Hoe gaat het met…?

Onze gastgezinnen vinden het altijd geweldig om updates te krijgen over hun exopvangers.
Wij willen jullie delen in dit plezier en daarom hebben we deze rubriek gemaakt.
Verhalen en foto’s van exopvangers zijn dus altijd welkom.

 

7 juli 2019
Joris

received_191136351834362

Hallo daar ben ik weer exopvangertje Joris. Het is al weer een tijdje geleden dat ik wat van mij heb laten horen. Ik ben inmiddels 4 jaar oud geworden en geniet met volle teugen van het leven.

received_364195650937397

Ik heb al eerder eens verteld dat ik een beetje te dik was. Ik ben inmiddels gelukkig al weer wat afgevallen. Nog niet zoveel als de dierenarts graag wilde maar he ik hou gewoon van eten. Soms maak ik baasje en vrouwtje in de ochtend wakker omdat ik graag wil eten. Meestal als ze willen uitslapen hihi.

Ik moet nog steeds niks van vreemden hebben maar mijn baasje en vrouwtje vertrouw ik helemaal. Elke keer als er visite komt verstop ik mij gelijk. Mijn baasje en vrouwtje laten mij lekker mijn ding doen en wanneer ik aandacht wil laat ik dat duidelijk merken. In de ochtend en avond wil ik vaak een kroelsessie met baasje en/of vrouwtje.

Ik heb mijn vaste slaap plekjes waar ik graag lig als ik moe ben. Ik kan zo af en toe nog behoorlijk speels zijn en vlieg dan het hele huis door al miauwend. Zo af en toe vliegen er van die rare beestjes in huis en ik heb er al een paar keer 1 gevangen en opgegeten.

Ik hou ook van buitenspelen zodra de achterdeur open gaat ga ik graag even buiten een frisse neus halen. Het is gelukkig helemaal afgezet want al die enge harde geluiden vind ik niks en ren ik gelijk weer naar binnen. Ik vind de konijnen erg interessant om naar te kijken en als ze los lopen ga ik er mee spelen.

received_324994765056049

Vrouwtje wilde ook nog wat vertellen……
Joris wilde pleegvrouwtje Angela laten weten dat hij haar methode om mensen te vertrouwen nog steeds niet is vergeten. Wanneer ik de stok met veren er bij pak komt joris gelijk aanrennen en geeft hij er kopjes tegen aan. Na een tijdje gaat hij er wel mee spelen maar eerst even goed geaaid worden er mee.

received_1319372801572892

P.S. Om een lang verhaal af te ronden……
We zijn inmiddels weer bij de dierenarts geweest en Joris deed het weer erg goed. Hij had een klein beetje last van tandsteen maar verder alles was goed. Zijn gewicht is momenteel 5.6 en op zijn hoogst was hij 6.2 dus we gaan de goeie kant op.

received_632512423913671

Groetjes van exopvangertje Joris

 

 

28 juni 2019
Merah en Simba (Rooi)

IMG_5330

Hallo, allemaal daar zijn we weer.
 Even een up date van onze avonturen. Ja we zijn best wel een beetje ondeugend geweest. En vrouwtje was best wel boos op ons.
Mijn mamma  Merah had een gat ontdekt in de heg naar de buren. Stiekem zonder dat vrouwtje het zag ging ze door het gat en ja ik ben een stoere kater en dan ga ik natuurlijk ook mee.
We hebben ook een buurman genaamd Willem hij ook een rode kater 🐈En wij dachten we gaan even op bezoek.
 Tot we ineens de stem van vrouwtje hoorde!! Oh oh, dachten wij we gaan gauw terug maar ja helaas het vrouwtje had het al gezien. Wij snel door de heg terug, nou ja je raad het natuurlijk al; vrouwtjes was echt héél boos op ons😡
 We konden gelijk naar onze kamer boven en daar moesten we maar even gaan na gaan denken over wat we gedaan hadden🙊🙈.
Na veel nadenken mochten we toch weer naar beneden en ook in de tuin, maar het gat was dicht dat zagen we gelijk al. Dan maar in onze eigen tuin en vrouwtje heel lief aan kijken dan smelt vanzelf🥰
 Hieronder een paar foto’s na onze ontsnapping🥴
IMG_5142
Vrouwtje ben jij boos? Ik ben toch héél lief!
IMG_5144
Ff slijmen!!! Kijk eens vrouwtje hoe lenig ik ben?
IMG_5173
Ik heb niks gedaan hoor!
IMG_5178
Kijk maar ik slaap!
IMG_5180
En mn moeder ook!
IMG_5282
Doeiiii tot het volgende avontuur van Merah en Simba🐈🐈

 

 Siem (Woes), Saartje (Winnie), Frits (Dodger) en Frans (Dieseltje)

In 2016 kwam ik in aanraking met Stichting Poezensnuitjes. Ik had toen 4 katten, want in 2015 heb ik 2 katten moeten afstaan: Doortje van 7 (ze had een grote tumor in haar bekje) en Minou van net geen 20. Veel mensen vinden 4 katten al veel, maar ik niet. Toen ik Siem (Woes) en Saartje (Winnie) op Facebook zag, was ik verkocht en heb ik een afspraak met Bianca gemaakt om te kijken of er een klik was tussen hen en mij. Ik weet nog dat ik bij Bianca binnenstapte: overal kittens en katten. Sommigen in een bench, omdat ze nog gesocialiseerd moesten worden, maar de meeste dieren, groot en klein, liepen door het huis en de afgeschermde tuin. Wat een belevenis was dat!
Gelukkig was de klik er tussen Woes, Winnie en mij en werd de afspraak wanneer ik ze zou mogen komen halen gemaakt. Toen ik ze eenmaal opgehaald en thuis had, verliep de kennismaking met mijn 4 volwassen katten goed. Siem en Saartje voelden zich vrij snel thuis en deden veel samen. Aan Siem kon ik duidelijk merken dat Mister Eddie hem het één en ander geleerd had. Zodra hij, met name natvoer zag, kreeg hij een waas voor zijn ogen en werd hij een kat die veel tegelijk in zijn bek deed en vergat te slikken, zodat er ook van alles terug op het bord viel. Ook in zijn (lompe) gedrag bespeurde ik nogal wat mister Eddie-trekjes, maar volgens Bianca waren ze zeker geen familie, maar daar twijfel ik ook nu nog weleens aan. Hij vindt het nog steeds leuk om dingen uit te halen en ook het opjagen van Lotje, een heel lief en zachtaardig poesje, is nog steeds één van zijn hobby’s. Als kitten waren Siem en Saartje heel close, maar sinds ze beiden geholpen zijn, is dat niet meer zo. Ik heb een hele grote krabpaal in mijn huiskamer, die tegen het plafond geklemd staat. Daarop zijn 7 ligplaatsen. Siem ligt graag helemaal boven. Als daar een andere kat ligt, kiest hij een andere plaats, tenzij het Saartje is. Als zij er ligt, pest hij haar eruit. Hij verveelt net zo lang tot ze er uit gaat.

Siem en Saartje 1Siem en Saartje 2

Siem en Saartje toen (2016) en nu (2019)♥ ♥

Mijn Poezensnuitjes verhaal stopt hier nog niet. In 2018 kwam de familie De Wit voorbij. Ik zag een foto van Frits (Dodger) met zijn mooie verschillende ogen en was verkocht. Normaal gesproken worden de dieren altijd per tweetal geplaatst, maar omdat ik Siem en Saartje had die nog niet zo heel oud waren, mocht Frits alleen komen. Ik dacht: ‘Ach, 6 of 7 katten, dat maakt ook niet veel uit’ en met die gedachte in mijn hoofd maakte ik weer een afspraak met Bianca om naar Frits te komen kijken. En het klikte, dus de afspraak wanneer ik hem zou komen halen was zo gemaakt. Eenmaal thuis zat er nog een beestje in mijn hoofd: Fransje (Dieseltje). Het kleine beestje dat een beetje ziekig was en eigenlijk niet zo ‘into de mensen’ was. Ik appte Bianca dat hij mijn hart had gestolen, maar Bianca gaf aan dat hij nog veel te klein en te zwak was, dus als hij überhaupt al zou verhuizen, dan zou dat zeker nog een hele tijd duren, want hij groeide niet of nauwelijks enz.
Ondertussen mocht Frits gehaald worden. Ik kwam bij Bianca, zette de reismand neer, Frits ging er uit zichzelf inzitten en klaar was het. Onderweg naar huis was hij heel rustig. Eenmaal thuis liep ook deze kennismaking heel relaxt. Siem was meteen weg van hem. De anderen accepteerden hem ook. Hij kwam ook vaak bij me liggen om te knuffelen enz. Frits is (nog steeds) heel graag in de tuin. Binnen een mum van tijd was zijn mooie witte neusje zwart. Het leek wel of hij de zwarte grond naar binnen snoof. Zijn vacht begon ook van mooi wit naar gevlekt grijs/zwart te veranderen, want hij raust, rolt en doet van alles en nog wat. Geen plant is veilig voor hem. Ook hier verdenk ik Mister Eddie van het geven van het verkeerde voorbeeld. En nog een tik van Frits: alles wat op de salontafel ligt moet op de grond: onderzetters, afstandsbediening, mobieltje, pennen enz.

Frits 1Frits 2

Die ogen♥ ♥

Uiteraard volgde ik Poezensnuitjes op Facebook en zag ik de updates over Fransje (Dieseltje). Leuk om te zien dat hij groeide en meer ging durven en op een dag kreeg ik een berichtje van Bianca. Of ik nog steeds interesse had voor Dieseltje, want ze zocht een gouden mandje voor hem. Mijn hart zei meteen ‘ja’, maar mijn verstand zei ‘je hebt er al zeven’. Toen dacht ik ‘Ach 7 of 8 katten, dat maakt ook niet veel uit’ en zo kwam het dat Bianca en Monique op zaterdag 9 maart jl samen Fransje kwamen brengen. Ook hij werd snel opgenomen door de andere katten. Hij heeft wel wat meer tijd nodig gehad om te wennen. Hij houdt er niet van om opgetild te worden, wil niet dat ik zijn ooghoekjes schoonmaak, kan nog niet zelf door het kattenluik en is, in eerste instantie, nog een beetje schrikachtig, maat als je eenmaal zijn vertrouwen hebt, dan komt hij vaak knuffelen. Fransje is een echt buitenkat. Hij vindt het heerlijk om achter vliegjes aan te gaan en om mijn planten en struiken te slopen. De klik met Frits is er weer. Dat is heel fijn! Dat was afwachten, want ze zijn een paar maanden uit elkaar geweest. De kleine man is gek op eten, vooral op kaas en natvoer. Hij eet echt als een bezetene. Ook dit is vast de schuld van Mister Eddie. Toen Fransje kwam woog hij net iets meer dan 2 kilo en nu weegt hij 3,2 kilo. Hij is dus al goed gegroeid.

Frans 1Frans 2

Fransje..♥

Bij deze 8 katten laat ik het. Fransje was de laatste en ja, dat heeft ‘men’ eerder gehoord van me, maar nu is het toch echt zo! Nog een kater met Mister Eddie-trekjes trek ik niet!

Ondanks wat ik hierboven allemaal aan geklaag heb opgeschreven zou ik mijn poesbeesten echt niet kunnen missen! Ik ben Stichting Poezensnuitjes dan ook heel dankbaar voor de 4 poezen die ik via hun heb gekregen. Deze stichting doet veel goede dingen! Een poes die je via hun neemt is bijv. gechipt en geneutraliseerd. Dat doe ik ook altijd bij mijn dieren, want, ondanks dat ze niet buiten mijn afgeschermde tuin komen, wil ik geen kat kwijtraken en ben ik ook van mening dat we met z’n allen moeten zorgen dat er geen pretnetjes etc. meer komen. Er zijn al teveel dieren die wachten op een gouden mand!

 

Kaylo (Bollie Wollie) & Mickey (Parel)
8 april 2019

download

Hi Stichting Poezensnuitjes,
Het leek ons, Kaylo (Bollie Wollie) & Mickey (Parel) om even wat van ons te laten horen
hoe het nu met ons gaat.
Kaylo kwam op 4 oktober (dierendag) ons gezinnetje uitbreiden, hij was vrij bang in het
begin voor ons, maar naar de andere katten (Bengel & Boefje, bijna 2 jaar nu) die we al
hadden was hij wel erg nieuwsgierig. We hebben hem de tweede dag voorzichtig laten
rond snuffelen en Boefje vond Kaylo na één dag al een leuk speelmaatje. Bengel wist
echter niet zo goed wat hij er mee moest en heeft 4 dagen naar Kaylo geblazen. Daarna was
het goed en zijn ze grote vriendjes (vooral lekker tegen elkaar aan kruipen om te slapen).
Op 8 november breidde we uit met Mickey, deze hadden we destijds in het gastgezin al
voorbij zien komen en toen hij online kwam hadden we allebei van; ja, we nemen Mickey
(Parel) erbij als jonger speelmaatje voor Kaylo. Na 1 dag was Mickey al opgenomen in de
groep.
IMG_8937
Mickey (Parel) is een heerlijke knuffelkont, maar kan ook heerlijk als een gek rond rennen
en springen. Achter Kaylo (Bollie Wollie) aan zitten of een van de ‘grote’ jongens pesten.
Hij is helemaal dol op de kleine speelgoedmuisjes met belletje erin. Daar zeult hij het liefst
de hele dag mee rond en apporteert ze zelfs! Of lekker met z’n allen keten in de grote plafond
krabpaal. Catnip doet het overigens ook erg goed, evenals het laserlampje.
IMG_6823
Kaylo is een beetje een kleine pechvogel. Bij een bezoekje aan de dierenarts kwamen we
erachter dat hij een navelbreukje had. Het hoefde niet meteen verholpen te worden, maar
het was wachten opdat het fout zou gaan. Toen hebben baasje & vrouwtje besloten dat we
beter meteen een afspraak konden plannen. Het navelbreukje is netjes hersteld en Kaylo
heeft 10 dagen met een rood rompertje gelopen, wat hij overigens super goed deed!
download (2)
Op oudjaarsdag was Kaylo ineens aan de diarree, we haalden wat diarree remmers, maar die hielpen helemaal niets. Toen zijn we op 2 januari naar de dierenarts gegaan, waar we andere diarree remmers kregen en antibiotica. Dit hielp gelukkig en het ging ongeveer een week goed, totdat Kaylo weer aan de diarree was. We kregen opnieuw diarree remmers, maar die werkten deze keer helemaal niet. In overleg met de dierenarts hebben we speciaal hypo-allergeen voer geprobeerd, maar ook dit hielp niks.
IMG_1853
We lieten ontlasting onderzoek doen (2 verschillende),
daar kwam niets uit. Hij had geen parasieten, giardia of tritrichomonas. Daarop lieten we  bloed onderzoek doen, om te kijken of alle waarden goed waren, maar Kaylo was een super gezond katje! Toen besloten we een echo te laten doen bij veterinair verwijscentrum De Pietersberg, hierop kon de specialist zien dat er geen tumoren aanwezig waren, maar dat de dikke darm en de blinde darm wel geïrriteerd/ontstoken waren (dit heeft Kaylo overigens ook super goed gedaan,
want hij heeft een uur lang netjes stil gelegen op zijn rug voor de echo). Het advies was om een scopie te laten doen. Hiervoor gingen we naar een diergeneeskundig specialistisch centrum (De Wagenrenk), om de scopie door een specialist te laten uitvoeren. Echter vond de specialist dat we eerst een eliminatie dieet moesten proberen, omdat een scopie vrij belastend is en zo’n jonge kat volgens hem de symptomen konden wijzen op parasieten (wat Kaylo niet had) of een voedsel
allergie.
We gingen naar huis met een dieet van gekookte rijst met gekookt paardenvlees, maar
Kaylo moest er niks van weten, hij wilde het niet eten. In overleg zitten we nu sinds 3 weken op een dieet van koolvis. Binnen 2 dagen was Kaylo van de diarree af! We zijn zo blij dat hij nu niet meer aan de diarree is. Hij haalde ook elke keer net de bak niet en met teveel druk/kracht met spelen kwam er ook diarree uit, zo zielig.. Gelukkig gaat het nu weer goed met hem, maar al met al is hij 3 maanden aan de diarree geweest, voordat we de oorzaak hadden gevonden.
IMG_8971
Zo, dat was hem voor nu! Gaan wij weer lekker verder met spelen 😸
 
Liefs Wessel & Amy& pootjes van Bengel, Boefje, Kaylo & Mickey 😻

 

Robin en Hannah
25 maart 2019

FB_IMG_1546604222189

Broer en zus en inmiddels uitgegroeid tot twee heerlijke boeven van bijna een jaar oud. Super vocale katjes die als ze terug komen van boven of buiten eerst willen vertellen wat ze hebben meegemaakt. Dit doen ze al luid miauwend en spinnend. Ze kruipen dan op schoot, gaan kopjes geven en Hannah pakt haar “tut” erbij en valt, na het beleefde avontuur, op schoot, in je nek of tegen je aan op de bank in slaap.
Inmiddels heeft Hannah ontdekt hoe ze muisjes kan vangen en neemt deze graag mee naar binnen. Grote broer Robin loopt er stoer achter aan en als Hannah even niet op let heeft hij het muisje te pakken.
Robin is een prachtige metallic zwarte panter die groot en stoer oogt, maar van binnen een kleine angsthaas is. Bij ons is hij niet weg te slaan, maar andere mensen zijn nog spannend. Dan gaat hij op de trap zitten en op afstand bekijkt hij het tafereel in huis. Wanneer andere mensen even zitten komt hij wel kijken, laat zich soms aaien, maar is ook druk pratend en mauwend, snel weer weg. Eigenlijk is Robin een grote knuffelkont die graag uitgebreid gekriebeld en geaaid wordt. Als het dan te lekker en ontspannen wordt voor hem, krijg je “lovebites” van hem terug! 😉
Achter elkaar aan door het huis rennen en al stoeiend en rollend over de vloer glijden, zo zijn deze twee ook regelmatig te vinden. Klappertandend achter een vliegje aan, druk miauwend aan het aanrecht als er iets van eten tevoorschijn komt, ze zitten overal met de neus vooraan bij of in. Echt genieten van en met deze twee boeven!
20190206_181442
Kopjes van Robin en Hannah en groetjes Marcel en Heleen

 

Biske
15 maart 2019

IMG_20180217_164103917

Hallo allemaal, ik ben Biske. Ik woonde in Nijmegen op het bischop dingesplein en daarom heet ik Biske. Maar eigenlijk omdat het ook “Beestje” betekend in het plat Brabants (Wa’n skon biske). Want dat is waar ik nu woon.

