

Week2 Doerak

Dan vergat ze alle angst en schroom. Aaien was er nog niet bij. Maar sinds afgelopen weekend is op dat gebied ook om.  Fijn om te zien. Ze is ook super lief en zachtaardig.
.
Week2

s Nachts slapen ze op hun eigen kamertje. Als ik wakker word s ochtends, laat ik de meiden op onze slaapkamer en Doerak springt dan gelijk
op bed en het liefst onder het dekbed lekker tegen mij aan en dan gaat haar motortje ronken..

Week3 Doerak&DribbelDribbel komt er bij zitten op het dekbed om dan op gepaste afstand haar kopje tegen mijn hand te drukken voor wat aaitjes over haar bolletje. Als ik dan naar beneden ga trippelen ze gezellig met me mee en gaan ze op de vensterbank verder dutten of vogeltjes kijken.

Week3 Doerak

We hebben ze kamer voor kamer laten wennen en onderzoeken. En sinds in de derde week de zolderverdieping aan de beurt was, zijn ze er niet meer weg te slaan. Heel spannend met al die verstopplekken en er is zoveel te onderzoeken. Deze week al drie kerstballen op hun eigen kamer
.

Week4 Doerak&Dribbel

En ook helpen ze mee met de schone was opruimen. Zij doen de sokken en ik de rest. Die  sokken worden bij voorkeur bewaard naast het bakje met brokjes.

Week4 DoerakNa bejaarde katers verzorgd te hebben is het stiekem best veel werk met twee puberende poezemeiden in huis, maar het is ook super leuk. Dank je wel aan Tascha voor het socialiseren.

Week4 Dribbel

Groetjes, Tanja en Marcel
Doerak en Dribbel..

.

*******************

.

.

7 oktober 2016
Bolletje

5

Hallo, hier ben ik weer even, Bolletje uit Amersfoort. Ze vonden het leuk om even een “update” van mij te krijgen en mijn lekkere ondeugende smoeltje weer even op de site te kunnen tonen.
Zoals jullie misschien nog weten ben ik eind juli 2015 bij Iris geboren. Mijn mama was Moppie en helaas werd mijn eerste broertje of zusje dood geboren. Daarna overleden er nog vier broers en zusjes nadat zij geboren waren; en toen….. de laatste was ik en ik had een engeltje op mijn schoudertjes want ik was wel heel klein, maar met de goede hulp van Iris en een beetje van mijn mama ben ik er nog steeds. Wel tenger, maar heeeeel ondeugend.1
Mijn baasje Adri werd op slag verliefd toen hij mij zag, terwijl hij niet eens voor mij kwam kijken, want hij had al drie snuiten. Nee hij kwam voor Kwebbel, de snuit voor Joke. Alleen ik stal natuurlijk de show! Nou dat ging even makkelijk…. Oké, ik moest natuurlijk wel het honk delen met drie hele saaie snuiten en drie mensensnuiten maar al gauw was ik “de baas”.

2
Klom tijdens het koken in de broekspijpen van de baas en owee … bewoog geen teen of vinger, van twee meter afstand was ie niet veilig. Ach en die andere snuiten … daar loop ik met mijn neusje in de wind langs, vreemd volk, slapen altijd! Helaas is Miep er niet meer (op de foto lig ik nog met haar op mijn baasjes schoot), want die verkocht ik nog wel eens een tik. Ook verschans ik me in alle dozen en tassen en dat vindt de baas fantastisch. Vooral als hij net boodschappen wil gaan doen ga ik gauw de tas in en dan denkt hij: wat is die tas toch zwaar…

21
Ik ben gewoon een verwend kreng aan het worden. Enne wat betreft Kwebbel…. die heeft gewoon haar gouden mand gevonden, lekker dichtbij in Amersfoort, bij Joke. Volgende keer iets meer over haar!

Knuffel Bolletje.

*******************

.

.

25 april 2016
De Pim- en Sjaakstory.
(Zeno en Zjefke)

Onze vorige kat heette Boris, een enorme cyperse kater. Boris was voor ons een schat van een beest. Hij kwam van een boerderij en was helaas niet voldoende gesocialiseerd.

BorisVoor de Siamezen die wij toen hadden, had hij veel respect, maar als hij andere katten of honden tegenkwam liep het altijd uit op vechten. Jarenlang is onze tuin dan ook vrij geweest van andere katten. Optillen kon je hem niet en lekker op schoot zitten heeft hij dan ook nooit gedaan, maar zolang zijn pootjes de grond raakten konden wij alles met hem doen.

Wij hebben altijd katten gehad, dus toen Boris vorig jaar op 18-jarige leeftijd overleed,
vonden we het al snel erg stil in huis en gingen we op zoek naar een nieuwe huisgenoot. Om eenzaamheid en verveling te voorkomen hadden we er eigenlijk liever twee.

Via Facebook maakten we kennis met de Stichting Poezensnuitjes en het toeval wilde dat daar op dat moment een paar kittens zaten, waaronder de broertjes Zeno en Zjefke, die op zoek waren naar een ‘gouden mandje’. We zochten contact met Bianca, hun pleegmoeder en maakten een afspraak om te kijken of het zou klikken met deze twee.

Wij waren op slag helemaal weg van ze en zouden ze maar wat graag in huis nemen! Vanwege onze ervaringen met Boris hadden we aangegeven dat we het liefst een paar echte knuffelkatjes wilden hebben. Omdat ze waren opgegroeid samen met andere katten en vanaf het eerste moment al volop bij mensen op schoot hadden gezeten, zou dat wel lukken. En zo zijn de broertjes Zeno en Zjefke omgedoopt tot Sjaak en Pim en bij ons in huis gekomen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vanaf het eerste moment doen ze alles samen.  Ze kruipen samen in hun mand, eten samen, halen samen heel veel kattenkwaad uit, gaan samen op strooptocht, spelen heel veel samen, knokken af en toe met elkaar en maken het dan met een grote knuffelpartij weer goed. Kortom, het zijn echte, stoere en vaak ook lekker kleffe broertjes!

Wij wonen in een oud boerderijtje in de Betuwe met een grote tuin om het huis, die uitloopt in een boomgaard. Als het kattenluikje op ‘open’ staat hebben ze alle ruimte van de wereld om buiten stoom af te blazen. Lekker boompje klimmen, achter vogeltjes en kikkers aan te jagen, lekkere dikke muizen vangen en natuurlijk samen soezen in het zonnetje. Kortom, een fantastisch kattenleven.

filmpje capriolen Sjaak

Doordat zij van jongs af aan gewend zijn aan andere katten hebben we van vechtpartijen met andere katten geen last. Sterker nog, ze zoeken elkaar op om gezamenlijk op pad te gaan. Het is prachtig om te zien hoe Sjaak één van de buurkatten, een vondelingetje, mee op sleeptouw neemt, om samen de grote wereld te verkennen.

filmpje knuffels in mand

We hebben het bijzonder goed met Pim en Sjaak  getroffen en hopen dat we nog heel lang van hun streken kunnen genieten.

Bert en Bernadette

.

*******************

.

29 maart 2016
Pim Sjaak Gabana Chloé

Kennen jullie onze exopvangertjes Zjefke Zeno Ziggy en Zoé nog?
Een prachtig mooi nestje, en stuk voor stuk zo lief en leuk 🙂
We hebben van allemaal weer een update gekregen, geniet met ons mee

zjefkeprofiel Pim

Zjefke toen, Pim nu

zenode wereld op z'n kop

Zeno toen, Sjaak nu

ziggyIMG-20160328-WA0040

Ziggy toen, Gabana nu

image25IMG-20160329-WA0002-1

Zoé toen, Chloé nu

ying en yang

Pim en Sjaak mochten samen naar hun gouden mand verhuizen.

baas we willen naar buiten

En de broers zijn dolgelukkig, ze doen ook alles samen en zijn stapelgek op elkaar

natuurlijk wel veilig

Het is een heerlijk klef stel ❤

wakker worden

Kom Sjaak, gaan we lekker buiten spelen

lekker poedelen

Nee eerst even mijn ochtendtoilet

in gevecht met een graspol

Ze hebben een enorme grote tuin waar van alles te beleven is.
Ze vermaken zich daar prima, zelfs gevechten met de graspollen zijn leuk 😀

Sjaak op jacht

Sjaak is weer op jacht

beenspieroefeningen van de baas

En daarna weer lekker uitrusten, goed voor de beenspieren van de baas 😀

IMG-20160328-WA0044

Gabana is ook een enorme lieverd

IMG-20160328-WA0052

Hij woont samen met Kit en Abby

IMG-20160328-WA0046

Ook Abby is een exopvangertje van ons (Muppet)

IMG-20160328-WA0050

Ze hebben een heerlijke kattenren zodat ze lekker veilig naar buiten kunnen.