Ik heb eerst in Eindhoven in een flat gewoond maar nu in een echt huis. Ik woon daar samen met Izzy. Die is een paar jaar ouder en moest in het begin een beetje wennen aan mij. Hij ging express op het bed plassen om mij te plagen maar ik ging gewoon ergens anders liggen, haha.

Maar tegenwoordig zijn wij best goeie matties. Al vind ie mij soms wat druk. We hebben een vette klimboom met mandjes waar we in kunnen klimmen en liggen en dan lopen we express door elkaars mandje om elkaar te plagen.

DSC_0169

Af en toe hebben we weleens discussies en als Izzy mij dan pest ga ik keihard schreeuwen. Maar als niemand kijkt val ik m lekker aan vanuit een hinderlaag. Herrie maken doe ik ook in de ochtend. Dan krijgen we altijd lekker vlees, dan schreeuw ik van de honger (maar baasje zegt altijd dat de poesjes is arme landen honger hebben en ik alleen trek). Aangezien ik in mijn vorige leven herdershond was probeer ik iedereen naar beneden te dirigeren zo gauw ze uit bed komen. Dan kunnen ze mooi eten maken voor mij.

Voor de rest heb ik het heel druk met alles in de gaten houden wat er gebeurt in en om het huis. We hebben een voor- en achtertuin en daar lopen weleens katten door, dus dan moet ik mezelf even groot maken en ze weg jagen. En kei veel vogels, grote, kleine, zwarte, gekleurde. Die moet ik allemaal in de gaten houden. Echt super veel werk, ik ga er gewoon van klappertanden. Is het eindelijk avond, komt muisje weer heen en weer lopen. Moet ik die ook weer in de gaten houden. Dan is het hier binnen ook nog een keer een oerwoud met 1 miljoen planten. Aangezien ik vroeger mol en koe was probeer ik altijd alles uit te graven en alle plantjes op te eten. Maar ze hebben me door, gooien ze overal ammelilium folie in.

IMG_20171227_114518054

Baasje en vrouwtje krijgen ook veel bezoek, dat vind ik nog wel eng hoor. Dan ga ik vlug naar boven en kom dan stiekem om de hoek kijken als iedereen zit. Maar sommige ken ik al een beetje en dan durf ik wel vlug door de kamer te lopen en ga ik van een afstandje kijken. Ik heb zelfs al aan sommige geroken. Stoer he.

IMG_20180615_094716438_HDR

Als ik dan echt niks meer te doen heb ga ik liggen snurken, op de bank, in de mandjes of voor de haard, of sleep de speel hengels heel het huis door. Dan kan iedereen er midden in de nacht mooi zijn nek over breken. Jullie horen het, ik heb het hartstikke druk, dus ga nu weer vlug verder. Houdoe!

IMG_20180706_163427878

 

Muijs en Roos (muze)
14 maart 2019

DSC06032

Muijs en Roos zijn al weer bijna een jaar oud. Ze zijn nog steeds heel close met elkaar en spelen heel wat af.

DSC06031

Muijs haalt allerlei kattenkwaad uit en het grappige is dat Roos ( ook wel Rosanne genoemd, haar naam en die van haar pleegvrouwtje Sanne samengevoegd) hem nu in alles na gaat doen.

DSC06015

Ze zitten graag voor het raam naar de vogeltjes te kijken, de eendjes en ganzen in het water zijn natuurlijk ook heel interessant. Een andere hobby van ze is heerlijk luieren in het zonnetje. Volgens mij hebben ze het prima naar hun zin, en dat verdienen ze zo.

DSC06024

Knuffels van Muijs en Roos.
Groetjes van Ron en Petra.

 

Leia en Stephany
6 maart 2019

leia

Het gaat heel erg goed met de meisjes. Ze voelen zich helemaal thuis hier en zijn ontzettend ondeugend, vooral Leia 😂 ze zijn niet schuw meer en ze vinden het heel fijn om te knuffelen en aandacht te krijgen. Ook spelen ze veel samen.

leia1

Inmiddels slaapt Leia ook bij ons in bed aan het voeteneind, Stephany ligt er soms ook bij maar vindt het mandje toch lekkerder. Ze vindt het dan wel weer heel fijn om opgepakt te worden. Alleen bezoek vinden ze nog heel spannend, maar daar houden we rekening mee. We zijn echt smoorverliefd op ze ☺

leia2

 

Doerak (Chickie) en Dribbel (Bikkel)
4 maart 2019

20181003_105408

Doerak

20190214_162223

Dribbel

Hoi Hoi,
Op vijf weken na zijn ze al weer twee jaar bij ons. Ex-snuitjes Chickie en Bikkel die bij ons doort leven gaan als Doerak (lapje) en Dribbel (cypers).

Na een socialisatieperiode bij Tascha die ze goed op weg heeft geholpen.
Doerak is vollédig gesocialiseerd en laat zich ook al een tijd zien bij sommige bezoekers hier thuis.
Dribbel doet t bij ons heel goed maar andere mensensnuiten  vindt ze maar niks.

Hierbij n paar foto’s  van de dames.

Groetjes
Tanja en Marcel Smulders

 

Ruby(Elsa) en Sephy(Anna)
4 maart 2019

IMG-20190107-WA0014

1 September hebben wij deze mooie dames op mogen halen toen ze nog mini’s waren!
Ondertussen zijn ze niet meer te missen in huis! Kleine Ruby doet haar oude naam nog steeds eer aan en is het merendeel van de dag aan het miauwen. De mooiste liederen zingt ze voor ons, soms komt ze zelfs helemaal uit een andere kamer naar ons toe om ons een close up serenade te geven!

Maar tussen het zingen door is er ook tijd voor grote kroelsessies waar haar baasjes oneindig van kunnen genieten. Ruby ligt graag bij je op de borst of zelfs in je armen als een baby!
Ook houdt ze er onwijs veel van om uit het raam te kijken en naar de vogeltjes te roepen.

Sephy met bel

Onze lieve Sephy was ons verlegen meisje. Nu is ze nog steeds wat meer terughoudend dan onze Ruby maar steeds meer begint ze uit haar schulpje te kruipen. Als we op de bank gaan zitten is ze er de kortste keren bij om over haar buikje geaaid te worden. En als we stoppen laat ze dat goed weten door naar ons te miauwen totdat we weer verder gaan. Ons zachte meisje is ook dol op bellenblaas en als wij die tevoorschijn halen komt ze gelijk aangerend om te spelen.

Samen zijn ze ook een genot, uit het niets rennen ze vaak als twee wilden achter elkaar aan en hebben ze de grootste lol met hun worstelpartijtjes. En als er een keer een vliegje of motje het huis in durft te komen, zorgen onze jagers er wel voor dat die heel snel weer weg zijn!

Een en al genot met onze meiden!

 

Chewie (Luke)
4 maart 2019

IMG_20190131_224524_resized_20190221_063400642

Jaaaaa, daar ben ik weer!
Eigenlijk ben ik veel te druk om te vertellen om het gaat, maar volgens de mensensnuiten hier wordt het tijd!

Het gaat namelijk supergoed! Ik ben inmiddels bijna een volwaardig lid van de 3 musketiers.
Ik slaap snachts nog wel het liefst alleen op “mijn kamer”. Zo gauw vrouwtje naar bed gaat dan sprint ik naar mijn kamer en wil ik daar lekker slapen. Overdag en wanneer een of beide mensen thuis zijn dan ben ik volwaardig lid van team musketier!
Ik ren en storm door de kamer, ik rollebol het liefst de hele dag door de kamer met mijn brother-from-an-other-mother én als het even kan dan ga ik daarna uitrusten bij het vrouwtje op schoot of samen met Rocker in een mandje. Alleen is ook maar alleen he.
Vrouwtje vraagt wel eens of ik soms pocon te eten kreeg bij het gastgezin. Ik groei namelijk zo hard dat ik inmiddels bijna groter ben dan Rocker. Ha!
Vrouwtje zegt alleen wel dat er binnenkort misschien iemand over de vloer komt om mij eens te bestuderen. Ik heb namelijk de neiging om zo gigantisch hard te gillen dat ze bang is dat de buurman uit zijn beautyslaapje wordt gehouden (niet dat dat nog heel veel helpt, maar ach).
Ze heeft al vanalles geprobeerd, maar helaas.. Ik blijf die concerten geven.
In de bijlage nog wat foto’s van mij en de andere musketiers! Doen jullie Yvonne de groetjes van mij?
🐾Chewie

 

 

24 februari 2019
Zwieber

FB_IMG_1550955179270

Hallo allemaal!

Vandaag is het 1 jaar geleden sinds ik bij vrouwtje kwam.
En wat is er veel gebeurd zeg!
In het begin was het natuurlijk allemaal heel spannend, maar al gauw leerde ik dat vrouwtje heel lief is, en mij de lekkerste hapjes komt brengen. Want ja, liefde gaat door de maag heb ik gehoord 😉
FB_IMG_1550955101510
Zoals jullie misschien nog wel weten, ben ik na een paar maanden verhuisd, wat niet zo goed ging, en vrouwtje is toen speciaal naar mij komen zoeken, en heeft me gevonden! En oh, wat was ik blij om haar te zien! Onderweg naar huis heb ik de hele weg voor haar gezongen, afgewisseld met een poetsbeurt, want ja, ik was wel een beetje stoffig.
Eenmaal thuis aangekomen, zag vrouwtje dat ik mijn plekje wel had gevonden ❤

We zijn dolgelukkig met elkaar, vrouwtje noemt mij haar prinsje, de liefste!

feebbd67-1716-4b31-9f08-5f8f58de9c4a
Vrouwtje wilde graag katjes blijven helpen, dus zodoende stond er ineens een bench in huis, en daar maakte ik kennis met 2 knulletjes. Nadat deze weer beter waren maakten we samen de boel onveilig, samen rennen en spelen, ik heb veel van ze geleerd!
Natuurlijk gingen ze na een poosje verhuizen, en dat vond ik wel jammer. Ik bleef maar zoeken, waar waren die doerakjes nou??
Dat vond vrouwtje zo sneu, dat ze zei, als er weer katjes hulp nodig hebben, ze mochten komen.
71d2da81-28db-4f00-b14b-d613b77c38e3
Het duurde dan ook niet lang, en daar waren ze, de knapperds Jukka en Tuomi.
We luieren samen, slaan af en toe tegen een balletje of verslinden het verenstokje.
De jongelui hier houden me jong!

En tot slot kwam er nóg een dame logeren! Wow, ik heb gewoon mn hele harem!

54883fe2-59f1-4584-a220-1349b3d00676

Vrouwtje zegt dat ik heel erg gegroeid ben in een jaar tijd, zo stal ik de show tijdens haar verjaardag in een huis vol visite!

Samen hopen we nog vele jaren kleintjes te mogen helpen en bovenal van elkaar te genieten!

20190201_212914
Nou, dat was een heel verhaal he, nu ga ik maar weer even een dutje doen bij vrouwtje op schoot.
Tot de volgende keer weer!
1e91ed49-5f4f-4723-9fe6-7f2308052a2a
Pootje van Zwieber 🐾

 

21 februari 2019
Candy

C’estune Romance!!

4e27d401-05c4-4990-837d-7127e19bf83e

Hallo met Candy hier. Ik moet jullie wat vertellen….. Ik ben verliefd.
Sinds december 2018 woon ik samen met Billy Een katerhunk uit Zaltbommel met een mooi wit zacht vachtje met oranje vlekken. Net als  pleegpapa Kirby, maar dan jonger. Maar ik zal bij het begin beginnen..
Toen ik in Zaltbommel aan kwam, kreeg ik een eigen kamer. Maar mijn nieuwe vrouwtje vond mij daar eenzaam en de volgende dag verhuisde ik al naar de gezellige zitkamer beneden. In een wasmand met dekentje erover. En toen zag ik hem voor het eerst…… Vanuit mijn mand begon ik meteen te roepen naar hem …. En wat denk je: hij begon te brommen tegen me! Nou je zeg, wat verbeelde die kater zich wel tegen zo’n mooie zwarte glimmende poes als ik  Maar ja, ik durfde pas na een paar dagen de huiskamer te verkennen. Toen pas zagen we elkaar voor het eerst van dichtbij en deden meteen neusje neusje met elkaar. Ik viel bijna ik katzwijm.Iedere keer als ik hem zag , riep ik hem en het lukte me om zijn aandacht te trekken. Ik zag dat hij mij leuk vond, maar dat hij natuurlijk nog niet toegeven. Maar ja, girlspower he!!! Ik wond hem gewoon om mijn pootje en toen viel hij ook voor mij

Toen ging Billy mij helpen om mijn nieuwe vrouwtje en baasje leren te vertrouwen. Zo ging ik net als hij op de bank liggen en liet ik me ook aaien … ..en heel soms slapen we naast elkaar samen op de bank, maar dan moet ik niet zo lomp zijn om over hem heen te lopen, want dan gaat hij gelijk ergens anders alleen liggen. Nou ja,zeg.. Zo leerde ik dat ik niet bang hoefde te zijn, als iemand door de kamerdeur binnen kwam. Soms schrik ik nog weleens hoor ,  vooral ’s ochtends. Mijn vrouwtje zegt dan dat ik een ochtendhumeurtje  heb Als Billy er maar bij is, durf ik bijna alles. Mijn vrouwtje zegt weleens: daar gaat Billy met zijn schaduw.

fc9de322-1b4b-46d2-9be8-6b3c05f93ad7

Zoals jullie lezen, ben ik weleens alleen, omdat Billy naar buiten mag. Ik mag dat nog niet, omdat vrouwtje vindt, dat ik nog wat meer zelfvertrouwen moet krijgen. Maar dan ga ik lekker op een dekentje op de vensterbank voor het raam liggen wachten tot mijn Billy weer thuis komt. Ik roep hem dan ook regelmatig en ben helemaal  door het dolle  als hij weer thuiskomt. Vrouwtje zegt dat ik wel een stalker lijk en dat ik maar een eigen hobby moet nemen. Ze vergist zich: Billy is niet mijn hobby, maar mijn liefhebberij !!!!.

b5c21d0f-4399-437e-b2c2-39f7f349beea

Ik kan niet wachten om in het voorjaar met Billy mee naar buiten te gaan; eerst in de tuin en daarna naar die vervallen boomgaard, waar Billy al die muisjes vangt. Na het vangen neemt hij ze voltrots mee naar huis en laat ze dan aan vrouwtje zien. Vrouwtje denkt dan dat baasje ze ook wel leuk vindt en laat ze dan voor hem liggen. Dat wil ik straks ook doen, zodat ze straks ieder hun eigen muisje hebben

dab5bf93-73af-4ca3-b5c6-18cf502d31a1
In het begin sliep ik ’s nachts beneden, maar vrouwtje vond dat ik net als Billy op bed mocht slapen. Want tenslotte hebben we al bijna 3 maanden verkering. Maar dat gaat goed tot half vijf in de ochtend; ik ben dan al klaar wakker, maar die andere slaapkoppen  dus nog niet. Billy krijg ik wel wakker met mijn charmes, maar baasje en vrouwtje zijn minder enthousiast. Over ochtendhumeur gesproken… We hebben nu een eigen hoekje op de overloop gekregen met 2 mandjes; daar slapen we nu samen. Hebben Billy en ik gelijk ook meer privacy

30f249a5-5c15-4e22-8f03-5cb8377cc4ee
Volgende keer vertel ik over mijn avonturen buiten  met Billy
Poezenknuffels  van Candy

 

 

21 februari 2019
Maggie

_20180309_100418

Iets meer dan een jaar geleden ging ik wonen bij mijn nieuwe vrouwtje Berna. Het klikte gelijk tussen ons. Jammer genoeg werd ik al vrij snel ziek. Ik bleek forl te hebben en op 4 tanden na werden al mijn tanden getrokken.
Een paar maanden later bleek ik een beschadiging aan mijn oog te hebben. Deze ging met zalf niet over. Ik moest in een echt dierenziekenhuis in Utrecht geopereerd worden. Dat was niet leuk maar de kap die ik daarna moest dragen en 3 keer per dag zalf dat vond ik maar niks. Mijn vrouwtje trouwens ook niet.
Nu is gelukkig alles weer goed met mijn oog en geniet ik van mijn lekkere leventje. Op het balkon vogels en poesjes spotten, lekker slapen op bed, spelen, mezelf wassen en uitrusten van alles.
Ik ben heel blij dat ik zo’n goed huisje heb gekregen. dikke poot en miauw van Maggie.
Groetjes Berna

 

20 februari 2019
Adje, Weasel en Sabi

Hier een update van mijn 3 tal.
adje2
Adje is voor het eerst een stevige kerel. Hij mauwt alleen als een meisje. Het zal niet zolang meer duren voordat hij op pad gaat. Hij komt tegenwoordig een knuffel halen, wel in ruil voor een plakje ham.
weasel
Weasel had pas geleden een vogeltje te pakken. Blijft de angstigste van de 3. Bekijkt het nog steeds het liefst van grote hoogte.
sabi3
Sabi was deze winter een huismusje maar is ook een groot jager. Naast muizen heeft ze ook een keer een kikker en een rat meegenomen.
Af en toe maken ze het spannend door een nachtje weg te blijven. Ik geloof niet dat ik daar aan kan wennen. Adje heeft het afgelopen zomer opgebouwd tot 5 dagen, maar komt gelukkig altijd weer thuis.
sabi1
Groetjes karin

 

19 februari 2019
Blue (Welpje)

Hoi, ik ben Blue. Ik kom vertellen dat het heel goed met mij gaat. Ik ben nu 9 maanden en al vanaf de 2e dag na mijn geboorte bij mijn mens.

De meisjes die mij vonden noemden mij Welpje, een fantastische naam vond ik dat want ik ben ook een echte tijger natuurlijk. Maar nee, mijn mens moest me zonodig Blue noemen, vind het maar een rare naam. En soms noemt ze me Loetje.. Nog erger. Dat is toch helemaal geen stoere tijger naam.
Maar ja, ik doe het er maar mee met die rare naam.

Dagelijks vang ik dikke regenwormen voor mijn mens zoals alle tijgers doen. De regenwormen kruipen toch wel snel terug de grond in als ik langsloop want regenwormen zijn bang voor tijgers.

Mijn mens is wel lief hoor, vooral snachts laat ik dat graag aan haar merken. Dan ga ik met mijn billen op haar gezicht zitten. Volgens mij vindt ze dat heel fijn. En mijn geadopteerde broer Rooie pakt dan haar tenen, ze begint dan gewoon te zingen zo blij wordt ze ervan. Ze kan alleen niet zo goed zingen, het klinkt meer als gegil.

IMG_20180830_151732_resized_20190218_081814949

Rooie en ik gaan ook vaak op bezoek bij de buren. Dan rollen we in het gras daar en rennen achter vliegjes aan samen. Dan spring ik heel erg hoog zoals een echte tijger maar dan hoor ik mijn mens en mijn buurvrouw altijd lachen. Ze zegt dat ik niet goed kan springen en klimmen. Dat klopt eigenlijk wel maar daarom zoek ik ook regenwormen onder de grond. Hoef ik tenminste niet te springen.

Mijn mens heeft ook nog 6 honden. Die vind ik erg leuk want ik krijg elke ochtend een wasbeurt van alle honden. Hoef ik het mooi zelf niet te doen. En soms zijn er andere tijgers bij ons in huis. Vind het altijd zo jammer als die weer weggaan. Ik zoek ze dan overal en roep ze ook maar ik zie ze nergens meer. Mijn mens zegt dat ze weggaan omdat ze een gouden mand hebben gevonden. Snap er niets van maar ik krijg geen kans om ze te leren hoe ze een echte regenworm vangende tijger moeten zijn. Volgende keer begin ik maar eerder om het de kleine tijgertjes te leren.

IMG_20180816_150906_resized_20190218_081815327

Ik ga nu weer naar buiten want het regent en dan hoef ik niet zo diep naar regenwormen te graven.

dav
Groeten van tijger Blue

 

15 februari 2019
Smint en Vlokje

 

Hey Pssst, zal ik je eens wat vertellen?

IMG_20181022_151217830_HDR

Wij zijn afgelopen week op vakantie geweest! Naar Zandvoort nog wel!

IMG_20190209_152752816_HDR

Ik (Smint) samen met mijn zus Vlokje. De vorige keer in het pension vond ik het zo spannend dat ik die mensensnuiten maar op afstand had gehouden. Baasje vroeg nog, wil je anders liever mee op vakantie? Nou dat wilden wij natuurlijk wel eens proberen!

Daar gingen we dan in ons mandje. Nou als hij dicht zit is hij gelijk een stuk minder leuk kan ik je vertellen. Desalniettemin zo’n autoritje maakt je wel echt lekker slaperig! Nou is dat mijn zusje der grote hobby, die is normaal niet uit bed te branden. Dus dat kwam dan wel weer goed uit 😊

IMG_20190210_154607280

Ik was wel een beetje bang dat het saai zou gaan worden daar. Helaas past ons dozenpaleis volgens baas niet in de auto (nou geloof ik daar nog steeds niets van), maar gelukkig mocht de kleine krabpaal wel mee, kan ik toch mooi mijn zus nog plagen als ze er weer eens ligt te tukken.Mijn baasje moet altijd stiekem een beetje lachen als ik haar wakker probeer te maken, Vlokje zelf helaas niet…. achja, ik win toch wel met spelletjes; ze kukelt bij het minste of geringste weer ergens vanaf. Ik kan soms haast niet geloven dat ze familie van mij is. Maar familie de Wit is natuurlijk groot, baasje zegt dat het vast daarmee te maken zal hebben 😉

Wat wel een beetje jammer was is dat we niet eens op het aanrecht mochten, het is toch vakantie?Wees gerust, we blijven het maar gewoon proberen😉. En als ze er niet zijn dan maken we er een extra groot feest van. Ze hebben namelijk een pot met van die plastic dopjes, dat klettert zo leuk in de wasbak! Ik raad het de hele familie aan het eens te proberen. Geen mens die het doorheeft 😉

IMG_20190209_152408397_HDR

Al met al na flink veel bijgeslapen te hebben op de bank bij baasje en van het zonnetje genoten te hebben die naar binnen scheen, mogen we gelukkig van baasje nog eens vaker mee op vakantie. Ik ben dan ook heel lief geweest, want ik had beloofd niet om half 7 ‘s ochtends te gaan miauwen voor het ontbijt en daar heb ik mij netjes aan gehouden. Goed he?!

IMG_20190209_133254159_HDR

En Vlokje, ach, die laat het harde werk maar al te graag aan mij over, daarom miauw ik en ren ik maar voor twee. Maar ik ben nog steeds gek op mijn zus hoor, ze helpt mij iedere dag nog met mijn grote wasbeurt en ik ben er altijd zeker van dat mijn bedje heerlijk is opgewarmd😉. Wat wil je nog meer… als dat geen liefde is?

IMG_20190209_151111035_HDR_2

 

14 februari 2019
Dennie en Sparky

_DSC2596_DS

Hé, peopletjes, Dennie hier. ‘k Werd gevraagd om als gered snuitje te vertellen hoe ’t nu gaat. Nou ja, ‘k werd gevraagd… M’n broer en ik hoorden de tweebeners praten over de “Hoe gaat het met”-rubriek van Poezensnuitjes en dat zij daar ook ’n verhaaltje voor zouden schrijven. Nou, ‘k dacht ’t dus niet! Begrijp me goed, ze zijn hartstikke aardig en lief en zorgen goed voor ons, maar af en toe begrijpen ze helemaal niet hoe wij in elkaar zitten. Dus lijkt ’t me  logisch dat ik zelf wat schrijf.

DSC_0817_Den

‘k Ben dus Dennie, één van de boomkittens uit 2017. ‘k Ben samen met m’n broers en zusje op ’n boomhut geboren. ‘k Was net ’n week oud toen ik de wereld al wou gaan verkennen en klimmen. Er wordt gezegd dat ik uit de boom ben gevallen, maar eigenlijk ben ik eruit gesprongen omdat ik graag weer naar boven wou klimmen. Klimmen en springen vond ik toen al leuk en dat is nog steeds zo.

_DSC5071_Den

Als zo’n tweebener even niet oplet dan spring ik in z’n rug en klim omhoog zodat ik lekker in de nek kan liggen, da’s gewoon erg leuk! Wat ’t extra moeilijk maakt is wanneer ze alleen ’n dun t-shirt aan hebben, dat maakt ’t klimmen moeilijker, maar dat lukt me ook steeds beter. ’t Is dan ook keigaaf als ik zo’n mens hoor gillen van plezier, want ja, ‘k vind ’t wel belangrijk dat ze ook genieten, daar doe je ’t toch ook wel voor. ‘k Ben ook wel eens in de blote rug van ’t mannetje gesprongen. Nou, dat vond ‘ie wel heel erg leuk, zelfs de buren konden dat horen.

DSC_0117_DS

Maar goed, we zijn dus gered door tante Monique en mochten gaan wonen bij tante Bianca. Zij zou ons opvoeden totdat we naar ’n gouden mand konden… opvoeden dus… HA! Ook bij Bianca heb ik m’n hobby als klimmer voortgezet en verder ontwikkeld. Ze werd er wel eens gek van zei ze, maar ik denk dat ze ’t stiekem toch wel leuk vond. Alleen werd het heel erg druk met nog veel meer opvangers die allemaal “opgevoed” moesten worden. Ook waren er heel veel van de nieuwe vriendjes ziek en hadden dus veel zorg nodig. Sparky, m’n grote broer, en ik waren ook best wel ziek. We hadden traanogen en diarree. Ik moest heel veel niezen.

_DSC2991_Den

Omdat ’t zo druk was mochten Sparky en ik een poosje gaan logeren bij Marina en Jan. Zij zouden voor ons gaan zorgen totdat we beter zouden zijn en geadopteerd konden worden. Best wel spannend want we hadden ’t erg naar onze zin bij Bianca. Maar goed, avontuurlijk als we zijn, hebben we ons niet verzet en leek ’t ook wel leuk om ergens anders te kijken.

Zo kwamen we dus ineens in ’n huis met nog vier andere snuitjes. Dat was wel even wennen voor ons, van ’n huis vol naar maar vier soortgenoten… en die vonden ons ook nog eens niet leuk! We hebben daar hard aan gewerkt, kopjes geven, met staarten spelen, op ze springen… daar waren ze niet allemaal blij mee, jammer.

_DSC2584_Spark

Ho maar even Dennie, ik neem t nu over anders gaat ’t weer alleen maar over jou.

Sparky, dat ben ik dus, en ik zal even mijn kant van ’t verhaal vertellen.

’t Klopt wel dat we uit ’n boom zijn gered, maar Dennie was écht niet naar beneden gesprongen hoor. Hij was toen al zo wild en onbehouwen dat ‘ie niet in de gaten had dat je ook uit ’n boom kunt vallen. En dat is dus gebeurd met m’n broertje. We zijn gelukkig gered door ’n paar lieve mensen. ‘k Heb nog even onze mama gezien, maar die wou niet mee en liet zich niet vangen. Ze zag, denk ik, dat we goed opgevangen werden en heeft ons aan die mensen toevertrouwd. Ik miste mama eerst wel, maar pleegvrouwtje was zo lief en zorgde zo goed voor ons dat ’t wel ’n goed besluit was.

_DSC2405_DS

De eerste weken hebben we heel veel geleerd en met de andere snuitjes gespeeld. Omdat we bijna allemaal ziek waren en we elkaar misschien wel bleven besmetten heb ik pleegvrouwtje gevraagd of ’t zou helpen als ik met Dennie tijdelijk ergens anders zou gaan wonen. Dennie is ’n ontzettende druktemaker en bemoeit zich overal mee, maar ja, ’t is wél m’n broertje. Zo kwamen we dus bij ons nieuw gastgezin terecht.

DSC_0230_DS

Hier hadden we allebei, m’n broertje en ik, al snel ’n goed gevoel bij. We konden hier rennen, vliegen, naar buiten in ’n tuinren en… er was lekker eten! We werden geknuffeld, gekroeld en hadden al snel de slaapkamer met ’t heerlijk zachte bed gevonden. Na ’n paar dagen hebben Dennie en ik eens met elkaar gepraat en besloten dat we hier wel zouden willen blijven wonen. We moesten dat alleen nog duidelijk zien te maken aan de pleegmensen…. We begonnen met ze steeds te begroeten wanneer ze thuiskwamen en bij ze te gaan liggen. Ook op bed waren ze niet veilig voor onze charmes, onder ’t dekbed, op ’t hoofd, geen plek was veilig voor ons. En… jawel, na ’n paar maanden waren die mensen, we noemden ze al pleegouders, zo ver dat ze zelf over adoptie begonnen te praten. YES!!!!!! Begin december 2017 zijn we officieel geadopteerd, maar zelf zien we dat anders. We behandelen ze alsof ’t onze eigen mama en papa zijn. En dat is nu dus al weer ruim ’n jaar. Intussen hebben de andere snuiten ons wel geaccepteerd… tenminste, als we ons gedeisd houden en daar zijn we nou net niet goed in… We krijgen dus nog wel eens ’n snauw en tik, maar dat geeft niks, daar kunnen we wel tegen.  Verder vermaken we ons uitstekend in huis én buiten waar geen enkel vliegebeestje veilig is… al zijn ze ons altijd te vlug af.

DSC_0295_Den

En als jullie dit lezen: dankjewel lieve mensen van Poezensnuitjes dat jullie zo goed voor ons hebben gezorgd. Heel veel knuffels van ons, de boomkitttens: Dennie en Sparky.

_DSC2780_DS

 

12 februari
Leyla (Opalia)

51679287_375264523255663_8260520878253539328_n

Leyla, de kleine prinses
Toen Leyla bij ons kwam wonen was ze een piepjong tienermoedertje, net bekomen van het grootbrengen van 4 energieke, hongerige jonkies.
Ze kwamen in de opvang bij Cari, en toen de kleintjes groot genoeg waren en hun gouden mandjes hadden gevonden was het haar beurt.

Leyla mocht bij ons, Paul en Caroline komen wonen.
Het viel mee, Het eten was goed en de mensen waren lief.
“Wel moesten ze wennen aan mijn nachtelijk gezang, dat waren ze niet gewend en dus stonden ze op om te kijken of er wat aan de hand was. Dat vond ik wel tof, lekker samen keten. Verder moesten ik het huis verdedigen tegen ongewenste elementen zoals honden, katten en kleine mensjes, daar houd ik absoluut niet van. Lekker hard brommen, dan schrikken ze zich rot😀“. Aldus Leyla.