IMG-20160328-WA0051

Gabana is een echte knuffelbeer

IMG-20160328-WA0048

Hij weet prima aan zijn aandacht te komen 😀

IMG-20160329-WA0005

Chloé woont samen met Churro

IMG-20160329-WA0007

Churro struint graag rond in de afgezette tuin, maar Chloé is een echt binnenmeisje die het liefste dichtbij haar baasje en vrouwtje is.

20151125_150038

Ze ligt heel graag bij iedereen op schoot, en word het liefste de hele dag als een baby gedragen. Ze heeft een opvallende liefde voor witte dekentjes waar ze graag op “melkt”.

IMG-20160329-WA0004

Ze is ook dol op apporteren 😀

Het gaat dus geweldig goed met dit viertal 😀
Heerlijk om te zien en te lezen.
Alle baasjes en vrouwtjes heel erg bedankt voor de updates (Y)

.

6 maart 2016 Luuk, Lars en Laura

Hoi lieve mensensnuitjes!

Luuk, Lars en Laura hier! Wij zijn nog steeds super blij met ons personeel hier in Amsterdam. We krijgen lekker veel eten en spelen veel samen en wat we ook veel doen is heerlijk tegen en op ons personeel slapen.

Wat wij helemaal geweldig vinden is om uit het raam te kijken.. Wat gebeurd er veel buiten joh! Er lopen veel van die rare beestjes die gaan blaffen.. Die houden we goed in de gaten hoor… Maar ook zwaaien wij ons personeel uit als zij naar het werk gaan en we wachten ze ook op want wij weten precies hoe laat ze thuis komen!

Ook waarom we een mailtje sturen is omdat wij heel graag willen laten zien hoe groot wij zijn geworden!!!! Moet je eens zien wat een verschil!!!
luuk
Luuk weegt nu 5 kg. Is de grootste van ons drietjes.. Doet ook een beetje alsof hij de baas is, maar dat is hij niet hoor! Luuk is wel stoer, want hij is de enigste van ons drie die het enge stofzuigmonster durft aan te vallen! Super stoer joh! Maar soms is Luuk ook wel echt een softy.. Dan hoor je zijn spinmotor ineens te keer gaan en dan slaapt ie in de armen of nek van het personeel!
laura
Laura weegt nu 4,5 kg. Is ietsjes kleiner dan Luuk. Haar favoriet is Rebecca die verliest ze niet uit het oog.. Die twee zijn echt dikke vriendinnen die babbelen er wat op los joh… Daar is personeel Ron wel erg jaloers op! Laura is echt een dametje ze kan eeuwig kijken hoe Rebecca haar make up en haar doet.. Snap er niks van is toch super saai?!
lars
.

Lars (dat ben ik:-D) weegt nu 4kg.. Ik ben en blijf de kleinste.. Maar dat vind ik niet erg hoor! Ik blijf ons personeel terroriseren en ik vloer Laura en Luuk gemakkelijk:-D. Powerrr Lars! Ik plaag ons personeel ook vaak.. want ik ben zo super snel dan schiet ik alle keukenkastjes in als die maar even open staan en dan kom ik er ook niet uit! Wat ik ook doe is nog stouter.. Maaaar zooo leuk!! Dan steel ik iets van het personeel bijvoorbeeld een make up kwastje of een briefje en dan laat ik ze achter me aan rennen en mij krijgen ze niet HAHA:-D.

Ook krijgen we ’s avonds voor het slapen gaan echt iets ongelofelijks het is zoooo lekker wij weten echt niet wat we mee maken! De mensensnuitjes noemen het een ‘plakkie kippie’.. Vreemde naam, maar als zij dat zeggen dan schieten we met z’n drietjes naar de keuken en dan doe ik (Lars) ook nog een mooi dansje:-D!

Natuurlijk hebben we onze FB pagina(super cool trouwens)! Maar we vonden een mailtje sturen ook leuk:-)! Doe alle poezensnuitjes en mensensnuitjes de groetjes van ons en een koppie en knuffel voor Angela!

Groetjes,

Luuk, Lars en Laura
Ron en Rebecca

.

.

13 februari 2016 : Miles (Luciano) en Mingus (Sjimmie)

IMG-20160107-WA0012 (1)

Hallo allemaal,

Even een kleine up date; er is zoveel gebeurd met ons de afgelopen maanden.

Eerst gingen we verhuizen van pleegpersoneel Joyce naar ons eigen personeel. We moesten daar wel even wennen, hoor! Miles is wat stoerder dan ik dus hij durfde wat meer naar het nieuwe personeel te gaan. Ik volgde hem wel maar ik bleef wel op een veilige afstand zitten kijken.

Na een week werden we weer in de verhuismand gezet. We gingen naar een mensensnuit die ons helemaal bekeek, bevoelde en ik kreeg er zelfs een prik van! Miles had geluk want die kreeg de prik niet.  Ik had wel een verrassinkje voor mijn mensensnuiten: ik bleek een poes te zijn en geen kater. Ik had ze, en ook mijn pleeg, goed voor de gek gehouden Lachebekje (zwart-wit)

Daarna hebben we een hele drukke periode gehad: eerst werden er zakken met cadeautjes binnen gebracht, eigenlijk alleen voor de kindersnuitjes maar er zaten ook pakjes voor ons in. Toen werd er een boom binnen gezet en werd er van alles in gehangen. Dit vonden we reuze interessant maar we zijn er maar vanaf gebleven. Iedere keer als we te dicht in de buurt kwamen, viel er water op ons!
Toen we aan de boom gewend waren, kwamen de knallen. Veel indruk hebben ze niet gemaakt maar er zaten wel een paar harde tussen.
Miles kreeg tussendoor nog een prik en daarna moest ik weer… En dan moet je ook nog slapen, eten, knuffelen,spelen en, o ja, het vrouwtje wakker knuffelen als haar wekker af gaat! Dan spring ik snel op bed om te kroelen en te knuffelen.
Je hebt het maar druk als kitten…

Vorige week moest Miles weer naar de mensensnuit en die heeft hem geopereerd. Hij is nu een je-weet-wel kater. Toen hij thuis kwam, schrok ik wel even. Het leek net of hij zat was. Gelukkig was hij de dag erna weer bijna de oude en konden we weer lekker spelen en rennen.

image1 (3)

Maar nu, nu snap ik er helemaal niks meer van… Miles zit sinds gisteren (maandagavond al in een doos) in een kooi met kattenbak en voer en drinken. Ik kan niet bij hem en hij mag er ook niet uit van de mensensnuitjes. Ze zeggen dat hij moet rusten omdat hij zijn heupknop gebroken heeft. Ik weet niet wat dat is maar ik merk wel dat hij pijn heeft. Ik denk dat dat gekomen is toen we op de trap aan het spelen waren.
Nu moet ik alles alleen doen en dat vind ik best wel eng af en toe. Gelukkig zijn de mensensnuitjes er en die willen ook met me spelen dus ik kan evengoed mijn energie wel kwijt.

Het liefste wil ik met Miles spelen maar dat mag de komende 6 weken niet. Ik daag hem wel af en toe uit, hoor. Dan ga ik met mijn poot door de tralies hengelen naar hem of ik spring boven op de kooi.

Ik denk dat ik de komende tijd de mensensnuiten dus maar flink ga vervelen misschien mag Miles dan ook wel eerder uit zijn kooi…
image2 (3)
11 februari
Goed nieuws! Ons vrouwensnuitje heeft net de dierenarts aan de telefoon gehad en die heeft gezegd dat Miles na volgende week uit de bench mag 😀 Hij mag dan alleen nog niet hoog springen maar hier in de kamer staan geen hoge kasten en we mogen, nog, niet naar buiten. De mensensnuiten zeggen steeds dat ik dan eerst geholpen moet zijn, wat dat ook mag betekenen… We mogen ook niet op de aanrecht, jammer genoeg! Maar goed, daar hoeft Miles dan ook niet op te springen. Het enige waar hij op hoeft te springen is de bank, de stoelen en het bed. Hij zal nu wel voorzichtig zijn op de trap, denk ik! De mensensnuitjes vinden dat wel spannend maar ja, ik ben degene die van stoelen afvalt als ik me omdraai en over de rand om de open haard struikel omdat ik niet kijk waar ik loop dus dan moet het Miles wel lukken om goed de trap op te lopen.
De dierenarts vindt het nog steeds raar dat Miles iets gebroken heeft. Normaal gebeurt dat niet, zeker niet bij een jonge kat. Hij moet dus wel heel hard gevallen zijn. De tegels in de gang zorgen ook niet echt voor een zachte landing.
Miles mag nu al af en toe uit de bench en dat vindt hij heel fijn. Hij gaat eerst rekken en strekken, even met een balletje spelen en dan op de bank. Daar wordt hij nog opgetild zodat hij zelf niet hoeft te springen. Als hij daar dan ligt, spring ik bovenop hem! Heerlijk om weer met hem te kunnen stoeien! De mensensnuitjes zijn er niet blij mee maar ik doe het toch. Mijn bijnaam is niet voor niks ‘Draak’.
image2 (2)
In het begin vond ik het wel eng om alles alleen te moeten doen, hoor. Ik kopieerde gewoon alles wat Miles deed maar dat ging niet meer. Ik heb geleerd een stuk zelfstandiger te zijn en dat bevalt me goed. Het leukste vind ik het om me te verstoppen voor de mensensnuitjes: onder kussens, onder de dekens op de bank, achter de bank, overal. Ik spring dan ook in één keer te voorschijn en ga ze aanvallen. Ik vind het alleen niet leuk als zij zich verstoppen voor mij! Dan ga ik heel hard miauwen en ze zoeken. De mensensnuiten moeten dan heel hard lachen en zeggen dat ik net een cavia ben… Ik heb het miauwen nog niet zo goed onder de knie en piep voornamelijk heel hard. Maar, in mijn hart ben ik een gevaarlijke tijger, hoor!
image3
Groetjes en knuffeltjes Mingus

 

 

 

27 december 2015: Fynn
Mijn naam is Fynn,    Fynn1Ik woon nu drie weken bij mijn nieuwe gezin. Samen met Odin, Luna en Boreas. En natuurlijk mijn personeel. Eigenlijk was hun gezin al compleet. Ze waren niet op zoek naar nog een snuitje. Maar vanaf de eerste foto zijn ze verliefd op mij geworden. En toen dachten ze nog dat ik een meisje was hahahaha. Maar ook al was ik géén Lynn maar een Fynn, het was en bleef liefde op het eerste gezicht.Fynn2Ik moest er wel een behoorlijk stuk voor rijden. Die gouden mand van mij ligt helemaal in Gronsveld. Dat is vlakbij Maastricht. Maar stoer als ik ben, ik heb gewoon rustig een beetje geslapen in mijn reismandje en toen was het eigenlijk zo voorbij.Fynn3

 

 

 

Nadat ik eerst zelf even rond gekeken heb, werd ik voorgesteld aan Odin en Luna. Nou ja voorgesteld. Odin (een beer van een kat) verstopte zich gelijk voor mij. Heb ik de hele dag niet meer gezien. En de dame Luna vond me maar eng. Ieder keer als ze me zag moest ze blazen en grommen. Niet erg dames achtig. Toch? Maar ach, ik heb al heel wat snuitjes gezien bij pleegvrouwtje Angela. Ik ben niet zo snel onder de indruk. Ik maak gewoon gebruik van al mijn charmes.

Toen zag ik Boreas   Fynn4

Daar ben ik toch echt wel van geschrokken. Wat is die groot! Maar ik kan me ook groot maken hoor. En me laten horen. Die blafsnuit moet niet denken dat ik bang ben!

Inmiddels woon ik nu drie weken in Gronsveld. En het gaat iedere dag beter. Ik volg het voorbeeld van de anderen en ben even lief en ook ondeugend als de rest.

Fynn5Met Odin kan ik lekker vechten en “mannen” dingen doen.  Luna geeft me af en toe een wasbeurt, maar dat vind ik maar saai. En dan ga ik al snel een beetje klieren en kwajongens streken uit halen. En de blafsnuit is lang niet zo eng meer. Ik durf zelfs al af en toe neus aan neus te staan.

Fynn6

.

.

.

Nu ga ik weer lekker op schoot liggen en mijn knuffels vragen.

Want zelfs een stoere jongen moet af en toe uit rusten.

.

.

.

.

Groetjes, Fynn

.

.

.

4 september 2015: Gabana

g1Toen ik het vriendinnetje Abby
voor mijn kat genaamd Kit (die toen alleen was)
ging halen bij de stichting poezensnuitjes dacht ik dat het met twee katten genoeg zou zijn.g2
Maar dan kom je een paar maanden later bij de stichting om iets af te geven en dan zit daar een schat van een rood kitten waar ik meteen helemaal verliefd op werd.  Hij heette Ziggy en klom gelijk bij mij op schoot en zijn motortje ronkte van je welste. Dit kon ik dus niet weer staan en heb hem toen gelijk besproken.

.

.

g3Na een week mocht ik hem ophalen en was de koning te rijk, ik noem hem Gabana, een naam die ik bij hem vind passen.
En dan begint de pret, Gabana ging gelijk op verkenning uit toen we thuis kwamen wat Abby en Kit maar raar vonden, het was blazen en meppen tegen Gabana die er zich niets van aan trok en vrolijk alles ging ontdekken wat hij zag, ook de brokjes en het water en de kattenbak had hij snel gevonden.g4

Na een dag was Gabana al vriendjes met Kit, maar met Abby liep het niet goed, iets waar ik echt vraagtekens bij zette. Abby heeft drie dagen niets gegeten en zonderde haar zelf helemaal af door boven op de kast in het mandje te blijven liggen. Maar eens moest ze g5toch komen eten en gelukkig de vierde dag kwam ze eten. Vanaf die dag ging het steeds beter tussen Abby en Gabana en nu rennen ze en vliegen ze  samen door het huis.   en slapen in een mandje.

Gabana heeft er voor gezorgd dat Abby vrijer werd ook naar mij toe waar ik heel blij mee ben.

Gabana ontwikkeld zich heel goed en is een vrolijke kater die plezier in zijn leven heeft.

Zo zie je maar weer, ik het vrouwtje helemaal gelukkig met mijn drie maatjes en de katten samen een gelukkig leven.
Groetjes Ans
.

.

24 juli 2015: RONNIE & YULIA

Hun belevenissen, verteld door hun baasjes Barry en Hetty.14279902059961

Na het overlijden van onze dierbare Bami (spreek uit als “Bammie”, een Italiaanse street-chihuahua), misten we de liefde van “beesten”: een hond kwam nog niet ter sprake zo snel na het overlijden van Bams, ik wilde graag een poesje: die had ik vroeger ook gehad, en was daarmee erg in mijn sas. Ook Barry had poezen gehad, maar hij vond dat we er dan ook 2 moesten nemen, dan hadden ze steun aan elkaar, tegen die grote mensen!

Via WhatsApp mensen benaderd: wie weet waar er poezen zijn die een thuis nodig hebben??
Via mijn zus en haar dochter Elke vonden we “Poezensnuitjes”, dus contact opgenomen nadat we Ronnie en Yulia op de website zagen: Yulia had een probleem: ze heeft chronische nies! Maar wij houden van de zieligen der aarde, dus geen probleem! Daar gaan we voor!

Toen we contact opnamen met Angela, de “poezenmoeder” zoals wij haar noemen, bleek al snel dat je niet zomaar een poesje kunt nemen: het leek wel een sollicitatie: wie zijn we, hoe wonen we, wat willen we enzovoort.
Ik vond het wat overdreven, maar realiseerde me ook dat anderen niet weten hoe wij zijn.
Mede dankzij de reacties van Elly en Elke Polkamp en een aantal mailtjes over en weer gingen we voor een kennismakingsgesprek naar Angela en haar poezenvolk!
Het gesprek verliep goed en leuk, de kennismaking met Ronnie en Yulia was van een heel andere orde: ·Ze lagen gezellig samen bovenop een krabpaal, maar toen we voorzichtig op hen afliepen begroette Yulia ons met een plotselinge, dikke snottebel, waarop ze er getweeën als een haas vandoor renden. Oeps, het hoort toch te gaan dat er meteen een “klik” is? Zenden wij slechte vibraties uit?
Tijdens het gesprek, dat wel 2 uur duurde, deden we nog enkele pogingen om contact met ze te maken, er kwamen allerlei poezen om gedag te zeggen, maar onze toekomstige huisgenoten bleven gezamenlijk voor ons wegvluchten. 14377504140471
De poezenmoeder verzekerde ons dat dit wel zou bijtrekken: ze hadden in hun korte leventje van amper 4,5 maand ook al heel wat voor hun kiesjes gehad!
Vanaf een Belgische, overbevolkte boerderij meegenomen, gechipt en gesteriliseerd.
Ach, arme beestjes, daarvoor loop je toch een stapje extra, niet?
Wij waren er happy mee, en na een week werden ze al gebracht! Wat een service

Thuis hadden we met ons (lees: “mijn”) ongekend pedagogische inzicht (lees: controle-dwang) het halve huis heringericht. Krabpaal hoog op tafel voor het overzicht, 2 kattenbakken, speeltjes op strategische plekken, krabpaal tegen de nep-leren bank, mandjes, water en voerbakjes onder tafels en stoelen zodat ze er gebruik konden maken zonder ons onder ogen te hoeven komen. Een reismand voor naar de dierenarts en allerlei speeltjes aan bamboestokken gebonden, voor het voorzichtig spelen-op-afstand. Maar GEEN vogelveertjes: dat zou ze maar laten wennen aan het vangen van vogels, waarvan we er veel hebben in onze tuin! En natuurlijk hun favoriete brokjes, kledder en snacks voor de ontheemden.
Wij zijn er klaar voor!