Leyla komt graag naast je liggen, aaien vindt ze fijn. Kusjes geven, getver doe niet zo klef en op schoot: no way!
Ze praat graag op veel verschillende manieren en tonen, heeft altijd honger. Zodra ze het Nespresso-apparaat hoort wil ze snoepjes.Ligt graag op haar troon. Slaapt vaak ónder ons bed. Is redelijk tevreden met haar personeel. Speelt graag met een van haar vele speelgoedmuizen. Rent graag over de tafel. Lust geen kiphapjes, maar wel van vis.
Ze is lief, eigenwijs, een brompot, een kletskous en onmisbaar. Leyla je bent geweldig ❤❤

 

11 februari 2019

Rebbel en Charlie

20181102_104050

Mijn zoon en ik hebben de jongens eind september 2018 bij Eva opgehaald.
De reis naar Maassluis is heel goed gegaan, af en toe een klaaglijk miauwtje van Rebbel maar verder hebben de jongens het prima gedaan.
Eenmaal bij ons in de woning, binnen 5 minuten allebei op de kattenbak, heel goed.
Sindsdien zijn R + C helemaal gewend en zien onze woonkamer ( 11 x 5 m ) helemaal als hun speelterrein.
20181212_124924
De kamer is voor hen één grote “apenkooi”en zij rennen  dat het een lust is. Over de stoelen, tafel, achter de TV langs, alles in hun spel.
Eind 2018 ben ik met de jongens naar de dierenarts geweest en die was dik tevreden. Zij zijn goed op gewicht en kerngezond.
Daar zijn wij heel blij mee, maar wij zien dat ook aan hun eetgedrag en speelgedrag.
Zij eten en drinken goed, vooral Charlie lust alles, een echte “vuilnisbak”. Rebbel is meer van het droogvoer .
20190209_104209
Charlie is met zijn ene oog een wildeman, wij zeggen wel “zo gek als een deur”.
Rebbel is veel rustiger en  vindt alles goed wat Charlie bij hem doet. Charlie is echt de baas van de twee.
Zij stoeien iedere dag meerdere keren en knuffelen vaak, elkaar likken, alles wat er bij hoort.
Rebbel is wel wat groter als Charlie, mogelijk dat die door zijn ziek zijn als kleine kitten, wat achterstand heeft opgelopen.
Of door de enorme energie die Charlie heel de dag verbruikt. Slapen doen zij veel maar dat is echt kattengedrag.
De achterzijde van onze woonkamer is een grote glazen wand en zij zitten uren voor het raam naar vogels te kijken, mensen die langs lopen,
Zij zien alles wat er maar beweegt.
Kortom, de jongens doen het geweldig en wij zijn heel erg blij met hen.
Bedankt voor deze heerlijke kittens en veel succes met Poezensnuitjes.
20181029_184900
hartelijke groet, Joke en Han Adema

 

 

11 februari 2019

Stevie (Hatchet) 

Hatchet heet nu Stevie naar Stevie Wonder
Stevie kwam bij mij in november 2017 ( hij is doof en bijna blind ). Ik had toen al 2 katten Ben en Tommy, inmiddels is Tommy overleden.
Hij was al gauw gewend en in januari ging hij naar het pension. Hoe zou het gaan? Maar ook daar was hij gauw gewend, ik had me meer zorgen gemaakt dan hij, iedereen was meteen verliefd op hem.

Ik heb mijn tuin zo laten verbouwen dat hij er in kan lopen zonder dat hij er uit kan. Soms zit er een kat in die jaagt hij er uit is, dat niet geweldig als je doof en blind bent. Hij heeft helemaal geen last van zijn handicap. Hij kan ook goed met andere katten en honden om gaan. Hij is geweldig.

IMG_0958

Groetjes Becs

 

10 februari 2019

Sky (Swiffer), Shady, Sunny (Dopey) en Siam

Sky Shady en Sunny wonen sinds september 2015 bij ons en we hebben ze zien opgroeien tot geweldige katten met allemaal hun eigen karakter.
In de zomer van 2016 hebben we Siam erbij genomen. Dus we hebben nu een kwartetje van rood, lapje, zwart en wit.
Kleine Sky is uitgegroeid tot een mooie grote kater. Zijn favoriete speeltje is een muisje aan een speelhengel. Hij laat graag van zich horen. Hij miauwt als hij de tuin in mag. Hij loopt dan even een rondje langs de schuttingen zo van ” ik ben er”. In huis miauwt hij ook wat af, als hij een snoepje wil of als hij de tuin in wil.
Het is een echte waakhond, als er een auto voor de deur stopt, begint hij te grommen en rent dan snel naar boven. Hij zit graag hoog zodat hij alles in de gaten kan houden.
Hij is dol op knuffelen en geborsteld worden.
e9363550-6f66-4c7a-9cc7-e58e925779a4
Samen met Sunny is hij ons Bonnie & Clyde duo. Ze doen veel samen, ravotten rennen en samen op de bank liggen. Als Sunny op de bank ligt, kruipt hij er meestal bij. Hij gaat dan bovenop haar liggen.
29ed1eb1-04f7-461d-a8ae-15691f505e6f
Sunny is ons zwarte draakje. Als ze het op haar heupen heeft,  moet je oppassen dat je niet over haar struikelt. Miauwen doet ze niet vaak. Ze prrrt meer. Ze is gek op de verenhengel. Ze springt niet echt hoog en komt ook niet altijd op haar pootjes terecht. Maar ze gaat gewoon door.
baefd9ff-e7c6-4d3d-892e-408dad00ba37
Met haar 3 kilo is ze de kleinste maar is net een tientonner als ze de trap af dendert. Ik vraag me wel eens af of de buren er geen last van hebben.
Met Sunny kan je bijna alles doen. Ze zal nooit bewust haar nagels gebruiken. Ze heeft veel moeten leren. De eerste keer dat ze opgesloten werd in de toilet heeft ze uren rustig zitten wachten tot ze bevrijd werd. De keer daarna ging zij wel herrie maken.
c2232ef8-3fd9-40a8-890a-a73d8e6f72ee
Tegenwoordig check ik dus maar dubbel of zij er niet in zit. Ze vindt het ook geweldig om vanaf zolder de trappen af te rennen en dan zo door de tuin in. Dan moet je dus ook echt oppassen want ze rent dwars door je heen.
8db48bc7-2ba5-4fde-9503-24bae3c762ef
De laatste tijd kruipt ze steeds vaker bij ons op schoot, of je nu wat aan het doen bent of niet, zij wil liggen dus je maakt maar plek.
87f79a91-9f21-489a-9c58-584be6faebd4
Shady is ons lieve prinsesje. Ze is een prachtig lapje die helaas nu al een jaar aan het vechten is tegen een voedsel allergie.
Alle problemen weerhouden haar er niet van om speels, baldadig en lief te zijn. Ze knuffelt wat af met ons. Ook Shady houdt van het spelen met de verenhengel. Ze springt heel hoog en kan helemaal wild worden tijdens het spelen. Ze komt ook graag bij je op schoot liggen en zet dan graag haar nagels in je benen.
Als ze in een ondeugende bui is, gaat ze miauwen zodat je wel weet dat ze dingen doet die ze niet mag.
6779709d-1cca-4f0f-98b4-e868a8d97553
En dan is er Siam. Kwam ze met 3 grijze vlekjes op haarkopje, is ze nu helemaal wit.
Siam is ons ADHD poesje. Altijd hyper, altijd zwiepen met haar staart. Sta je op van de bank, staat zij ook op en kijkt je dan aan van ‘spelen’??
Het is een schatje eerste klasse en geniet ook erg van knuffelen.
73605f90-d20a-48f5-b023-55747116745e
Als ze het op haar heupen krijgt, is ze net een witte eekhoorn die de krabpaal in schiet om er vervolgens weer af te springen en dan maffe sprongen gaat maken.
Het heeft een tijd geduurd voor ze haar plekje in de groep had gevonden. Maar nu hoort ze er helemaal bij.
Ze komt nu ook naast je op de bank zitten om geaaid te worden, nu is het wachten tot ze op schoot komt liggen. Maar dat bepaald zij. Ik til haar soms wel op om even te knuffelen, niet te lang want ze moet het wel blijven toelaten.
Hier zijn de katten de baas en wij het personeel.

 

9 februari 2019

Bullet 

Weer even wat fotos van onze knuffelkont ❤
Samen met zn grote broer slaapt hij samen op schoot, kekkeren samen naar de vogels in de tuin en stoeien als echte broers! Vrouwtje schrok zich rot de eerste paar keren maar blijkbaar stoeien broertjes zo.

Hij houd ontzettend van knuffelen en zeker als je een paar keer zegt dat hij lief is krijg je een liefdesstoot tegen je hoofd. Dus. En als hij een natte neus heeft krijg jij die ook. Gratis en voor niks. Superlief toch?
Hij houd alles goed in de gaten en is een echte boef! Vooral naar boven sprinten als de baas de deur open doet is een favoriete sport! Soms ook als vrouwtje nog op bed ligt zodat hij fijn daar mag komen knuffelen. Met zijn broer uiteraard. Zijn grote zus vind hem nog steeds een druktemaker, maar ze gromt en blaast nu in elk geval niet meer zo veel. En hij is wel gewend geraakt aan die oude moppersmurf. De gemoederen zijn in elk geval flink bedaard en ieder heeft zijn/haar eigen plekjes.

bul6

 

9 februari 2019

Toos, Cees en Noutje
(Tooske, Cesar en Chanou)

Toos(ke) en Cees (Cesar) wonen sinds december 2017 bij mij. Ik werd verliefd op de foto’s van Toos(ke) met haar hartenneusje …en ook op de beroemde selfie’s van Cees.  En Toos was (is) een beetje verliefd op Cees, dus natuurlijk moesten ze met z’n 2-en naar een mandje!

De eerste periode bleven ze boven op een aparte kamer, hierna snel uitgebreid met gang, zolder (lekker racen op de trappen) en uiteindelijk ook naar beneden. Het zijn nieuwsgierige katjes – vooral Toos, een meisje he? 😊 – dus dat hielp goed. Het zijn geweldig leuke en lieve katjes, ze zijn heel leuk samen en hebben zeker in het begin veel steun aan elkaar gehad om te wennen in hun nieuwe mandje. Ze zoeken elkaar ook regelmatig als de een even solo op onderzoek is.

Zowel Toos en Cees houden geweldig van knuffelen, elk op hun eigen manier. Toos nestelt zich ‘s avonds regelmatig naast me (en een van de kussens) op de bank, Cees komt ook aandacht vragen en gaat er meestal uitgebreid voor liggen op de grond. Buiten rond struinen vinden ze geweldig. Inmiddels gewend aan de loslopende kippen – een wel erg apart soort vogel – gaan ze op vogel- en muizenjacht. Een dagelijkse check op hun buit is dus nodig in huis, vooral die van Cees.

Eind september 2018 kwam Noutje (Chanou) ook bij mij wonen. Het kan soms vreemd lopen, want Noutje is het zusje van Cees (de C-tjes). Veel later in de opvang gekomen dan Cees, daarom veel schuwer en eerst was niet zeker of ze eventueel teruggezet zou worden of niet. Nou, gelukkig niet! Noutje doet het inmiddels zooo goed! En is inmiddels minder bang voor visite en drukte dan de andere twee😊. Ze had een week nodig om me haar te laten aaien. Toen was ze ‘om’. Natuurlijk heeft ze best lang nodig gehad om te wennen, maar dat is stapje voor stapje gebeurd, in haar eigen tempo. Ze heeft lang beneden door het raam lonkend naar de kippen en vogels in de tuin gekeken.

En toen het eenmaal zover was dat ze naar buiten mocht …. en later ook het kattenluik doorhad … Het was geweldig om te zien hoe ze hiervan genoot (en geniet). De bomen die ze heel hoog inging naar de vogels. Lekker krabben aan de stam, gewoon zitten en alleen maar kijken in de tuin vanaf een tafel. En ook wat daken van huizen verkennen, gluren bij de buren! 😊En heel slim ook, ze vond snel de weg terug naar huis vanuit andere tuinen.

c8
Noutje kon al snel goed met Cees opschieten (nee, ze ‘herkenden’ elkaar niet of zo ..), ze hebben een vergelijkbaar, vrij rustig karakter. Inmiddels liggen ze lekker tegen elkaar aan te slapen 😊.

Omdat Toos soms wat enthousiaster kan doen en meer een ‘spring in het veld’ is, was dat even wennen voor haar. Maar inmiddels gaat dat ook prima, alleen als Toos echt uitdaagt wordt er wel even door huis of tuin gesprint, maar eigenlijk is dat ook meer spelen … Kortom, inmiddels is Noutje een heel happy en relaxed katje en een mooie slanke dame geworden!

Ik ben blij met mijn drie happy katjes (alle drie bijna 2 jaar oud) en als ik soms verhalen lees over katten in de opvang bij Stichting Poezensnuitjes is het verleidelijk om …. .maar voorlopig houd ik het bij mijn K3!

c3

 

8 februari 2019

 

Hallo!! Hier ’n berichtje van Pepper en Pixie.

Ons vrouwtje wilde ’n stukje gaan schrijven maar ik zag dat poezensnuitjes van Bianca vaak zelf hun verhaal mogen vertellen dus ik zeg dat kan ik ook!! En als Pixie lief is mag ze ook nog wat zeggen.

En dat ben ik dus Pepper en mijn zusje Pixie, we zijn nu bijna 8 maanden oud en zo’n 5 maanden staat ons gouden mandje n bij Herman, Marianne en Kim.

En het gaat goed met ons! Vanaf dat we in huis kwamen hadden we het gelijk naar ons zin, we zijn inmiddels ’n stuk gegroeid, al blijft Pixie wel mijn kleine zusje en ben ik ’n grote stoere vent, we hebben ook altijd honger en trek in lekkers, als één van onze baasjes bij het aanrecht in de buurt komt zijn we er als de kippen bij om om lekkers te roepen. Pixie kan het niet maar ik spring gewoon op het aanrecht en kijk dan zelf wel of er wat te halen is. Ze verstoppen ook altijd alles voor ons in de kastjes want als er iets blijft liggen pikken we het en eten het gewoon op. Mag niet, stom he!!

Als het lekker weer is spelen we lekker in de tuin.

pp12

Binnen spelen we eigenlijk met alles wat er maar te vinden is, we hebben heel veel speeltjes maar ’n dop of pen kunnen we ook uren spelen. Vrouwtje heeft één plant in huis en die ligt wel eens omver, krijgen wij ook elke keer de schuld van, snappen we niets van, wij zijn onschuldig. Met kerst hadden we ook zo’n leuke grote boom in huis. Geweldig ding!! Na 4 dagen was ie weer weg. Waarom nou???

pp13

Volgend jaar proberen we het weer, zegt vrouwtje, nou ik ben benieuwd!

We houden ook erg van knuffelen, ik wat meer dan Pixie. Ik kom graag ff op schoot liggen en als het ff kan kom ik het liefst bij vrouwtje op haar hoofd liggen, zo dicht mogelijk om te knuffelen. Dat doe ik vooral ’s ochtends als ik wakker wordt. Dan maak ik vrouwtje ook maar ff wakker want dan willen we eten. Pixie is ’n beetje meer onafhankelijke meid, die komt wel knuffels halen en geven maar alleen als het haar uit komt. Maar we genieten allebei van knuffelen op onze eigen manier. We zijn ook wel gek op elkaar maar slapen doen we op onze eigen vaste plekjes, ik op zolder in de stoel, Pixie weer ’n eigen mandje op zolder of op de vensterbank bij het kleine vrouwtje op de slaapkamer. En ’s nachts kruipt Pixie nog wel eens bij de grote baasjes op bed maar dat doe ik als stoere vent natuurlijk niet.

En natuurlijk liggen we ook vaak lekker in de kamer op de krabpaal op onze vaste plekje, ik natuurlijk boven in en Pixie onder.

pp5

Nou volgens mij heb ik al best veel verteld en kunnen jullie dus zien dat het best goed met ons gaat, ik denk dat jullie alles nu wel weten van ons. Jij nog iets te vertellen, Pixie??

pp4

Ja nou nog één dingetje, Pepper. Vrouwtje vindt ons volgens mij af en toe wel ’n beetje raar omdat wij water leuk vinden?? Is dat zo gek??Als er iemand in onder de douche gaat of bijvoorbeeld tanden poetsen dan zijn we graag dichtbij.

pp3

Als de douche weer uitgaat gaan we lekker door het natte bad lopen en we zitten het liefst in de wasbak als er tanden gepoetst worden, Pepper gaat gewoon in het afwaswater staan met zijn poten en ik vind het lekker om over ’n natte gedweilde vloer te gaan rollen, daar gaat mijn vachtje zo mooi van glimmen. Is dat heel gek??? Wij vinden eigenlijk van niet. We doen het gewoon.

Ohh en echt als laatste, wij zijn ’n soort kluskatten, we helpen graag.

Dat was het nu echt.
Heel veel natte neuzen knuffels van ons!!

pp

Groetjes Pepper en Pixie

 

8 februari 2019

sid

Lieve Sid,
Het is alweer even geleden dat ik je voor het eerst zag, nou ja het begon dat ik je hoorde haha. Adam (Mn zoontje) en ik kwamen ingezameld geld brengen bij de dierenarts voor poezensnuitjes. Er stonden wel 10 reismandjes op een rij, in het middelste reismandje kwam een lief mauwtje. Adam ging op de grond liggen en keek naar jou. Jij stak je pootjes erdoorheen en Adam ging met zijn vinger tegen jou pootjes aan jullie waren meteen gek op mekaar. Ik zag jou, een mooi wit mannetje met bijna witte ogen. Ook ik was meteen verliefd op je. Maar we hadden al 4 katten in huis en Mn vriend vond dat wel genoeg. (Logisch 😅) na een poosje bleek niemand jou te missen en Bianca vertelde mij dat. Ik moest het nog een keer aan Mn vriend vragen en ja! Ik mocht mij aanmelden als gouden mandje voor Sidney.

Wij zijn wezen kijken bij hem en het klikte meteen met iedereen. Hij was meteen vriendjes met Mn kinderen. Hij moest nog even bij zn gastgezin blijven omdat hij medisch nog wat dingetjes had. Na een poosje hebben we hem eindelijk op mogen halen.
Toen we thuis kwamen, kwamen alle katten en onze hond even kijken bij hem. Dit ging prima. Niemand die zich stoorde aan de nieuwe situatie en meneer Sidney ging heerlijk slapen op de krabpaal naast de anderen. Het is nooit anders geworden. Vanaf moment 1 was hij thuis. Mn mooie lieve ventje. Inmiddels is Sidney niet echt wit meer. Hij is aardig verkleurd haha. Hij is nog mooier geworden. Het is een Allermans vriendje en Mn grote kusjes gever! Zo blij dat hij bij ons mocht komen wonen 😍

 

6 februari 2019
Een update over onze exopvangertjes Blue Ice en Lilly die hun gouden mand delen

20190206_182714

Hier even een verhaaltje van mij, Blue Ice.
Ik was al een beroemdheid bij Stichting Poezensnuitjes en nu ben ik hier The King of the House!!
Ik voel me helemaal op mijn gemak, weet de heerlijkste plekjes te vinden en dat is vooral bij mijn vrouwtje liggen.
20181014_215938
Ze noemt mij soms Zwaan kleef aan en ook wel knuffel ijsbeer.
Ondanks dat ik geen oortjes meer heb, hoor ik alles, vooral als het om eten gaat.
Ik ben dan ook vele kilootjes aangekomen, vind zelf dat ik er geweldig uitzie.
20181122_141421
Mijn beste vriend is Senna, met hem kan ik lekker stoeien en spelen.
Ook heb ik mijn eigen speeltje, iets met een groene muts op.
Als ik die vindt, zet ik mijn mooiste miauwtje op, heel hard.
Alleen mijn neus, daar zit altijd een korstje op, net als bij Mister Eddie.
Regelmatig gaat dat korstje eraf en later zit het er weer.
Tante Judith heeft er al eens naar gekeken, maar zei dat het geen kwaad kan.
20190206_182351
Ik ben een hele blije en tevreden kater, geniet van mijn leven en alles om me heen.
Sinds kort heb ik ook dat kattenluikje door, dus ga ik af en toe de buitenren in.
Maar los in de afgezette tuin is ook een feest, ik vind dat geweldig.
Dit was voor nu mijn verhaal, het gaat super met mij.
20180416_125300
Een stoere high five voor al mijn fans!!!
20190204_161054
Ik ben Lilly, bij de stichting was mijn naam nog Dixie.
Ik woon al een paar jaar bij mijn nieuwe personeel en heb het daar heel erg naar mijn zin.
In het begin was ik best onder de indruk van al die grote snuiten die daar ook rondwandelen, maar inmiddels windt ik ze om mijn pootjes.
20190206_182050
Ik hou erg van de heerlijke brokjes, maar een snoeper ben ik niet echt.
Het lijkt wel dat ik een beetje dik ben, maar dat komt gewoon omdat ik zo’n lief klein koppie heb.
Mijn vrouwtje vind ik superlief en we knuffelen wat af.
20181203_185108
Ik vind het ook heel lekker om buiten te zijn, daarvoor hebben we een prachtige buitenren en vaak mogen we ook los in de afgezette tuin.
Nou ik ga weer even op mijn favoriete plek liggen en hopen op een wasbeurt van mijn grote vriend Senna.
20190120_113406
Pootje van Lilly.

 

 

5 februari 2019

bon1

Hierbij twee foto’s van Bonnie. Ze woont nu een paar maanden hier en heeft haar draai vanaf de eerste dag meteen gevonden.
Ondanks, of misschien wel door haar doofheid gaat ze helemaal haar eigen gang en trekt zich niets aan van de andere katten die zeker in het begin haar maar vreemd vonden,
Inmiddels kan ze het met de meeste van hen goed vinden. Alleen Floortje blijft blazen, maar ook daar trekt ze zich weinig van aan.
Bonnie is erg op mij gericht; waar ik ben, is zij ook. Nu zit ik bijvoorbeeld achter de computer en dan ligt ze op tafel bij me in de buurt. Zit ik op de bank, dan ligt ze daar naast me, op het favoriete dekentje van alle katten: ze trappelen wat af hierop. Als ik straks naar boven ga volgt ze meteen en gaat ze op de slaapkamer liggen, op haar dekentje.
In de loop van de nacht springt ze dan op bed en tegen de ochtend komt ze gezellig op mijn hoofd liggen, lekker hard spinnen in mijn oor. Ze is so wie so een enorme knuffel, komt regelmatig kopjes geven en in tegenstelling tot Eddie krijgt ze ook graag kusjes. En ze kan schattig mauwen, soms zonder geluid, soms heel zacht, maar ook heel hard toen ik haar een keertje had opgesloten in de inpandige berging. Wat een geluid komt er dan uit zo’n kleintje!
bon
Ze redt zich prima in huis en komt ook graag in de tuin, waar ze veilig kan spelen. De tuin is helemaal afgezet en er kan geen kat uit.
Inmiddels begint ze ook bepaalde gebaren te begrijpen; ze weet wat kom betekent, ook het gebaar voor mag niet kent ze al precies  Winking smile .
Ze eet uitstekend, met zes katten is hier regelmatig lopend buffet, waarbij iedereen met het eigen bakje begint en dan doorschuift naar een ander bakje, want misschien is dat wel lekkerder nietwaar?
Omdat er een paar erggggggggggggggg kieskeurig zijn is hier altijd variatie in voer.
Naast eten sppelt ze ook graag, vooral achter balletjes rennen vindt ze leuk, maar ook in hoge krabpalen klimmen blijft leuk.
Kortom: het gaat goed met haar, ik ben blij dat  ze bij ons is komen wonen, ze verrijkt mijn leven. Ze is eigenlijk een heel makkelijk katje, snel tevreden, makkelijk in het contact. Mijn familie en vrienden merken nu pas goed dat er hier katten wonen, want Bonnie vindt mensen leuk en trekt in ieder geval twee anderen mee hierin. Die laten zich nu ook zien en komen ook voor een aai als er andere mensen zijn.
Groet
Monique Potters
.
.

19 januari 2019

Hier een update van het allerleukste kattentrio 😃

m2

Het gaat uitstekend met alledrie. Otje is nu 3 maanden in huis en zoals jullie op de foto’s kunnen zien inmiddels volledig geaccepteerd door Monster en Ruby. Met Monster was hij al meteen dikke maatjes en na een paar weken heeft ook Ruby haar gemopper maar opgegeven. Er is ook geen weerstand te bieden aan onze allemansvriend Otje 😻

m

Otje groeit gestaag, weegt inmiddels al meer dan 4 kg en is de meest sociale kat die je maar kunt vinden. Waar ik ga, gaat Otje en dat is hartstikke gezellig. Hij blijkt wel opvallend hondse trekjes te hebben; hij apporteert als de beste, wil de hele dag bij je zijn en als je aan de andere kant van de deur staat, dan zit hij luidkeels miauwend achter de deur te wachten om vervolgens enthousiast tegen je aan te springen 😹
Otje vindt het overigens (nog) helemaal niet interessant om naar buiten te gaan. Terwijl Monster en Ruby regelmatig de tuin inspringen, blijft hij gewoon bij je binnen.

m4

Otje doet niets liever dan eten, spelen (kattenveertjes zijn veruit favoriet) en luid spinnend op pluizige vesten sabbelen. Het gesabbel op vesten is het dagelijkse kitten-relaxmomentje voor Otje. Als ik vergeet het vest aan te doen, dan laat hij dat luid en duidelijk weten. In het eerste vest heeft hij inmiddels een gat gesabbeld, hij is nu bezig met vest 2 😉

m1

Monster begint ondertussen zijn naam eer aan te doen qua omvang, hij is inmiddels een uit de kluiten gewassen kater van 7 kg 😱  Monster doet dan ook niets liever dan eten en hij vindt vooral lui liggen heel fijn. Ondanks zijn grote lijf en lompe manier van bewegen, blijkt hij wel een opmerkelijk goede muizenvanger. De laatste weken komt hij bijna dagelijks enthousiast met een verse muis aanhobbelen en als we niet snel genoeg voor het kattenluik gaan liggen, dan eet meneer de muis midden in de huiskamer recht voor onze neus op.

Ondanks de slachtpartijen van muizen en het heldhaftig wegjagen van buurtkatten uit onze tuin (hij nam deze taak ineens op zich nadat Maxje was overleden, heel bijzonder), is Monster een ontzettende lieve sul. Hij doet geen vlieg kwaad, is superlief voor iedereen in huis, vindt alles prima en heeft altijd een allerschattigste kittenmiauw gehouden. Geen gezicht/geluid, zo’n dikke kater met een piepstem 😹

m3

Ruby is onze kleine dame met pit. Ze doet haar eigen ding en als het mevrouw niet bevalt dan gromt ze de hele buurt bij elkaar. Ze gromt sowieso graag; honden/katten/mensen die ze in de verte ziet lopen, bij optillen/aaien/eten, bij een te enthousiaste Monster en Otje die willen spelen/wassen/slapen en zelfs als ze ligt te slapen gromt ze nog weleens tussendoor. Het is een aanwendsel geworden 😉

Ruby is echter wel heel lief maar je merkt dat ze op jonge leeftijd minder met mensen en andere katten van doen heeft gehad dan haar mannelijke huisgenoten. Ze vindt het daardoor snel spannend en ze houdt niet van drukte. Dus overdag gaat ze regelmatig alleen op pad of boven op een bed liggen als ze het beu is, maar ‘s avonds ploft ze altijd ergens bij je in de buurt neer en is ze heel relaxed en lief. Ruby vangt graag vogels en ook zij vindt het geweldig om ons die dan half levend en in huis kado te doen 😽

Kortom, we hebben heel tevreden (en best wel verwende) katten waar we erg gek op zijn 😊

Groetjes,
Liesbeth

 

 

15 januari 2019

Moosy

1f1f5aa2-d4e2-4f54-a5de-dcdde4a71636

Kennen jullie onze Moosy nog?
Hij is één van de Molenhoek kittens waar we drie weken lang mee bezig zijn geweest voor we ze allemaal gevangen hadden.36472518_990892681085249_625462760032960512_n

Moosy was de kleinste van de vijf, en is dat ook lange tijd gebleven.
Hij was wel een beetje het zorgenkindje van pleegvrouwtje Bianca

Maar ook al liep hij achter in groei en ontwikkeling, Moosy deed het verder heel goed.
Voor hem werd wel een speciale gouden mand gezocht, en die werd gevonden 😀
Bij Silvija, die helemaal voor zijn karakter ging, en niet voor zijn lange vacht zoals de vele mensen die ons mailden en pb’s stuurden dat ze hem zo graag wilden hebben omdat ze hem zo mooi vonden.

36767395_997158727125311_2734061943093460992_n

Silvija had een jaar eerder ook al een kitten geadopteerd bij gastgezin Bianca.
Cedi, het kleine verlegen meisje, waar ze ook gelijk op viel. Cedi kreeg van haar de naam Willa.
Willa voelde zich direct thuis bij haar nieuwe vrouwtje Silvija en nieuwe poezensnuitvriendinnetje Zarah. En nu mocht ook Moosy bij hun komen wonen 🙂

Hou je vast……….zo ziet Moosy er vandaag de dag uit…….

5d375399-8118-468d-8acf-4ce4ea81d3f0

WOW !!!
Moosy is geen kleine Moosy meer maar een enorme grote Moos ❤

cd0b0246-5de9-497c-aa96-3c18db8a4a11

Maar nog altijd vrouwtjes kleine knul ❤

15c155fd-49b7-4836-af8a-493d72ccef81

Het gaat dus hartstikke goed met hem, hij heeft zijn groeiachterstand helemaal ingehaald

59ce3b29-f961-410a-a277-5a8b2a065dad

Een prachtige mooie knul ❤

600dd1f5-1a52-48e6-9073-11dda5452ce1

En helemaal happy met zijn meiden om hem heen

34874a68-3b43-40c6-aafc-58e890062b0f.a87f9fb2-0164-41d0-bf90-d5eee037107e

Hij wind zonder moeite zijn vrouwtje om zijn pootjes 🙂

d2609f2d-a114-40fd-beef-21c5a3d280ba

En ook Willa en Zarah zijn dol op hem

e3767ce8-2c48-4b2a-9d17-13bc9da1d7da

En Zarah en Willa ook nog steeds op elkaar

0a0c8110-009e-43b8-ba54-20085cfaf58d

Geweldig om te zien dat dat kleine zorgensnuitje nu een prachtige mooie grote jongen is geworden ❤

**********

24 mei 2018

Duchess (Ursula)

Update van onze Duchess voorheen Ursula.

Ze is nu een week bij ons en ze
went heel langzaam aan ons gezin van vijf personen en drie katten.

du1
Ze is zelf een heel lief en zachtaardig katje, wat heel graag vriendjes wil worden met de andere katten. Maar ze is ook heel onzeker waardoor het soms toch wel erg eng is voor haar om echt contact te maken met de andere katten.

Wij zijn er echter van overtuigd dat met geduld en veel liefde het helemaal goed gaat komen met onze Duchess. Ze mag nu ook nog niet naar buiten, maar als ze tzt helemaal gesetteld is mag ze buiten muisjes gaan vangen in de weilanden die achter ons huis liggen.

.

*******************

.

3 december 2017

Mamma Merah en Simba (Rooi)

Hallo allemaal,

Hier een update van één jaar Mamma Merah en Simba.

image3

In 2016 hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve katers Balou en Joris en wat was het stil in huis. En daar……..was ineens die foto op Facebook van Mamma Merah en Simba( toen nog Rooi). We waren gelijk
verliefd😍 Ze waren niet opgehaald door de mensen die hun graag wilden hebben. Was het toeval?

image7

Na toch wel even wikken en wegen hebben we gebeld met de Stichting Poezensnuitjes of Mamma Merah en Rooi nog vrij waren. Er werd een afspraak gemaakt om te komen kijken en het ritje naar Nijmegen was geregeld.

image2

Een beetje schuw en spannend werd er vanuit een hoekje naar ons gekeken. Er was echter wel een klein probleempje. Mamma Merah deed nog weleens een plasje naast de bak. Ja….en daar moesten we toch wel even over nadenken. Maar éénmaal thuis waren we er toch wel snel uit. We wilde haar toch graag een kans geven, want we hadden het idee net als Cari waar ze op dat moment in het gastgezin zat, het alleen gebeurde als het ze erg gestrest is.

image6

Er werd een afspraak gemaakt dat Cari ze naar ons toe zou brengen op vrijdag 9 december. Maar al snel kwam het telefoontje of Cari ze niet een weekje eerder mocht brengen? Ja natuurlijk want wij waren er helemaal klaar voor!

En daar kwamen ze dan en het was heel spannend niet alleen voor Merah en Rooi maar ook voor ons. En het is goed gegaan. Mamma Merah heeft alleen de eerste nacht een ongelukje gehad en daarna is het niet meer gebeurd.

image5

Mamma Merah heeft zich ontwikkeld tot een hele lieve, aanhankelijk poes maar wel alles op háár tijdstip en voorwaarden. Ze maakt nog steeds stapjes en komt elke dag dichter naar ons toe. Ze zit nog net niet op schoot maar kruipt voorzichtig steeds dichter tegen ons aan op de bank.
En wat is ze een geweldige moeder. Niets is haar teveel als het om haar zoon gaat.

image1

En ja …. Rooi die wij Simba hebben genoemd omdat dat beter bij hem paste is ondeugend, doet domme dingen zoals zich zelf opsluiten, heel impulsief maar ohhhh zo lief. We mogen hem nu wel aaien maar niet altijd. Hij vindt het toch nog steeds erg spannend. Maar als hij gaat eten, op de krabpaal ligt te slapen of op zn favoriete slaapplek ligt te slapen (de wasmand) en hem rustig benaderd dan gaat al heel snel zijn motortje aan. En we hebben altijd hele gesprekken met hem. Hij komt er wel en laten hem alles doen op zijn eigen tempo.

image4

Stichting Poezensnuitjes ondanks jullie tegenslagen van de laatste tijd willen wij jullie laten zien en horen dat er ook succes verhalen zijn en dat is dit er één van.