IMG_20150303_094802Zondag! Angela en Ingrid komen Ronnie en Yulia brengen! Spannend!
Nog een welkomstbord op de deur op poezen-in-mand-hoogte, en laat ze maar komen!
Eenmaal binnen werden ze al snel uit de reismand gelaten en konden we zien hoe ze er ook alweer uitzien.
Nou, dat werd dan op de foto’s van Poezensnuitjes kijken de eerste dagen, want ze vonden al meteen allerlei plekjes waarvan wij niet wisten dat ze er waren: onder de bank-achter-het-speelkleed-onder-de-verwarming bijvoorbeeld. Yulia zijn we een hele dag kwijt geweest, en ik maar appen met Angela.  Af en toe zagen we een rode flits langsschieten: dàt was Ronnie, maar kleine Yulia met haar donkere tabby-vacht bleef onzichtbaar. Af en toe pakte ik een zaklamp en zag dan wel eens hun oogjes, dan waren we al blij dat ze nog in huis waren.
Misschien vonden ze ons huis niet leuk, want ’s ochtends bleek steeds dat ze de kamer en keuken hadden heringericht: planten en bloemen op heel andere plekken, keukengerei verplaatst, plaids van de vensterbanken gegooid, administratiemappen van de kast af enzovoorts.
Dingen die ik in mijn oneindige wijsheid had bedacht dat slim was, daar hadden zij héél andere ideeën over.
Wij mogen dan wel eigenwijs zijn, maar tegen kattenideeën is geen kruid gewassen, dus zijn we accoord gegaan met hun voorstellen: planten weg voor het achterraam, administratie anders opgeborgen en vastgezet wat volgens hen rondslingerde. En iedere ochtend hadden Barry en ik overdracht over wat er ’s ochtends werd aangetroffen en hoe daarmee om te gaan.

Het duurde wel een week voordat ze zich in onze buurt waagden, en we af en toe zagen dat ze aan het eten waren, in het begin verdween er wel eten, maar wie daarvoor verantwoordelijk was wisten we niet, en omdat we ze niet zagen konden we ook niet zien of ze beiden voldoende aankwamen.
We willen liever niet dat ze ’s nachts buiten zijn, dus hebben vanaf het begin een piepspeeltje gebruikt om aan te geven dat er eten komt: zo kunnen we ze lokken wanneer ze eenmaal buiten mogen, in plaats van te moeten roepen, dat mochten we vroeger thuis ook niet: mijn moeder vond dat ordinair, groot gelijk Mam!

De eerste dagen werd er druk geappt met Angela, over het wel en wee van onze poesies, waarbij ze steevast tips en opbeurende woorden meegaf: “het komt zeker goed!”. Gelukkig, want af en toe twijfelde ik wel aan onze pogingen.  Nou ja, MIJN pogingen, Barry is daar veel relaxter onder.
Yulia was de eerste die zich liet aanhalen: een mijlpaal binnen ons nieuwe gezinnetje! Zoals het eerste lachje van je baby. Daarna volgden verdere stapjes: op de bank gesprongen, Hoera! Gemauwd, Hoera! Op schoot, Hoera! Er was iedere dag wel feest om het een of ander, en zoals trotse ouders betaamt, werd alles gedeeld met elkaar en ieder die het wilde horen.
Of het aan de lekkere kledder lag die ik ze gaf weet ik niet, maar Yulia kwam al snel steeds bij mij op schoot. Nou ja, snel, we waren inmiddels al 3 weken verder. Ronnie was een stuk banger, maar ging toch steeds vaker bij Barry langs om een aai te halen en werd een echt Papa’s jochie.IMG_20150531_175740

Ik ben zogenaamd van de “strenge-school”, terwijl Barry de “lessaiz-faire”-methode aanhangt, maar ik bezondigde me toch wel aan het stiekem geven van extra lekkers tussendoor: zalm van onze maaltijd, of kip die ik apart voor hen kookte. Aangezien we zelf zelden zout toevoegen leek dat geen probleem, in ieder geval kwamen we zo tot de conclusie dat een “snack-tijd” tussen de middag een goed idee was: net zoals bij onze hond is het motto: 2 x gedaan = ritueel!
Tenminste, als het om iets LEUKS gaat

Langzamerhand kwamen ze steeds vaker tevoorschijn, en konden we zelfs foto’s maken, vooral na het eten, als ze zichzelf en malkander duchtig aan het wassen waren, of in elkaars armen sliepen, zo schattig
Ook kwamen hun eigen (v)aardigheden steeds meer naar voren:
Ronnie de nieuwsgierige en Yulia de knuffelaar:
Ronnie liep soms Door de kamer en keuken te zoeken, alsof hij de andere poezen uit het huis van Angela zocht: onder kastjes, achter en in de vaatwasser, maar ook richting achterdeur, waar ws de geur van de buurkater hing!
Yulia kroop steeds vaker bij mij op schoot, waar ze in mijn vingers beet alsof ze aan het duimen was, en na het eten sprong ze op de krabpaal, bovenop de eettafel, voor de spiegel, en had genoeg aan haar spiegelbeeld.

Inmiddels vonden we het tijd om hun territorium uit te breiden naar de rest van het huis
Barry stond bij de kamerdeur naar de gang, ik zat halverwege de trap, om alles in goede banen te leiden.
Spannend voor mens en dier: Ronnie natuurlijk vooral langs de voordeur snuffelend, Yulia zette haar nagels meteen in de dode Gember plant in de gang: dat was natuurlijk de reden waarom we ‘m al 2 jaar dood hadden laten staan: zodat Yulia een lekker krabplekje had!
IMG_20150318_165740Onze regeldrang had gezorgd dat alles overzichtelijk bleef, dus konden ze alleen onze slaapkamer op, de rest was hermetisch afgesloten!
Al konden ze wel bij de wasmanden, die moesten volgens Yulia nodig opgeruimd, dus mieterde ze mijn bh’s en riemen vanaf de reling erbij.
Yulia koos al snel het bed om uit te rusten, Ronnie ook, alleen erònder.
’s Nachts hebben ze ook heerlijk boven geslapen: de een òp, de ander ònder ons bed.

Intussen hadden we ook heuse kraamvisite gekregen, die passende cadeautjes meebrachten: muisjes, balletjes, spelletjes en lekkers. Voor de visite waren er “Kattetongen”: chocolaatjes in de vorm van een kattetong.
Zelf hadden we ook allerlei speeltjes, hoewel ze kats genoeg zijn om hun eigen voorkeur aan te geven: zakjes, post, dozen en mijn ladyshave, waarvan ik nog steeds een onderdeel mis, dus maar een nieuwe besteld.
De hond van vriendinnen vonden ze ook machtig interessant, vooral haar staart! Als je bedenkt dat dit een achtergelaten jachthond is, was dat wel heel erg dapper van onze tweeling!

Met hun gezondheid gaat het prima: Ronnie groeit nu toch zienderogen, en Yulia lijkt wat minder te niezen, wat niet opgaat voor Barry ‘ s dochter, die moest 2 tabletjes nemen toen ze op kraamvisite kwam.
De poezenmoeder heeft ze ook keurig opgevoed: ze springen, sinds ze bij ons slapen, nooit meer op het aanrecht! Dank Angela!
En ook voor de tip om de broodnodige pillen naardien te krijgen: verstopt in Gimpet- paté, nadat de tabletjes zijn gemalen tussen twee theelepeltjes (Dank voor deze tip aan de “zusters”)
Ze zijn nu worm en vlooi-vrij!
Ronnie wordt detective blijkt: bij een filmpje op journaal reed er tijdens het interview een busje langs op de achtergrond, die probeerde hij te vangen! We zijn hartstikke trots!Binnenkort krijgt hij een veiligheidsspeldje!