 

*******************

.

.

5 mei 2017
Doerak  en Dribbel
(Chickie en Bikkel)

Hallo mensensnuitjes,

Dag 1 Dribbel

Sinds deze week is het dan officieel…de chips van de meiden staan op onze naam. En dat maakt ons dan voor het echt hun gouden mand.

,Dag1 Doerak

Na wat aftasten in de eerste week, waarin ze duidelijk weer even moesten wennen aan ons als mensensnuiten, doen de meiden het nu super goed.

Week 1

Doerak (voorheen Chickie) was al snel op haar gemak. En is een heerlijke drukke donder. Beetje onbehouwen soms, maar super lief en gek op aandacht.
Maar Dribbel (Bikkel) had wat meer tijd nodig om te wennen aan ons. De eerste twee weken alleen op haar gemak tijdens de speelmomenten met ons.

Week2 Doerak

Dan vergat ze alle angst en schroom. Aaien was er nog niet bij. Maar sinds afgelopen weekend is op dat gebied ook om.  Fijn om te zien. Ze is ook super lief en zachtaardig.
.
Week2

s Nachts slapen ze op hun eigen kamertje. Als ik wakker word s ochtends, laat ik de meiden op onze slaapkamer en Doerak springt dan gelijk
op bed en het liefst onder het dekbed lekker tegen mij aan en dan gaat haar motortje ronken..

Week3 Doerak&DribbelDribbel komt er bij zitten op het dekbed om dan op gepaste afstand haar kopje tegen mijn hand te drukken voor wat aaitjes over haar bolletje. Als ik dan naar beneden ga trippelen ze gezellig met me mee en gaan ze op de vensterbank verder dutten of vogeltjes kijken.

Week3 Doerak

We hebben ze kamer voor kamer laten wennen en onderzoeken. En sinds in de derde week de zolderverdieping aan de beurt was, zijn ze er niet meer weg te slaan. Heel spannend met al die verstopplekken en er is zoveel te onderzoeken. Deze week al drie kerstballen op hun eigen kamer
.

Week4 Doerak&Dribbel

En ook helpen ze mee met de schone was opruimen. Zij doen de sokken en ik de rest. Die  sokken worden bij voorkeur bewaard naast het bakje met brokjes.

Week4 DoerakNa bejaarde katers verzorgd te hebben is het stiekem best veel werk met twee puberende poezemeiden in huis, maar het is ook super leuk. Dank je wel aan Tascha voor het socialiseren.

Week4 Dribbel

Groetjes, Tanja en Marcel
Doerak en Dribbel..

.

*******************

.

.

7 oktober 2016
Bolletje

5

Hallo, hier ben ik weer even, Bolletje uit Amersfoort. Ze vonden het leuk om even een “update” van mij te krijgen en mijn lekkere ondeugende smoeltje weer even op de site te kunnen tonen.
Zoals jullie misschien nog weten ben ik eind juli 2015 bij Iris geboren. Mijn mama was Moppie en helaas werd mijn eerste broertje of zusje dood geboren. Daarna overleden er nog vier broers en zusjes nadat zij geboren waren; en toen….. de laatste was ik en ik had een engeltje op mijn schoudertjes want ik was wel heel klein, maar met de goede hulp van Iris en een beetje van mijn mama ben ik er nog steeds. Wel tenger, maar heeeeel ondeugend.1
Mijn baasje Adri werd op slag verliefd toen hij mij zag, terwijl hij niet eens voor mij kwam kijken, want hij had al drie snuiten. Nee hij kwam voor Kwebbel, de snuit voor Joke. Alleen ik stal natuurlijk de show! Nou dat ging even makkelijk…. Oké, ik moest natuurlijk wel het honk delen met drie hele saaie snuiten en drie mensensnuiten maar al gauw was ik “de baas”.

2
Klom tijdens het koken in de broekspijpen van de baas en owee … bewoog geen teen of vinger, van twee meter afstand was ie niet veilig. Ach en die andere snuiten … daar loop ik met mijn neusje in de wind langs, vreemd volk, slapen altijd! Helaas is Miep er niet meer (op de foto lig ik nog met haar op mijn baasjes schoot), want die verkocht ik nog wel eens een tik. Ook verschans ik me in alle dozen en tassen en dat vindt de baas fantastisch. Vooral als hij net boodschappen wil gaan doen ga ik gauw de tas in en dan denkt hij: wat is die tas toch zwaar…

21
Ik ben gewoon een verwend kreng aan het worden. Enne wat betreft Kwebbel…. die heeft gewoon haar gouden mand gevonden, lekker dichtbij in Amersfoort, bij Joke. Volgende keer iets meer over haar!

Knuffel Bolletje.

*******************

.

.

25 april 2016
De Pim- en Sjaakstory.
(Zeno en Zjefke)

Onze vorige kat heette Boris, een enorme cyperse kater. Boris was voor ons een schat van een beest. Hij kwam van een boerderij en was helaas niet voldoende gesocialiseerd.

BorisVoor de Siamezen die wij toen hadden, had hij veel respect, maar als hij andere katten of honden tegenkwam liep het altijd uit op vechten. Jarenlang is onze tuin dan ook vrij geweest van andere katten. Optillen kon je hem niet en lekker op schoot zitten heeft hij dan ook nooit gedaan, maar zolang zijn pootjes de grond raakten konden wij alles met hem doen.

Wij hebben altijd katten gehad, dus toen Boris vorig jaar op 18-jarige leeftijd overleed,
vonden we het al snel erg stil in huis en gingen we op zoek naar een nieuwe huisgenoot. Om eenzaamheid en verveling te voorkomen hadden we er eigenlijk liever twee.

Via Facebook maakten we kennis met de Stichting Poezensnuitjes en het toeval wilde dat daar op dat moment een paar kittens zaten, waaronder de broertjes Zeno en Zjefke, die op zoek waren naar een ‘gouden mandje’. We zochten contact met Bianca, hun pleegmoeder en maakten een afspraak om te kijken of het zou klikken met deze twee.

Wij waren op slag helemaal weg van ze en zouden ze maar wat graag in huis nemen! Vanwege onze ervaringen met Boris hadden we aangegeven dat we het liefst een paar echte knuffelkatjes wilden hebben. Omdat ze waren opgegroeid samen met andere katten en vanaf het eerste moment al volop bij mensen op schoot hadden gezeten, zou dat wel lukken. En zo zijn de broertjes Zeno en Zjefke omgedoopt tot Sjaak en Pim en bij ons in huis gekomen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vanaf het eerste moment doen ze alles samen.  Ze kruipen samen in hun mand, eten samen, halen samen heel veel kattenkwaad uit, gaan samen op strooptocht, spelen heel veel samen, knokken af en toe met elkaar en maken het dan met een grote knuffelpartij weer goed. Kortom, het zijn echte, stoere en vaak ook lekker kleffe broertjes!

Wij wonen in een oud boerderijtje in de Betuwe met een grote tuin om het huis, die uitloopt in een boomgaard. Als het kattenluikje op ‘open’ staat hebben ze alle ruimte van de wereld om buiten stoom af te blazen. Lekker boompje klimmen, achter vogeltjes en kikkers aan te jagen, lekkere dikke muizen vangen en natuurlijk samen soezen in het zonnetje. Kortom, een fantastisch kattenleven.

filmpje capriolen Sjaak

Doordat zij van jongs af aan gewend zijn aan andere katten hebben we van vechtpartijen met andere katten geen last. Sterker nog, ze zoeken elkaar op om gezamenlijk op pad te gaan. Het is prachtig om te zien hoe Sjaak één van de buurkatten, een vondelingetje, mee op sleeptouw neemt, om samen de grote wereld te verkennen.

filmpje knuffels in mand

We hebben het bijzonder goed met Pim en Sjaak  getroffen en hopen dat we nog heel lang van hun streken kunnen genieten.

Bert en Bernadette

.

*******************

.

29 maart 2016
Pim Sjaak Gabana Chloé

Kennen jullie onze exopvangertjes Zjefke Zeno Ziggy en Zoé nog?
Een prachtig mooi nestje, en stuk voor stuk zo lief en leuk 🙂
We hebben van allemaal weer een update gekregen, geniet met ons mee

zjefkeprofiel Pim

Zjefke toen, Pim nu

zenode wereld op z'n kop

Zeno toen, Sjaak nu

ziggyIMG-20160328-WA0040

Ziggy toen, Gabana nu

image25IMG-20160329-WA0002-1

Zoé toen, Chloé nu

ying en yang

Pim en Sjaak mochten samen naar hun gouden mand verhuizen.

baas we willen naar buiten

En de broers zijn dolgelukkig, ze doen ook alles samen en zijn stapelgek op elkaar

natuurlijk wel veilig

Het is een heerlijk klef stel ❤

wakker worden

Kom Sjaak, gaan we lekker buiten spelen

lekker poedelen

Nee eerst even mijn ochtendtoilet

in gevecht met een graspol

Ze hebben een enorme grote tuin waar van alles te beleven is.
Ze vermaken zich daar prima, zelfs gevechten met de graspollen zijn leuk 😀

Sjaak op jacht

Sjaak is weer op jacht

beenspieroefeningen van de baas

En daarna weer lekker uitrusten, goed voor de beenspieren van de baas 😀

IMG-20160328-WA0044

Gabana is ook een enorme lieverd

IMG-20160328-WA0052

Hij woont samen met Kit en Abby

IMG-20160328-WA0046

Ook Abby is een exopvangertje van ons (Muppet)

IMG-20160328-WA0050

Ze hebben een heerlijke kattenren zodat ze lekker veilig naar buiten kunnen.

IMG-20160328-WA0051

Gabana is een echte knuffelbeer

IMG-20160328-WA0048

Hij weet prima aan zijn aandacht te komen 😀

IMG-20160329-WA0005

Chloé woont samen met Churro

IMG-20160329-WA0007

Churro struint graag rond in de afgezette tuin, maar Chloé is een echt binnenmeisje die het liefste dichtbij haar baasje en vrouwtje is.

20151125_150038

Ze ligt heel graag bij iedereen op schoot, en word het liefste de hele dag als een baby gedragen. Ze heeft een opvallende liefde voor witte dekentjes waar ze graag op “melkt”.

IMG-20160329-WA0004

Ze is ook dol op apporteren 😀

Het gaat dus geweldig goed met dit viertal 😀
Heerlijk om te zien en te lezen.
Alle baasjes en vrouwtjes heel erg bedankt voor de updates (Y)

.

6 maart 2016 Luuk, Lars en Laura

Hoi lieve mensensnuitjes!

Luuk, Lars en Laura hier! Wij zijn nog steeds super blij met ons personeel hier in Amsterdam. We krijgen lekker veel eten en spelen veel samen en wat we ook veel doen is heerlijk tegen en op ons personeel slapen.

Wat wij helemaal geweldig vinden is om uit het raam te kijken.. Wat gebeurd er veel buiten joh! Er lopen veel van die rare beestjes die gaan blaffen.. Die houden we goed in de gaten hoor… Maar ook zwaaien wij ons personeel uit als zij naar het werk gaan en we wachten ze ook op want wij weten precies hoe laat ze thuis komen!

Ook waarom we een mailtje sturen is omdat wij heel graag willen laten zien hoe groot wij zijn geworden!!!! Moet je eens zien wat een verschil!!!
luuk
Luuk weegt nu 5 kg. Is de grootste van ons drietjes.. Doet ook een beetje alsof hij de baas is, maar dat is hij niet hoor! Luuk is wel stoer, want hij is de enigste van ons drie die het enge stofzuigmonster durft aan te vallen! Super stoer joh! Maar soms is Luuk ook wel echt een softy.. Dan hoor je zijn spinmotor ineens te keer gaan en dan slaapt ie in de armen of nek van het personeel!
laura
Laura weegt nu 4,5 kg. Is ietsjes kleiner dan Luuk. Haar favoriet is Rebecca die verliest ze niet uit het oog.. Die twee zijn echt dikke vriendinnen die babbelen er wat op los joh… Daar is personeel Ron wel erg jaloers op! Laura is echt een dametje ze kan eeuwig kijken hoe Rebecca haar make up en haar doet.. Snap er niks van is toch super saai?!
lars
.

Lars (dat ben ik:-D) weegt nu 4kg.. Ik ben en blijf de kleinste.. Maar dat vind ik niet erg hoor! Ik blijf ons personeel terroriseren en ik vloer Laura en Luuk gemakkelijk:-D. Powerrr Lars! Ik plaag ons personeel ook vaak.. want ik ben zo super snel dan schiet ik alle keukenkastjes in als die maar even open staan en dan kom ik er ook niet uit! Wat ik ook doe is nog stouter.. Maaaar zooo leuk!! Dan steel ik iets van het personeel bijvoorbeeld een make up kwastje of een briefje en dan laat ik ze achter me aan rennen en mij krijgen ze niet HAHA:-D.

Ook krijgen we ’s avonds voor het slapen gaan echt iets ongelofelijks het is zoooo lekker wij weten echt niet wat we mee maken! De mensensnuitjes noemen het een ‘plakkie kippie’.. Vreemde naam, maar als zij dat zeggen dan schieten we met z’n drietjes naar de keuken en dan doe ik (Lars) ook nog een mooi dansje:-D!

Natuurlijk hebben we onze FB pagina(super cool trouwens)! Maar we vonden een mailtje sturen ook leuk:-)! Doe alle poezensnuitjes en mensensnuitjes de groetjes van ons en een koppie en knuffel voor Angela!

Groetjes,

Luuk, Lars en Laura
Ron en Rebecca

.

.

13 februari 2016 : Miles (Luciano) en Mingus (Sjimmie)

IMG-20160107-WA0012 (1)

Hallo allemaal,

Even een kleine up date; er is zoveel gebeurd met ons de afgelopen maanden.

Eerst gingen we verhuizen van pleegpersoneel Joyce naar ons eigen personeel. We moesten daar wel even wennen, hoor! Miles is wat stoerder dan ik dus hij durfde wat meer naar het nieuwe personeel te gaan. Ik volgde hem wel maar ik bleef wel op een veilige afstand zitten kijken.

Na een week werden we weer in de verhuismand gezet. We gingen naar een mensensnuit die ons helemaal bekeek, bevoelde en ik kreeg er zelfs een prik van! Miles had geluk want die kreeg de prik niet.  Ik had wel een verrassinkje voor mijn mensensnuiten: ik bleek een poes te zijn en geen kater. Ik had ze, en ook mijn pleeg, goed voor de gek gehouden Lachebekje (zwart-wit)

Daarna hebben we een hele drukke periode gehad: eerst werden er zakken met cadeautjes binnen gebracht, eigenlijk alleen voor de kindersnuitjes maar er zaten ook pakjes voor ons in. Toen werd er een boom binnen gezet en werd er van alles in gehangen. Dit vonden we reuze interessant maar we zijn er maar vanaf gebleven. Iedere keer als we te dicht in de buurt kwamen, viel er water op ons!
Toen we aan de boom gewend waren, kwamen de knallen. Veel indruk hebben ze niet gemaakt maar er zaten wel een paar harde tussen.
Miles kreeg tussendoor nog een prik en daarna moest ik weer… En dan moet je ook nog slapen, eten, knuffelen,spelen en, o ja, het vrouwtje wakker knuffelen als haar wekker af gaat! Dan spring ik snel op bed om te kroelen en te knuffelen.
Je hebt het maar druk als kitten…

Vorige week moest Miles weer naar de mensensnuit en die heeft hem geopereerd. Hij is nu een je-weet-wel kater. Toen hij thuis kwam, schrok ik wel even. Het leek net of hij zat was. Gelukkig was hij de dag erna weer bijna de oude en konden we weer lekker spelen en rennen.

image1 (3)

Maar nu, nu snap ik er helemaal niks meer van… Miles zit sinds gisteren (maandagavond al in een doos) in een kooi met kattenbak en voer en drinken. Ik kan niet bij hem en hij mag er ook niet uit van de mensensnuitjes. Ze zeggen dat hij moet rusten omdat hij zijn heupknop gebroken heeft. Ik weet niet wat dat is maar ik merk wel dat hij pijn heeft. Ik denk dat dat gekomen is toen we op de trap aan het spelen waren.
Nu moet ik alles alleen doen en dat vind ik best wel eng af en toe. Gelukkig zijn de mensensnuitjes er en die willen ook met me spelen dus ik kan evengoed mijn energie wel kwijt.

Het liefste wil ik met Miles spelen maar dat mag de komende 6 weken niet. Ik daag hem wel af en toe uit, hoor. Dan ga ik met mijn poot door de tralies hengelen naar hem of ik spring boven op de kooi.