Het is tijd om naar buiten te gaan!
3 x raden Hoe we dàt aanpakken!?
Inderdaad: Barry en ik op strategische plekken in onze 20 meter diepe tuin.
Ha ha, onze dolle tweeling zoekt zijn eigen weg: eerst 1 minuut het terras verkend, daarna als een “haas” via een gat in de heg naar de tuin van de buurvrouw. Ook voor poezen geldt: het gras bij de buren is altijd groener!
Maarrrr! Daar komt het piepspeeltje van het begin dus van pas: het was tegen etenstijd, en met het activeren van het piepspeeltje waren ze in no-time bij ons!
Met dank aan Pavlov en zijn hond
De dag erop hetzelfde ritueel, alleen ontdekten ze toen de bomen in onze tuin èn die van de buren: dat was ook geweldig: bij ons ìn de boom, bij de buren eruit! Wat een feest, voor herhaling vatbaar, en nog een keer, en nog een keer, en……… enzovoorts.IMG-20150516-WA0000
Oeps, ze reageerden niet op ons roepen, totdat we naar binnen gingen, toen kwamen ze ons snel achterna, de doerakken.
Er is nu ook kennisgemaakt met de eigenaar van de geur bij de buitendeuren: Tommy is de naam. Hij kwam eerder geregeld bij ons binnen om te jatten: Kip die ik had gemaakt voor Bami, of Pizza die Barry had bewaard voor ontbijt (). Maar dat gaat goed: tenslotte zijn onze poesies veel andere poezen gewend, al heeft Ronnie het niet zo op de hond van de buurvrouw, Yulia maakt zich daarover niet zo druk: “niemand doet ooit boos tegen mij, want ik ben de liefste”

Yulia de liefste?? Echt niet! Pas kwam ze binnen met een vogeltje in haar bek! Wat een killer die meid!  Van wie heeft ze dat? Niet van ons, Angela???
Gelukkig is Barry de flauwste niet en heeft het beestje voor in de tuin gezet.
Na een uur zagen we dat er alleen nog een bebloede kop lag, dus niet “en hij leefde nog lang en gelukkig”.
Maar het waren in ieder geval NIET onze lieverdjes
Hoewel, na 2 dagen kwam ze weer aan met een vogeltje, maar ik kan haar nog net buiten de keukendeur houden: het zal best in hun natuur zitten en misschien is het wel een cadeautje, maar ik wil ze toch aanleren dat ze dat niet mee naar binnen nemen, lukt het, dan is dat mooi, zo niet: pech, ze komen oorspronkelijk natuurlijk wel van een boerderij.
Ze bleef er dus mee buiten spelen totdat ze het kopje eraf beet, waarna Barry de resten maar heeft weggegooid, en Yulia het kopje opgevreten, jakkes, ben benieuwd of we nog wat terugvinden in de kattenbak.

Het kan nog erger: met het mooie weer en die hitte, als de mussen van het dak vallen, is het een koud kunstje om te jagen: op 1 dag mochten we 3 kikkers en 2 vogeltjes ontvangen!
Wat daarbij niet meehelpt, is dat IK met een gebroken been op de bank zit en Barry ivm zijn gezondheid ’s middags moet rusten op bed. Dus hoop ik maar steeds dat hij nog niet slaapt en mijn “gegil” hoort
Maar verder is onze tweeling een voorbeeld voor de buurt: ze zijn altijd op tijd voor het eten, slapen thuis, komen als we ze roepen (oppiepen) en ook als we dat niet doen: Yulia komt vaak binnen voor een aai, Ronnie komt ieder kwartier of half uur kijken of we niet zijn weggelopen, dus we zijn gerust als ze buiten zijn, ook omdat ze een bandje omhebben, zodat de buurt weet dat ze een “thuis” hebben en geen weesjes zijn, al hebben we er wel een belletje aangehangen.
Niet zielig, want Barry heeft ook een belletje aan zijn linkerarm, om zijn “neglect” te corrigeren (overgehouden aan zijn CVA).

Soms zijn er ook een soort feestdagen, bv als we bbq’en: dan staat de keukendeur nog lang open en mogen ze opblijven! Ze slenteren geregeld langs en zijn nieuwsgierig naar visite en menu. Als het de buren zijn die erbij zijn is het meer opletten geblazen want dan komt ook Tommy vaker langs voor hetzelfde, en die kan de verleiding niet goed weerstaan om ook weer even ouderwets onze keuken binnen te glippen.
Minder soort dagen zijn er ook, bv toen Yulia kwijt was: de hele buurt afgezocht, al piepend met het beestje, de buurt stond volgens mij op t punt om ProPersona te bellen.
14272088417641Aangezien ook Barry op zich liet wachten na een voorstelling bij ArtEZ, zijn werk vóór z’n pensionering, voelden Ronnie en ik ons behoorlijk ontheemd
Na mijn tweede omgang zag ik Barry gelukkig aankomen, dus hindernis 1 was genomen, nu Yulia nog!
Ramen boven en beneden open, ik beneden op de bank, en uiteraard niet slapen, totdat ze rond 12 uur bij de keukendeur stond! Gelukkig! Waarschijnlijk heeft ze ergens opgesloten gezeten. Sindsdien blijft ze héél dichtbij huis, lekker onder de varens, in een van de 9 bakjes in mijn meter groententuin, soms samen mèt Ronnie, of bij de buren waar ’s ochtends vroeg wèl de zon al schijnt.
Ronnie is echt een buitenkat geworden: het liefst struint hij bij een van de vele buren rond, op zoek naar een speelmaatje zoals vliegen, muggen, hommels die er voldoende zijn omdat we een nest in onze huismuur hebben, of musjes, koolmezen die bij de buren wonen, of een duif die allemaal even onhandig zijn. Gelukkig hebben we ons appèl rond snack-tijd en worden alle neuzen geteld.

We zijn laatst 1 dag op vakantie geweest: in een B&B, gekregen van Barry ‘ s collega’s + vrouwen met zijn pensionering, waarvoor we oppas moesten regelen. We kozen voor 2 buurkinderen, die het prachtig vonden gelukkig. Dus met achterlating van een rits tips&trucs, nog eens samengevat in een A4-tje met picto’s, vertrokken we naar Stadskanaal. ’s Avonds een appje van de buurvrouw, met een foto waarop ze samen aan het diner zaten, dus daar waren we wel gerust op. De volgende dag waren ze niet boos, maar kwamen ons meteen begroeten. Dat geeft moed voor de zomervakantie: 5 dagen weg!. Ben benieuwd!

Groetjes, ·····Ronnie, Yulia, Hetty en Barry

.

.

.

22 juli 2015 Guusje (Gijsje)

Na 17 jaar, hebben wij onze kat Romy moeten laten inslapen. We hadden nog een kat Lara en ze hadden elkaar geaccepteerd, maar echte vriendinnen waren het niet. Totdat Romy er niet meer was, onze Laralap, ging hele dagen in het mandje van Romy liggen en kwijnde weg. Toen zagen we Gijsje op de poezensnuitjes site, het was liefde op het eerste gezicht.

2015-06-07 12.56.51

We zijn bij al heel snel bij het gastgezin gaan kijken en hebben Gijsje dezelfde dag meegenomen. Wat was ze bang, ze heeft 1 dag onder het bed gezeten en de 2e dag onder de bank.
Na 2 dagen, kwam Gijsje heel voorzichtig onder de bank vandaan, om wat lekkers te halen en vanaf dat moment, heeft ze zich ontwikkeld tot een echte gezellige poes.

Ze is vriendinnen met Lara geworden en ze spelen, ravotten, eten en slapen samen.
We hebben de naam Gijsje omgevormd naar Guusje, want ze is wel groot, maar wel een echte dame.
Na ongeveer 2 maanden, kwam het moment, dat Guusje de omgeving moc2015-07-04 18.54.13ht gaan verkennen, voor de baasjes vaak nog spannender als voor de kat. Bovendien was het een voorwaarde dat Guusje naar buiten kon, want bij het gastgezin deed ze dat zo graag.
Niets zo eigenwijs als een kat, want Guusje wilde

2015-06-14 00.44.07helemaal niet naar buiten, ze was zelfs een beetje bang voor de tuindeur.
Guusje ging lekker bij het open keukenraam zitten om een frisse neus te halen, maar naar buiten ging ze absoluut niet, als de deur open stond, kroop ze weg onder de bank of boven onder het bed en als ze echt lef had, ging ze bij de open deur zitten, maar veilig binnen.

Naarmate het mooier weer werd en Lara en de baasjes ook meer buiten zaten, is Guusje toch maar op ontdekkingstocht gegaan in de tuin. En ze vindt het geweldig!
Ze blijft in de achtertuin of die van de buren, maar erg voorzichtig, want als ze een vreemd geluidje hoort, sprint ze snel naar binnen en natuurlijk alleen met haar vriendinnetje Lara.2015-07-19 20.36.47
Als er vreemde katten in de tuin komen, geeft ze Lara rugdekking, maar als Lara even niet in de buurt is, vlucht die grote stoere Guusje naar binnen.

Visite vindt 2015-07-04 20.27.36-1Guusje echt gezellig, vooral kleine kinderen zijn favoriet, want die blijven onvermoeibaar met de bal spelen en die vinden het ook geweldig om Guusje iets lekkers te geven, want Guusje is zeker van de lekkere hapjes.
In het begin kon ik niets op het aanrecht laten staan, of het was weg en zelf iets eten zonder een Guusje op schoot ging ook niet.

Dit is nu gelukkig voorbij, maar kip van de Keurslager kan ze nog steeds niet weerstaan.
Brokjes werden ook opgeschrokt om daarna uit te spugen (lang leve de anti schrokbak), maar nu heeft ze van Lara geleerd, dat ze bij haar lege bakje kan mauwen en het personeel het wel weer vult.
We zijn helemaal happy met onze Guusje en Lara en hopen nog lang van dit geweldige stel te genieten.
Patricia.

.

.

.

22 april 2015 Yonas en Yuna

image1

Hallo vrienden van de poezesnuitjes.
Hier een update over ons.
Wij Yonas en Yuna zijn inmiddels alweer 3 weken bij onze nieuwe baasjes en het bevalt ons wel.
In het begin was het enorm wennen en deden onze nieuwe baasjes enorm veel moeite om het ons naar de zin te maken.
Het heeft even geduurd maar ze namen alle tijd voor ons om overal aan te wennen.image5
Alles was nieuw , groot en vreemd.
Na 3 dagen zijn we heel voorichtig maar eens op onderzoek gegaan.
En joh we kwamen van alles tegen ook andere poezensnuitjes.
Na wat geblaas en dikke staarten zijn we vriendjes geworden en nam de kater des huizes ons op sleeptouw om het nieuwe onderkomen eens grondig te bezichtigen.
Nu genieten we met volle teugen van onze nieuwe vriendjes Bommel&Belle.

image2

En onze nieuwe baasjes verwennen ons enorm.
Speeltjes, mandjes ,een hoge krabtoren en zelfs een buitenren is voor ons geregeld.
Na wat aftast werk van ons zijn we nu allebei ontdooid en gaan we helemaal los in ons nieuwe onderkomen.
Beetje karig want we willen wel op stand leven en verwend worden 😀Lekkerbekjeimage3
Yonas zet regelmatig het hele huis op stelten en springt te pas en te onpas bovenop (het liefst als ze slapen) op baas en bazin en op Belle en Bommel.
Yuna gedraagd zich als een echte diva en is inmiddels lekker naar de kapper geweest om eens te genieten van een fijne uitgebreide borstel beurt.
We groeien lekker nemen onze rust en spelen er vrolijk op los.
Iedereen bedankt voor het volgen van onze avontuurtjes maar we kunnen nu echt zeggen dat we hier oud gaan worden.

.

.

.

11 april 2015 Mikky

image6image1Na nog wat aanpassingen te hebben gedaan in de tuin mag Mikky nu ook onder het toezicht oog van Willem en
ons van de tuin genieten. Het luikje blijft sowieso de eerste anderhalve
maand nog gewoon op slot en mag ze alleen samen met ons naar buiten.

En wat doet ze het super!!!!

Ze geniet van het zand, vangt kleine vliegbeestjes en pluisjes, rent met Willem en Noortje op en neer en als ze een eng geluidje hoort loopt ze gewoon naar binnen.image5

Ze rolt lekker door het zand en Willem heeft haar alles goed uitgelegd.image3

Zie bijgevoegde foto’s!!!

Het is zo’n lekker ding, ze proet heel de dag tegen iedereen, speelt verstoppertje met Willem
en laat zich uitgebreid
aaien en optillen!!

Als ze iemand kwijt is, of dat nou één van de katten is of één van ons, dan loopt ze ook proetend door het huis. We zouden haar voor geen goud meer kunnen missen de grote schat, ze is helemaal thuis hier!!

Groetjes Mikky en personeel.

.

.

.

IMG_20150311_145731xSaartje (Lotje)

Toen ik het filmpje voorbij zag komen van Saartje en haar broertje en zusje was ik gelijk verliefd 🙂

Ik twijfelde er ook niet aan dat het wel eens niet goed zou kunnen gaan met met mijn oudere kat Nel en mijn nog jonge onstuimige hond Silke.lot2x

Toen Saartje gebracht was, was het best een beetje onrustig tussen de dieren, maar s avonds keerde de rust  terug en ging het prima 🙂 De oudere kat Nel was ontzettend nieuwsgierig en accepteerde haar, alleen toen Saartje bij haar wilde “sabbelen” was dat iets teveel  van het goede hi hi. ‘s Nachts hebben ze heerlijk tegen elkaar aan gelegen en dat is nog steeds zo alleen vindt Nel het niet goed dat Saartje haar “wast”. Iedere ochtend hebben ze allebei de dolle vijf, heerlijk om te zien.

lot3Saartje en de hond zijn hele dikke maatjes, zij liggen ook veel bij elkaar, je ziet dan alleen maar zwart/wit 🙂 Ze hebben allebei hele schone oortjes, ze blijven elkaar “poetsen” heel aandoenlijk. Vorige week voor het eerst (onder  toezicht van mij natuurlijk) in de tuin geweest, wat een feest.

lot1xWat  zo mooi is dat Saartje het gedrag van de oudere kat Nel overneemt. Nel is graag in de omheinde achtertuin, maar zodra ze harde geluiden hoort zoals een auto en/of spelende kinderen  e.d. gaat ze binnen op de deurmat zitten kijken totdat het weer rustig is. Saartje doet precies hetzelfde…….

Nel heeft ook nog nooit een poging gedaan om over de schutting te klimmen……tot nu toe taalt Saartje er ook niet naar, er is zoveel te ontdekken in de tuin, vooral insecten zijn geweldig 🙂 Het gaat super, het is een heerlijk diertje, vol vertrouwen en echt een knuffelkontje.

Vrouwtje van Saartje, 11-3-2015

.

.

.
DSCF6228Luna (Liva)

Na negen jaar hebben we onze kater Chester moeten laten inslapen. Al snel werd ons duidelijk dat niet alleen wij veel verdriet hadden, maar ook onze hond Boreas zijn huisgenootje erg miste. Ze waren immers vrijwel gelijktijdig bij ons in huis gekomen. En nu was Chester er niet meer.IMG-20150213-WA0001 bewerkt

In overleg hebben we toen besloten om een kitten te adopteren. Via een stichting zijn we in contact gekomen met het gastgezin waar o.a. Odin werd opgevangen. We zijn gaan kennismaken en hebben hem diezelfde middag nog mee naar huis genomen. Een heerlijke relax kater. Hij was al honden, katten, cavia’s en konijnen gewend van bij het gastgezin. Hij was dus al wat gewend. Zijn eerste kennismaking met Boreas was gelijk goed. Even snuffelen en zowel Boreas als IMG-20150130-WA0001Odin vonden het prima. Vanaf de eerste minuut is het goed gegaan. Dezelfde avond lag Odin languit te spinnen op de bank. Voor Boreas en voor ons was het evenwicht hersteld. Het verdriet om het verlies van Chester werd er niet minder door, maar werd wel verzacht.

IMG-20150213-WA0005 bewerktNa een tijdje merkten we aan Odin dat hij een speelkameraadje miste. Hij zocht aansluiting bij Boreas, maar die heeft met zijn 9 negen jaar nu eenmaal een andere energie dan een kitten van 7 maanden. We hebben uiteindelijk besloten om op zoek te gaan naar een speelkameraadje. En liefst weer een katje uit de opvang of asiel. Bij toeval via een andere site terecht gekomen op de site van poezensnuitjes. Bij de voor adoptie beschikbare snuitjes stond Liva. Meteen waren we verliefd op de foto.
DSCF6298Pas daarna gekeken waar Liva werd opgevangen. Liva zat in Nijmegen. Toch wel een eindje rijden. We wonen zelf even onder Maastricht. Natuurlijk waren er bij ons in de buurt ook genoeg katjes die een goed tehuis nodig hebben. Maar zoals gezegd, we waren gelijk verliefd. Dan maakt de afstand niets uit.