Ik denk dat ik de komende tijd de mensensnuiten dus maar flink ga vervelen misschien mag Miles dan ook wel eerder uit zijn kooi…
image2 (3)
11 februari
Goed nieuws! Ons vrouwensnuitje heeft net de dierenarts aan de telefoon gehad en die heeft gezegd dat Miles na volgende week uit de bench mag 😀 Hij mag dan alleen nog niet hoog springen maar hier in de kamer staan geen hoge kasten en we mogen, nog, niet naar buiten. De mensensnuiten zeggen steeds dat ik dan eerst geholpen moet zijn, wat dat ook mag betekenen… We mogen ook niet op de aanrecht, jammer genoeg! Maar goed, daar hoeft Miles dan ook niet op te springen. Het enige waar hij op hoeft te springen is de bank, de stoelen en het bed. Hij zal nu wel voorzichtig zijn op de trap, denk ik! De mensensnuitjes vinden dat wel spannend maar ja, ik ben degene die van stoelen afvalt als ik me omdraai en over de rand om de open haard struikel omdat ik niet kijk waar ik loop dus dan moet het Miles wel lukken om goed de trap op te lopen.
De dierenarts vindt het nog steeds raar dat Miles iets gebroken heeft. Normaal gebeurt dat niet, zeker niet bij een jonge kat. Hij moet dus wel heel hard gevallen zijn. De tegels in de gang zorgen ook niet echt voor een zachte landing.
Miles mag nu al af en toe uit de bench en dat vindt hij heel fijn. Hij gaat eerst rekken en strekken, even met een balletje spelen en dan op de bank. Daar wordt hij nog opgetild zodat hij zelf niet hoeft te springen. Als hij daar dan ligt, spring ik bovenop hem! Heerlijk om weer met hem te kunnen stoeien! De mensensnuitjes zijn er niet blij mee maar ik doe het toch. Mijn bijnaam is niet voor niks ‘Draak’.
image2 (2)
In het begin vond ik het wel eng om alles alleen te moeten doen, hoor. Ik kopieerde gewoon alles wat Miles deed maar dat ging niet meer. Ik heb geleerd een stuk zelfstandiger te zijn en dat bevalt me goed. Het leukste vind ik het om me te verstoppen voor de mensensnuitjes: onder kussens, onder de dekens op de bank, achter de bank, overal. Ik spring dan ook in één keer te voorschijn en ga ze aanvallen. Ik vind het alleen niet leuk als zij zich verstoppen voor mij! Dan ga ik heel hard miauwen en ze zoeken. De mensensnuiten moeten dan heel hard lachen en zeggen dat ik net een cavia ben… Ik heb het miauwen nog niet zo goed onder de knie en piep voornamelijk heel hard. Maar, in mijn hart ben ik een gevaarlijke tijger, hoor!
image3
Groetjes en knuffeltjes Mingus

 

 

 

27 december 2015: Fynn
Mijn naam is Fynn,    Fynn1Ik woon nu drie weken bij mijn nieuwe gezin. Samen met Odin, Luna en Boreas. En natuurlijk mijn personeel. Eigenlijk was hun gezin al compleet. Ze waren niet op zoek naar nog een snuitje. Maar vanaf de eerste foto zijn ze verliefd op mij geworden. En toen dachten ze nog dat ik een meisje was hahahaha. Maar ook al was ik géén Lynn maar een Fynn, het was en bleef liefde op het eerste gezicht.Fynn2Ik moest er wel een behoorlijk stuk voor rijden. Die gouden mand van mij ligt helemaal in Gronsveld. Dat is vlakbij Maastricht. Maar stoer als ik ben, ik heb gewoon rustig een beetje geslapen in mijn reismandje en toen was het eigenlijk zo voorbij.Fynn3

 

 

 

Nadat ik eerst zelf even rond gekeken heb, werd ik voorgesteld aan Odin en Luna. Nou ja voorgesteld. Odin (een beer van een kat) verstopte zich gelijk voor mij. Heb ik de hele dag niet meer gezien. En de dame Luna vond me maar eng. Ieder keer als ze me zag moest ze blazen en grommen. Niet erg dames achtig. Toch? Maar ach, ik heb al heel wat snuitjes gezien bij pleegvrouwtje Angela. Ik ben niet zo snel onder de indruk. Ik maak gewoon gebruik van al mijn charmes.

Toen zag ik Boreas   Fynn4

Daar ben ik toch echt wel van geschrokken. Wat is die groot! Maar ik kan me ook groot maken hoor. En me laten horen. Die blafsnuit moet niet denken dat ik bang ben!

Inmiddels woon ik nu drie weken in Gronsveld. En het gaat iedere dag beter. Ik volg het voorbeeld van de anderen en ben even lief en ook ondeugend als de rest.

Fynn5Met Odin kan ik lekker vechten en “mannen” dingen doen.  Luna geeft me af en toe een wasbeurt, maar dat vind ik maar saai. En dan ga ik al snel een beetje klieren en kwajongens streken uit halen. En de blafsnuit is lang niet zo eng meer. Ik durf zelfs al af en toe neus aan neus te staan.

Fynn6

.

.

.

Nu ga ik weer lekker op schoot liggen en mijn knuffels vragen.

Want zelfs een stoere jongen moet af en toe uit rusten.

.

.

.

.

Groetjes, Fynn

.

.

.

4 september 2015: Gabana

g1Toen ik het vriendinnetje Abby
voor mijn kat genaamd Kit (die toen alleen was)
ging halen bij de stichting poezensnuitjes dacht ik dat het met twee katten genoeg zou zijn.g2
Maar dan kom je een paar maanden later bij de stichting om iets af te geven en dan zit daar een schat van een rood kitten waar ik meteen helemaal verliefd op werd.  Hij heette Ziggy en klom gelijk bij mij op schoot en zijn motortje ronkte van je welste. Dit kon ik dus niet weer staan en heb hem toen gelijk besproken.

.

.

g3Na een week mocht ik hem ophalen en was de koning te rijk, ik noem hem Gabana, een naam die ik bij hem vind passen.
En dan begint de pret, Gabana ging gelijk op verkenning uit toen we thuis kwamen wat Abby en Kit maar raar vonden, het was blazen en meppen tegen Gabana die er zich niets van aan trok en vrolijk alles ging ontdekken wat hij zag, ook de brokjes en het water en de kattenbak had hij snel gevonden.g4

Na een dag was Gabana al vriendjes met Kit, maar met Abby liep het niet goed, iets waar ik echt vraagtekens bij zette. Abby heeft drie dagen niets gegeten en zonderde haar zelf helemaal af door boven op de kast in het mandje te blijven liggen. Maar eens moest ze g5toch komen eten en gelukkig de vierde dag kwam ze eten. Vanaf die dag ging het steeds beter tussen Abby en Gabana en nu rennen ze en vliegen ze  samen door het huis.   en slapen in een mandje.

Gabana heeft er voor gezorgd dat Abby vrijer werd ook naar mij toe waar ik heel blij mee ben.

Gabana ontwikkeld zich heel goed en is een vrolijke kater die plezier in zijn leven heeft.

Zo zie je maar weer, ik het vrouwtje helemaal gelukkig met mijn drie maatjes en de katten samen een gelukkig leven.
Groetjes Ans
.

.

24 juli 2015: RONNIE & YULIA

Hun belevenissen, verteld door hun baasjes Barry en Hetty.14279902059961

Na het overlijden van onze dierbare Bami (spreek uit als “Bammie”, een Italiaanse street-chihuahua), misten we de liefde van “beesten”: een hond kwam nog niet ter sprake zo snel na het overlijden van Bams, ik wilde graag een poesje: die had ik vroeger ook gehad, en was daarmee erg in mijn sas. Ook Barry had poezen gehad, maar hij vond dat we er dan ook 2 moesten nemen, dan hadden ze steun aan elkaar, tegen die grote mensen!

Via WhatsApp mensen benaderd: wie weet waar er poezen zijn die een thuis nodig hebben??
Via mijn zus en haar dochter Elke vonden we “Poezensnuitjes”, dus contact opgenomen nadat we Ronnie en Yulia op de website zagen: Yulia had een probleem: ze heeft chronische nies! Maar wij houden van de zieligen der aarde, dus geen probleem! Daar gaan we voor!

Toen we contact opnamen met Angela, de “poezenmoeder” zoals wij haar noemen, bleek al snel dat je niet zomaar een poesje kunt nemen: het leek wel een sollicitatie: wie zijn we, hoe wonen we, wat willen we enzovoort.
Ik vond het wat overdreven, maar realiseerde me ook dat anderen niet weten hoe wij zijn.
Mede dankzij de reacties van Elly en Elke Polkamp en een aantal mailtjes over en weer gingen we voor een kennismakingsgesprek naar Angela en haar poezenvolk!
Het gesprek verliep goed en leuk, de kennismaking met Ronnie en Yulia was van een heel andere orde: ·Ze lagen gezellig samen bovenop een krabpaal, maar toen we voorzichtig op hen afliepen begroette Yulia ons met een plotselinge, dikke snottebel, waarop ze er getweeën als een haas vandoor renden. Oeps, het hoort toch te gaan dat er meteen een “klik” is? Zenden wij slechte vibraties uit?
Tijdens het gesprek, dat wel 2 uur duurde, deden we nog enkele pogingen om contact met ze te maken, er kwamen allerlei poezen om gedag te zeggen, maar onze toekomstige huisgenoten bleven gezamenlijk voor ons wegvluchten. 14377504140471
De poezenmoeder verzekerde ons dat dit wel zou bijtrekken: ze hadden in hun korte leventje van amper 4,5 maand ook al heel wat voor hun kiesjes gehad!
Vanaf een Belgische, overbevolkte boerderij meegenomen, gechipt en gesteriliseerd.
Ach, arme beestjes, daarvoor loop je toch een stapje extra, niet?
Wij waren er happy mee, en na een week werden ze al gebracht! Wat een service

Thuis hadden we met ons (lees: “mijn”) ongekend pedagogische inzicht (lees: controle-dwang) het halve huis heringericht. Krabpaal hoog op tafel voor het overzicht, 2 kattenbakken, speeltjes op strategische plekken, krabpaal tegen de nep-leren bank, mandjes, water en voerbakjes onder tafels en stoelen zodat ze er gebruik konden maken zonder ons onder ogen te hoeven komen. Een reismand voor naar de dierenarts en allerlei speeltjes aan bamboestokken gebonden, voor het voorzichtig spelen-op-afstand. Maar GEEN vogelveertjes: dat zou ze maar laten wennen aan het vangen van vogels, waarvan we er veel hebben in onze tuin! En natuurlijk hun favoriete brokjes, kledder en snacks voor de ontheemden.
Wij zijn er klaar voor!

IMG_20150303_094802Zondag! Angela en Ingrid komen Ronnie en Yulia brengen! Spannend!
Nog een welkomstbord op de deur op poezen-in-mand-hoogte, en laat ze maar komen!
Eenmaal binnen werden ze al snel uit de reismand gelaten en konden we zien hoe ze er ook alweer uitzien.
Nou, dat werd dan op de foto’s van Poezensnuitjes kijken de eerste dagen, want ze vonden al meteen allerlei plekjes waarvan wij niet wisten dat ze er waren: onder de bank-achter-het-speelkleed-onder-de-verwarming bijvoorbeeld. Yulia zijn we een hele dag kwijt geweest, en ik maar appen met Angela.  Af en toe zagen we een rode flits langsschieten: dàt was Ronnie, maar kleine Yulia met haar donkere tabby-vacht bleef onzichtbaar. Af en toe pakte ik een zaklamp en zag dan wel eens hun oogjes, dan waren we al blij dat ze nog in huis waren.
Misschien vonden ze ons huis niet leuk, want ’s ochtends bleek steeds dat ze de kamer en keuken hadden heringericht: planten en bloemen op heel andere plekken, keukengerei verplaatst, plaids van de vensterbanken gegooid, administratiemappen van de kast af enzovoorts.
Dingen die ik in mijn oneindige wijsheid had bedacht dat slim was, daar hadden zij héél andere ideeën over.
Wij mogen dan wel eigenwijs zijn, maar tegen kattenideeën is geen kruid gewassen, dus zijn we accoord gegaan met hun voorstellen: planten weg voor het achterraam, administratie anders opgeborgen en vastgezet wat volgens hen rondslingerde. En iedere ochtend hadden Barry en ik overdracht over wat er ’s ochtends werd aangetroffen en hoe daarmee om te gaan.

Het duurde wel een week voordat ze zich in onze buurt waagden, en we af en toe zagen dat ze aan het eten waren, in het begin verdween er wel eten, maar wie daarvoor verantwoordelijk was wisten we niet, en omdat we ze niet zagen konden we ook niet zien of ze beiden voldoende aankwamen.
We willen liever niet dat ze ’s nachts buiten zijn, dus hebben vanaf het begin een piepspeeltje gebruikt om aan te geven dat er eten komt: zo kunnen we ze lokken wanneer ze eenmaal buiten mogen, in plaats van te moeten roepen, dat mochten we vroeger thuis ook niet: mijn moeder vond dat ordinair, groot gelijk Mam!

De eerste dagen werd er druk geappt met Angela, over het wel en wee van onze poesies, waarbij ze steevast tips en opbeurende woorden meegaf: “het komt zeker goed!”. Gelukkig, want af en toe twijfelde ik wel aan onze pogingen.  Nou ja, MIJN pogingen, Barry is daar veel relaxter onder.
Yulia was de eerste die zich liet aanhalen: een mijlpaal binnen ons nieuwe gezinnetje! Zoals het eerste lachje van je baby. Daarna volgden verdere stapjes: op de bank gesprongen, Hoera! Gemauwd, Hoera! Op schoot, Hoera! Er was iedere dag wel feest om het een of ander, en zoals trotse ouders betaamt, werd alles gedeeld met elkaar en ieder die het wilde horen.
Of het aan de lekkere kledder lag die ik ze gaf weet ik niet, maar Yulia kwam al snel steeds bij mij op schoot. Nou ja, snel, we waren inmiddels al 3 weken verder. Ronnie was een stuk banger, maar ging toch steeds vaker bij Barry langs om een aai te halen en werd een echt Papa’s jochie.IMG_20150531_175740

Ik ben zogenaamd van de “strenge-school”, terwijl Barry de “lessaiz-faire”-methode aanhangt, maar ik bezondigde me toch wel aan het stiekem geven van extra lekkers tussendoor: zalm van onze maaltijd, of kip die ik apart voor hen kookte. Aangezien we zelf zelden zout toevoegen leek dat geen probleem, in ieder geval kwamen we zo tot de conclusie dat een “snack-tijd” tussen de middag een goed idee was: net zoals bij onze hond is het motto: 2 x gedaan = ritueel!
Tenminste, als het om iets LEUKS gaat

Langzamerhand kwamen ze steeds vaker tevoorschijn, en konden we zelfs foto’s maken, vooral na het eten, als ze zichzelf en malkander duchtig aan het wassen waren, of in elkaars armen sliepen, zo schattig
Ook kwamen hun eigen (v)aardigheden steeds meer naar voren:
Ronnie de nieuwsgierige en Yulia de knuffelaar:
Ronnie liep soms Door de kamer en keuken te zoeken, alsof hij de andere poezen uit het huis van Angela zocht: onder kastjes, achter en in de vaatwasser, maar ook richting achterdeur, waar ws de geur van de buurkater hing!
Yulia kroop steeds vaker bij mij op schoot, waar ze in mijn vingers beet alsof ze aan het duimen was, en na het eten sprong ze op de krabpaal, bovenop de eettafel, voor de spiegel, en had genoeg aan haar spiegelbeeld.

Inmiddels vonden we het tijd om hun territorium uit te breiden naar de rest van het huis
Barry stond bij de kamerdeur naar de gang, ik zat halverwege de trap, om alles in goede banen te leiden.
Spannend voor mens en dier: Ronnie natuurlijk vooral langs de voordeur snuffelend, Yulia zette haar nagels meteen in de dode Gember plant in de gang: dat was natuurlijk de reden waarom we ‘m al 2 jaar dood hadden laten staan: zodat Yulia een lekker krabplekje had!
IMG_20150318_165740Onze regeldrang had gezorgd dat alles overzichtelijk bleef, dus konden ze alleen onze slaapkamer op, de rest was hermetisch afgesloten!
Al konden ze wel bij de wasmanden, die moesten volgens Yulia nodig opgeruimd, dus mieterde ze mijn bh’s en riemen vanaf de reling erbij.
Yulia koos al snel het bed om uit te rusten, Ronnie ook, alleen erònder.
’s Nachts hebben ze ook heerlijk boven geslapen: de een òp, de ander ònder ons bed.