IMG-20150112-WA0000 bewerktTelefonisch contact opgenomen met Angela en samen elkaars vragen beantwoordt.  Het was een heel fijn gesprek. Hierna besloten om voor een kennismaking met Liva naar Nijmegen te rijden. Zondag 21 december 2014 was het zover. Gelukkig mochten we Liva na de kennismaking mee naar huis nemen. Thuis aangekomen heeft Luna  (zoals we haar genoemd hebben) eerst even in alle rust zelf door de huiskamer mogen rondlopen. Daarna hebben we Odin erbij gehaald.
DSCF6247 bewerktEn onze altijd zo relaxte Odin was eerst even van slag. Hij was een beetje bang voor Luna. Wat blazen en aanstellen als ze in zijn buurt kwam of naar hem keek. Maar het werd al snel minder. Zeker met wat aaien en knuffelen van onze kant.

IMG-20150104-WA0025 bewerktToen was Boreas aan de beurt. En toen was het Luna’s beurt om bang te zijn. Voor zo’n klein kitten als Luna moet Boreas een echte reus zijn. Boreas is een kruising Alaskan Malamute en Husky. Zo’n 35 kilo zwaar. Boreas vond het allemaal prima. Maar Luna veranderde in een kleine gremlin zodra ze Boreas zag. Odin voelde zich echter weer dapperder toen zijn grote vriend erbij was en hij werd vrij snel rustiger richting Luna. Dat had weer een goede CAM00377 bewerktinvloed op Luna. Een groot voordeel was dat de kerstdagen en kerstvakantie de dag erna begon. Hierdoor was er ruim 14 dagen altijd iemand thuis. Dat vonden we heel fijn omdat je altijd moet afwachten hoe de beestjes op elkaar reageren. Zo hadden we ruim de tijd om aan elkaar te wennen.

Samen op ontdekkingstocht bewerktDe tweede dag begon Luna Odin steeds op te zoeken. Ze werden al heel snel onafscheidelijk. Luna zocht steun bij Odin. Doordat Odin zich zo rustig gedroeg in de nabijheid van Boreas heeft Luna heel langzaam Boreas ook geaccepteerd. Op dit moment is het zo dat ze soms zelfs neus aan neus staat met Boreas. Hoewel ze altijd meer op haar hoede is in zijn buurt dan Odin. Hij gaat af en toe bij Boreas liggen in zijn mand. Dat zal Luna waarschijnlijk nooit doen. Maar dat hoeft ook niet.

Odin en Luna 28-12-2014Luna is een echte dame. Ze is kieskeurig met haar eten, maar als het haar smaakt dan eet ze sneller dan Odin en probeert het eten dan ook onder zijn neus vandaan te halen. Ze is super snel, ondeugend, nieuwsgierig  en speelt graag. Met Odin en met ons. De bling bling knisperballetjes vindt ze geweldig. Odin krijgt geregeld een wasbeurt van haar. En hij probeert op zijn iets lompe manier haar ook te wassen.IMG-20141222-WA0006 bewerktGekamd worden door één van haar baasjes is heerlijk. En als ze moe is komt ze lekker bij je op schoot liggen. Liefst languit op haar rug terwijl je haar aait. Het is een heerlijk meisje.

IMG-20150204-WA0005 bewerktWe zijn de stichting dankbaar voor alles wat ze voor Luna en de andere snuitjes doen. Zonder de diverse  stichtingen en hun vrijwilligers zou het heel slecht aflopen met deze katten. Voor ons geen raskatten. Niet omdat we ze niet mooi of lief vinden, maar zij vinden veel gemakkelijker een thuis. We hebben bewust gekozen voor een “opvang” kat. Ze verdienen ook een “gouden mandje”. We zijn super blij met al onze beestjes en hopen dat ze nog heel lang bij ons mogen wonen.

Annemie, 2-3-2015

.

.

.

els2Elsje

Hoi hoitjes,
Jullie kennen mij natuurlijk allemaal al. En jullie willen vast weten waar ik terecht ben gekomen..
els1Ik woon nu in Beuningen vlakbij een van mijn pleegmamma’s. Ik ben daar ook al weer eens geweest om te helpen met knutselen. Nou ja, zo noemen ze dat. Ze zitten meer te kletsen, maar wat ze dan maken is super leuk!!!
Manden, speeltjes en dat allemaal vrijwillig!!!! Mijn personeelsvrouwtje helpt ook mee. Wat niet eerlijk is, is dat ik niet alle manden mag uitproberen.
Maar we dwalen af.
els7Ik ben gebracht door een van mijn pleegmamma’s en weet je wat ze deed????? Zomaar mijn reismandje open… Op de grond!!!! Komt  me daar ineens iets op me af… els8Later weet ik dat het een hond is en de naam Dizzy heeft. Maar ik schrok me toch wel ff een hoedje. Maar dat was maar 1x hoor. Daarna was ik echt niet bang meer. Hallo, ik ben Elsje he.
Mijn personeel (zijzelf noemt zich vrouwtje hahahha) heeft mij Elsje laten heten, wat ik wel handig vind. Niet dat ik luister of zo, maar klinkt vertrouwd.
IMG_2527Naast die ene hond Dizzy (wat een naam he ;)) hebben ze er nog een Joep. Joep is al oud heb ik zo gehoord. 15 jaar, wat is nu 15??? ik ben van plan om zeker de 20 te halen.
Naast die rare blaffers heeft personeel nog een aquarium, die help ik graag schoonmaken, maar mag niet hengelen naar de zwemmers. Das nou flauw.
els3Een klein ding in een kooi, genaamd Howdie de hamster. Hmmm ik zie het meer als een lekker happie. Niet vertellen hoor, ssssst.
Zou ik bijna mijn poezenvriendinnen vergeten.
Misty, dat is een echte dame, maar vind mij maar niks. Nou dat is dan jammer, ik zoek je lekker toch op. En soms liggen we samen op het aquarium.
En dan mijn tante Suus, die komt ook uit de opvang. Daar kan ik zo leuk mee spelen. Alleen sommige dingen vind ze nog wel eng. Nou ikke lekker niet  :p
IMG_2478Laatst was personeel boos. Ik klom alleen maar in de horgordijnen…. Die heb je nu toch niet nodig, is leuk speelgoed voor me dacht ik.
Gordijnen vond ik ook leuk. Idd vond… Weet je wat personeel heeft gedaan… Pfff ze heeft ze verwijderd. En bedankt!
els6Maar dan zoek ik wel wat anders.
hihihih laatst zat ik boven op de douchecabine. Personeel in paniek. Nou ik niet, je dacht toch niet dat ik onder de douche zou springen. Daar ben ik te slim voor.
Van personeel mag ik nog niet naar buiten, maar hallo, dat wil ik ook nog niet. Weet je hoe koud het buiten is. Laat mij nog maar ff binnen.
Ik hoorde ze laatst wel raar praten tegen me. Ik mag naar buiten als ik groter ben, nu ja vooruit. Maar pas nadat ik onder het mes ben geweest. Brrrr klinkt eng. Weet iemand wat daar mee bedoelt word?
els4Verder maak ik personeel ‘s morgens wakker, door half op haar gezicht te gaan liggen, hihhihi Er is een ding waar ik nog niet zo goed in ben en dat is miauwen. Maar heb je dat nodig? Nou, wie nog wat wilt weten moet dat maar laten weten en dan zal ik tegen personeel zeggen dat ze moet reageren.
Kattebelletejes van Elsje, (Corrie) 22-2-2015

.

.

.

Mmandjeuppet

Mijn naam is Ans en ik heb een kat genaamd Kit, die nu 1,5 jaar is. Door omstandigheden heb ik een tijdje bij een hele lieve vriendin gelogeerd die zelf 4 katten heeft. Kit paste zich heel goed aan  in de groep en ik zag dat hij helemaal opbloeide door met de andere katten te kunnen spelen. Hierdoor had ik besloten om voor Kit ook een vriendje of vriendinnetje  erbij te nemen en zo kwam ik bij de Stichting Poezensnuitjes terecht.
spelenxDaar zat een heel lief klein kitten, zwart met wit genaamd Muppet. Ik wilde dit kleine meisje een warm mandje geven en zo is ze in mijn gezinnetje gekomen. Ik heb haar de naam Abby  gegeven. De stichting heeft mij heel vriendelijk ontvangen en verteld hoe Abby daar was gekomen.
bankDe eerst twee dagen verliepen moeizaam voor Abby en Kit, ze kwamen beide in een nieuwe omgeving en dat was wennen voor ze, Abby een nieuw vrouwtje en Kit een nieuw huis. Twee dagen grommen en blazen en bijna niet eten, maar dat ging snel beter. Ze tasten elkaar af en zo langzaam aan werden ze echte maatjes. Nu hollen ze door het huis, spelen samen met dezelfde speeltjes en eten samen, slapen in één mandje of op de bank. Ook halen ze nu samen streken uit, de eerste bloempot is al gesneuveld, maar dat hoort er bij.
Ik ben heel blij dat ik de keuze heb gemaakt door Abby een mandje te geven, het is een lief en sociaal poesje waar Kit en ik zelf veel plezier aan beleven. Ik hoop ze beiden heel lang in mijn leven te mogen hebben. Mijn dank aan de Stichting Poezensnuitjes.
Ans, 21-2-2015

.

.

.

FSCN0037Elsa

Sinds 15 augustus 2014 heb ik twee lieve kittens in huis rondlopen: Mees (Mackay) en Guusje (Wobke), twee ex-opvangertjes van gastgezin Bianca. Vlak nadat ik Mees en Guusje in huis kreeg, ontving ik van Bianca bericht dat Stichting Poezensnuitjes was opgericht.10568910_394110204096836_6207045856747675281_n Vanaf het begin heb ik de Stichting op de voet gevolgd en heb ik genoten van alle foto’s en verhalen op de website en op Facebook. Wat wordt er toch mooi werk verricht door de Stichting!

In januari van dit jaar zag ik op de website van Poezensnuitjes dat alle kittens van Freya waren besproken, behalve Elsa. Dit terwijl ik me kon herinneren dat ook Elsa besproken was. Ik nam contact op met Bianca om te informeren hoe dat zat en na contact met Bianca wist ik dat het zo had moeten zijn: ik wilde Elsa een warm thuis bieden!

IMG-20150131-WA0021Ik vond het wel heel spannend. Guusje en Mees waren een heel close duo samen en ik had geen idee hoe zij op een klein nieuw katje in huis zouden reageren. Vrijdag 30 januari kwam Rhiannon Elsa brengen. Mees vond het direct fantastisch: een klein hummeltje om lekker mee te spelen! Direct wilde Mees stoeien en ravotten met de kleine Elsa. Maar Elsa moest hier nog niet zoveel van hebben: Mees was wel een heel grote kater! En Mees had in zijn enthousiasme en goede bedoelingen niet helemaal in de gaten hoe klein Elsa eigenlijk was. Lang is Elsa echter niet bang geweest voor de grote Mees, zaterdagochtend lagen de twee al heerlijk samen te knuffelen!

IMG-20150131-WA0014Guusje had meer moeite met de komst van de kleine pluizenbol in huis. In het begin bleef ze maar blazen en grommen naar de kleine Elsa (die overigens Elsa blijft heten!). Ik heb me daar best een beetje zorgen om gemaakt. Maar dat bleek helemaal niet nodig te zijn! Elsa was brutaal genoeg om gewoon bij Guusje op de stoel te kruipen. Guusje kijkt eerst wat onwennig, maar al heel snel hierna volgen de eerste likjes van Guusje!

F275C2EB-B887-4E87-9CD3-7D18AFFB99F7En sindsdien is het één groot feest in huis met mijn drie kanjers! Guusje en Mees hebben heel goed opgelet bij gastgezin Bianca en Elsa mag dan ook bij beiden regelmatig door de wasstraat. Elsa geniet hier zichtbaar volop van en weet dit ook goed uit te buiten! Nadat ze bij Guusje is geweest, gaat ze gewoon nog een keer bij Mees en andersom!

image2 (1)Mees en Guusje hebben zich inmiddels echt opgeworpen als grote broer en grote zus! Ze nemen haar op sleeptouw, kunnen heerlijk met haar knuffelen en houden er bij het spelen ook echt rekening mee dat Elsa de kleinste is. Het is mooi om te zien dat als we met het verenstokje of het laserlampje spelen, dat Mees en Guusje af en toe een stapje opzij doen zodat de kleine Elsa erbij kan.

Elsa vindt overigens allang niet meer dat Mees en Guusje groot zijn! Ze vindt het heerlijk om vanaf de bank bovenop ze te springen en ze zo te verleiden tot een stoeipartijtje! En als Mees en Guusje liggen te slapen, blijft ze hen gewoon lekker net zo lang met haar pootje porren totdat ze wakker worden en mee doen.

image3En als Elsa in haar slaap over het randje van het plateautje van het krabmeubel valt, dan houdt Mees haar daarna gewoon iets steviger vast.

image6 (1)

Guusje en Mees kijken vanaf een veilige afstand toe hoe Elsa rondjes rijdt op de stofzuiger.

image7 (1)Guusje houdt de wacht, terwijl Elsa ligt te slapen.

080E0850-727E-4F6F-AB67-1CB054D5676BElsa heeft haar plekje in huis helemaal gevonden. Ze stapt hier rond alsof ze nooit anders gewend is geweest. Het is echt genieten met deze drie toppers in huis! Heerlijk om te zien hoe Mees en Guusje Elsa helemaal hebben opgenomen en hoe mijn kleffe duootje een klef triootje is geworden!

Fleur, 16-2-2015
.

.

.

DSC_8180_20150116_0124Jannes (Jantje) en Amber (Nomi)

Vlak voor het oprichten van de stichting hadden we vier katten in huis: Hamish, Nessie, Tessa en Duncan. Daar zou het bij blijven vooral omdat Hamish (onze oudste) niet echt gecharmeerd was van al die drukte. Op de dag voor het publiek gaan met de stichting is Hamish echter plotseling overleden door een aanrijding. Een groot verdriet midden in het feest van de stichting.

DSC_8380_20150211_2121Niet lang daarna kwamen al snel veel nieuwe kittens bij de stichting, één daarvan was Nomi, een schoonheid van 4,5 maand die nog wat schuw was. Ze verbleef bij gastgezin Angela en eigenlijk waren we op slag verliefd. Omdat we altijd katten uit asiels hadden gehad durfden we het wel aan met de schuwe Nomi. Onze andere katten zouden wel meehelpen om haar te leren dat er ook mensen zijn die wel te vertrouwen zijn en we hadden geduld en tijd genoeg. DSC_6961_1200Zo kwam 31 oktober 2014 Nomi bij ons en werd omgedoopt tot Amber. Amber voelde zich al snel thuis en kon het prima vinden met de andere katten. Naar ons toe duurt het wat langer, ze eet uit de hand en laat zich ook oppakken maar is daar geen liefhebber van. Zolang we haar vrij laten is ze gezellig onderdeel van de familie. We merkten echter wel dat ze zich wat ging vervelen. Onze Duncan van 3 (tot dan toe heel speels) had niet zoveel zin meer om met haar te spelen en moest een beetje wennen aan de veranderde verdeling van aandacht. Eigenlijk vonden we 5 katten wel wat heel veel maar een speelmaatje voor Amber zou mogelijk wel bijdragen aan het groeiende vertrouwen.

En toen kwam Jantje bij de stichting, een heel jong zwerfkitten dat al vanaf 5 weken bij Bianca in de opvang zat en dus enorm socialiseerbaar was. IMG_3538Jan was natuurlijk al gecharmeerd van zijn naam, maar Jantje ontwikkelde zich ook tot een superlieve knuffelbeer. Eind december kwam Jantje, omgedoopt tot Jannes, bij ons zijn intrek nemen. Binnen enkele dagen waren Amber en Jannes de grootste vriendjes. Amber nog wat voorzichtig naar Jannes (ze is toch 4 maanden ouder) en Jannes heel blij met zijn vriendinnetje. Omdat Jannes een enorme knuffeldoos is, ziet Amber meer dat mensen ook fijn kunnen zijn en ze lijkt langzaam steeds minder op haar hoede te zijn voor ons. Jannes is in januari geopereerd aan een navelbreuk en gelijk gecastreerd. DSC_8368_20150211_2015Daarna is hij een paar dagen heel ziek geweest. Amber week niet van zijn zijde, liet hem met rust qua spelen maar was wel steeds in zijn buurt en zorgde bijna voor hem. Toen Jannes weer was opgeknapt hadden ze weer enorme speelmaatjes aan elkaar.

Onze andere katten waren ook blij met de komst van Jannes want doordat ze elkaar hadden liet Amber de anderen meer met rust. Enne… die lekkere kittenbrokjes die nu weer in huis zijn lusten ze ook wel.

Het gaat heel goed met Jannes en Amber, wij genieten enorm van ze en ik geloof echt dat zij ook happy zijn hier.

Advertenties
2 reacties

2 thoughts on “Hoe gaat het met…?

  1. Wat een leuke en fijne verhalen om te lezen. Heel ontroerend, en ook vaak grappig, en vooral zo fijn om te lezen hoe goed deze katjes terecht zijn gekomen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s