Intussen hadden we ook heuse kraamvisite gekregen, die passende cadeautjes meebrachten: muisjes, balletjes, spelletjes en lekkers. Voor de visite waren er “Kattetongen”: chocolaatjes in de vorm van een kattetong.
Zelf hadden we ook allerlei speeltjes, hoewel ze kats genoeg zijn om hun eigen voorkeur aan te geven: zakjes, post, dozen en mijn ladyshave, waarvan ik nog steeds een onderdeel mis, dus maar een nieuwe besteld.
De hond van vriendinnen vonden ze ook machtig interessant, vooral haar staart! Als je bedenkt dat dit een achtergelaten jachthond is, was dat wel heel erg dapper van onze tweeling!

Met hun gezondheid gaat het prima: Ronnie groeit nu toch zienderogen, en Yulia lijkt wat minder te niezen, wat niet opgaat voor Barry ‘ s dochter, die moest 2 tabletjes nemen toen ze op kraamvisite kwam.
De poezenmoeder heeft ze ook keurig opgevoed: ze springen, sinds ze bij ons slapen, nooit meer op het aanrecht! Dank Angela!
En ook voor de tip om de broodnodige pillen naardien te krijgen: verstopt in Gimpet- paté, nadat de tabletjes zijn gemalen tussen twee theelepeltjes (Dank voor deze tip aan de “zusters”)
Ze zijn nu worm en vlooi-vrij!
Ronnie wordt detective blijkt: bij een filmpje op journaal reed er tijdens het interview een busje langs op de achtergrond, die probeerde hij te vangen! We zijn hartstikke trots!Binnenkort krijgt hij een veiligheidsspeldje!

Het is tijd om naar buiten te gaan!
3 x raden Hoe we dàt aanpakken!?
Inderdaad: Barry en ik op strategische plekken in onze 20 meter diepe tuin.
Ha ha, onze dolle tweeling zoekt zijn eigen weg: eerst 1 minuut het terras verkend, daarna als een “haas” via een gat in de heg naar de tuin van de buurvrouw. Ook voor poezen geldt: het gras bij de buren is altijd groener!
Maarrrr! Daar komt het piepspeeltje van het begin dus van pas: het was tegen etenstijd, en met het activeren van het piepspeeltje waren ze in no-time bij ons!
Met dank aan Pavlov en zijn hond
De dag erop hetzelfde ritueel, alleen ontdekten ze toen de bomen in onze tuin èn die van de buren: dat was ook geweldig: bij ons ìn de boom, bij de buren eruit! Wat een feest, voor herhaling vatbaar, en nog een keer, en nog een keer, en……… enzovoorts.IMG-20150516-WA0000
Oeps, ze reageerden niet op ons roepen, totdat we naar binnen gingen, toen kwamen ze ons snel achterna, de doerakken.
Er is nu ook kennisgemaakt met de eigenaar van de geur bij de buitendeuren: Tommy is de naam. Hij kwam eerder geregeld bij ons binnen om te jatten: Kip die ik had gemaakt voor Bami, of Pizza die Barry had bewaard voor ontbijt (). Maar dat gaat goed: tenslotte zijn onze poesies veel andere poezen gewend, al heeft Ronnie het niet zo op de hond van de buurvrouw, Yulia maakt zich daarover niet zo druk: “niemand doet ooit boos tegen mij, want ik ben de liefste”

Yulia de liefste?? Echt niet! Pas kwam ze binnen met een vogeltje in haar bek! Wat een killer die meid!  Van wie heeft ze dat? Niet van ons, Angela???
Gelukkig is Barry de flauwste niet en heeft het beestje voor in de tuin gezet.
Na een uur zagen we dat er alleen nog een bebloede kop lag, dus niet “en hij leefde nog lang en gelukkig”.
Maar het waren in ieder geval NIET onze lieverdjes
Hoewel, na 2 dagen kwam ze weer aan met een vogeltje, maar ik kan haar nog net buiten de keukendeur houden: het zal best in hun natuur zitten en misschien is het wel een cadeautje, maar ik wil ze toch aanleren dat ze dat niet mee naar binnen nemen, lukt het, dan is dat mooi, zo niet: pech, ze komen oorspronkelijk natuurlijk wel van een boerderij.
Ze bleef er dus mee buiten spelen totdat ze het kopje eraf beet, waarna Barry de resten maar heeft weggegooid, en Yulia het kopje opgevreten, jakkes, ben benieuwd of we nog wat terugvinden in de kattenbak.

Het kan nog erger: met het mooie weer en die hitte, als de mussen van het dak vallen, is het een koud kunstje om te jagen: op 1 dag mochten we 3 kikkers en 2 vogeltjes ontvangen!
Wat daarbij niet meehelpt, is dat IK met een gebroken been op de bank zit en Barry ivm zijn gezondheid ’s middags moet rusten op bed. Dus hoop ik maar steeds dat hij nog niet slaapt en mijn “gegil” hoort
Maar verder is onze tweeling een voorbeeld voor de buurt: ze zijn altijd op tijd voor het eten, slapen thuis, komen als we ze roepen (oppiepen) en ook als we dat niet doen: Yulia komt vaak binnen voor een aai, Ronnie komt ieder kwartier of half uur kijken of we niet zijn weggelopen, dus we zijn gerust als ze buiten zijn, ook omdat ze een bandje omhebben, zodat de buurt weet dat ze een “thuis” hebben en geen weesjes zijn, al hebben we er wel een belletje aangehangen.
Niet zielig, want Barry heeft ook een belletje aan zijn linkerarm, om zijn “neglect” te corrigeren (overgehouden aan zijn CVA).

Soms zijn er ook een soort feestdagen, bv als we bbq’en: dan staat de keukendeur nog lang open en mogen ze opblijven! Ze slenteren geregeld langs en zijn nieuwsgierig naar visite en menu. Als het de buren zijn die erbij zijn is het meer opletten geblazen want dan komt ook Tommy vaker langs voor hetzelfde, en die kan de verleiding niet goed weerstaan om ook weer even ouderwets onze keuken binnen te glippen.
Minder soort dagen zijn er ook, bv toen Yulia kwijt was: de hele buurt afgezocht, al piepend met het beestje, de buurt stond volgens mij op t punt om ProPersona te bellen.
14272088417641Aangezien ook Barry op zich liet wachten na een voorstelling bij ArtEZ, zijn werk vóór z’n pensionering, voelden Ronnie en ik ons behoorlijk ontheemd
Na mijn tweede omgang zag ik Barry gelukkig aankomen, dus hindernis 1 was genomen, nu Yulia nog!
Ramen boven en beneden open, ik beneden op de bank, en uiteraard niet slapen, totdat ze rond 12 uur bij de keukendeur stond! Gelukkig! Waarschijnlijk heeft ze ergens opgesloten gezeten. Sindsdien blijft ze héél dichtbij huis, lekker onder de varens, in een van de 9 bakjes in mijn meter groententuin, soms samen mèt Ronnie, of bij de buren waar ’s ochtends vroeg wèl de zon al schijnt.
Ronnie is echt een buitenkat geworden: het liefst struint hij bij een van de vele buren rond, op zoek naar een speelmaatje zoals vliegen, muggen, hommels die er voldoende zijn omdat we een nest in onze huismuur hebben, of musjes, koolmezen die bij de buren wonen, of een duif die allemaal even onhandig zijn. Gelukkig hebben we ons appèl rond snack-tijd en worden alle neuzen geteld.

We zijn laatst 1 dag op vakantie geweest: in een B&B, gekregen van Barry ‘ s collega’s + vrouwen met zijn pensionering, waarvoor we oppas moesten regelen. We kozen voor 2 buurkinderen, die het prachtig vonden gelukkig. Dus met achterlating van een rits tips&trucs, nog eens samengevat in een A4-tje met picto’s, vertrokken we naar Stadskanaal. ’s Avonds een appje van de buurvrouw, met een foto waarop ze samen aan het diner zaten, dus daar waren we wel gerust op. De volgende dag waren ze niet boos, maar kwamen ons meteen begroeten. Dat geeft moed voor de zomervakantie: 5 dagen weg!. Ben benieuwd!

Groetjes, ·····Ronnie, Yulia, Hetty en Barry

.

.

.

22 juli 2015 Guusje (Gijsje)

Na 17 jaar, hebben wij onze kat Romy moeten laten inslapen. We hadden nog een kat Lara en ze hadden elkaar geaccepteerd, maar echte vriendinnen waren het niet. Totdat Romy er niet meer was, onze Laralap, ging hele dagen in het mandje van Romy liggen en kwijnde weg. Toen zagen we Gijsje op de poezensnuitjes site, het was liefde op het eerste gezicht.

2015-06-07 12.56.51

We zijn bij al heel snel bij het gastgezin gaan kijken en hebben Gijsje dezelfde dag meegenomen. Wat was ze bang, ze heeft 1 dag onder het bed gezeten en de 2e dag onder de bank.
Na 2 dagen, kwam Gijsje heel voorzichtig onder de bank vandaan, om wat lekkers te halen en vanaf dat moment, heeft ze zich ontwikkeld tot een echte gezellige poes.

Ze is vriendinnen met Lara geworden en ze spelen, ravotten, eten en slapen samen.
We hebben de naam Gijsje omgevormd naar Guusje, want ze is wel groot, maar wel een echte dame.
Na ongeveer 2 maanden, kwam het moment, dat Guusje de omgeving moc2015-07-04 18.54.13ht gaan verkennen, voor de baasjes vaak nog spannender als voor de kat. Bovendien was het een voorwaarde dat Guusje naar buiten kon, want bij het gastgezin deed ze dat zo graag.
Niets zo eigenwijs als een kat, want Guusje wilde

2015-06-14 00.44.07helemaal niet naar buiten, ze was zelfs een beetje bang voor de tuindeur.
Guusje ging lekker bij het open keukenraam zitten om een frisse neus te halen, maar naar buiten ging ze absoluut niet, als de deur open stond, kroop ze weg onder de bank of boven onder het bed en als ze echt lef had, ging ze bij de open deur zitten, maar veilig binnen.

Naarmate het mooier weer werd en Lara en de baasjes ook meer buiten zaten, is Guusje toch maar op ontdekkingstocht gegaan in de tuin. En ze vindt het geweldig!
Ze blijft in de achtertuin of die van de buren, maar erg voorzichtig, want als ze een vreemd geluidje hoort, sprint ze snel naar binnen en natuurlijk alleen met haar vriendinnetje Lara.2015-07-19 20.36.47
Als er vreemde katten in de tuin komen, geeft ze Lara rugdekking, maar als Lara even niet in de buurt is, vlucht die grote stoere Guusje naar binnen.

Visite vindt 2015-07-04 20.27.36-1Guusje echt gezellig, vooral kleine kinderen zijn favoriet, want die blijven onvermoeibaar met de bal spelen en die vinden het ook geweldig om Guusje iets lekkers te geven, want Guusje is zeker van de lekkere hapjes.
In het begin kon ik niets op het aanrecht laten staan, of het was weg en zelf iets eten zonder een Guusje op schoot ging ook niet.

Dit is nu gelukkig voorbij, maar kip van de Keurslager kan ze nog steeds niet weerstaan.
Brokjes werden ook opgeschrokt om daarna uit te spugen (lang leve de anti schrokbak), maar nu heeft ze van Lara geleerd, dat ze bij haar lege bakje kan mauwen en het personeel het wel weer vult.
We zijn helemaal happy met onze Guusje en Lara en hopen nog lang van dit geweldige stel te genieten.
Patricia.

.

.

.

22 april 2015 Yonas en Yuna

image1

Hallo vrienden van de poezesnuitjes.
Hier een update over ons.
Wij Yonas en Yuna zijn inmiddels alweer 3 weken bij onze nieuwe baasjes en het bevalt ons wel.
In het begin was het enorm wennen en deden onze nieuwe baasjes enorm veel moeite om het ons naar de zin te maken.
Het heeft even geduurd maar ze namen alle tijd voor ons om overal aan te wennen.image5
Alles was nieuw , groot en vreemd.
Na 3 dagen zijn we heel voorichtig maar eens op onderzoek gegaan.
En joh we kwamen van alles tegen ook andere poezensnuitjes.
Na wat geblaas en dikke staarten zijn we vriendjes geworden en nam de kater des huizes ons op sleeptouw om het nieuwe onderkomen eens grondig te bezichtigen.
Nu genieten we met volle teugen van onze nieuwe vriendjes Bommel&Belle.

image2

En onze nieuwe baasjes verwennen ons enorm.
Speeltjes, mandjes ,een hoge krabtoren en zelfs een buitenren is voor ons geregeld.
Na wat aftast werk van ons zijn we nu allebei ontdooid en gaan we helemaal los in ons nieuwe onderkomen.
Beetje karig want we willen wel op stand leven en verwend worden 😀Lekkerbekjeimage3
Yonas zet regelmatig het hele huis op stelten en springt te pas en te onpas bovenop (het liefst als ze slapen) op baas en bazin en op Belle en Bommel.
Yuna gedraagd zich als een echte diva en is inmiddels lekker naar de kapper geweest om eens te genieten van een fijne uitgebreide borstel beurt.
We groeien lekker nemen onze rust en spelen er vrolijk op los.
Iedereen bedankt voor het volgen van onze avontuurtjes maar we kunnen nu echt zeggen dat we hier oud gaan worden.

.

.

.

11 april 2015 Mikky

image6image1Na nog wat aanpassingen te hebben gedaan in de tuin mag Mikky nu ook onder het toezicht oog van Willem en
ons van de tuin genieten. Het luikje blijft sowieso de eerste anderhalve
maand nog gewoon op slot en mag ze alleen samen met ons naar buiten.

En wat doet ze het super!!!!

Ze geniet van het zand, vangt kleine vliegbeestjes en pluisjes, rent met Willem en Noortje op en neer en als ze een eng geluidje hoort loopt ze gewoon naar binnen.image5

Ze rolt lekker door het zand en Willem heeft haar alles goed uitgelegd.image3

Zie bijgevoegde foto’s!!!

Het is zo’n lekker ding, ze proet heel de dag tegen iedereen, speelt verstoppertje met Willem
en laat zich uitgebreid
aaien en optillen!!

Als ze iemand kwijt is, of dat nou één van de katten is of één van ons, dan loopt ze ook proetend door het huis. We zouden haar voor geen goud meer kunnen missen de grote schat, ze is helemaal thuis hier!!

Groetjes Mikky en personeel.

.

.

.

IMG_20150311_145731xSaartje (Lotje)

Toen ik het filmpje voorbij zag komen van Saartje en haar broertje en zusje was ik gelijk verliefd 🙂

Ik twijfelde er ook niet aan dat het wel eens niet goed zou kunnen gaan met met mijn oudere kat Nel en mijn nog jonge onstuimige hond Silke.lot2x

Toen Saartje gebracht was, was het best een beetje onrustig tussen de dieren, maar s avonds keerde de rust  terug en ging het prima 🙂 De oudere kat Nel was ontzettend nieuwsgierig en accepteerde haar, alleen toen Saartje bij haar wilde “sabbelen” was dat iets teveel  van het goede hi hi. ‘s Nachts hebben ze heerlijk tegen elkaar aan gelegen en dat is nog steeds zo alleen vindt Nel het niet goed dat Saartje haar “wast”. Iedere ochtend hebben ze allebei de dolle vijf, heerlijk om te zien.

lot3Saartje en de hond zijn hele dikke maatjes, zij liggen ook veel bij elkaar, je ziet dan alleen maar zwart/wit 🙂 Ze hebben allebei hele schone oortjes, ze blijven elkaar “poetsen” heel aandoenlijk. Vorige week voor het eerst (onder  toezicht van mij natuurlijk) in de tuin geweest, wat een feest.

lot1xWat  zo mooi is dat Saartje het gedrag van de oudere kat Nel overneemt. Nel is graag in de omheinde achtertuin, maar zodra ze harde geluiden hoort zoals een auto en/of spelende kinderen  e.d. gaat ze binnen op de deurmat zitten kijken totdat het weer rustig is. Saartje doet precies hetzelfde…….

Nel heeft ook nog nooit een poging gedaan om over de schutting te klimmen……tot nu toe taalt Saartje er ook niet naar, er is zoveel te ontdekken in de tuin, vooral insecten zijn geweldig 🙂 Het gaat super, het is een heerlijk diertje, vol vertrouwen en echt een knuffelkontje.

Vrouwtje van Saartje, 11-3-2015

.

.

.
DSCF6228Luna (Liva)

Na negen jaar hebben we onze kater Chester moeten laten inslapen. Al snel werd ons duidelijk dat niet alleen wij veel verdriet hadden, maar ook onze hond Boreas zijn huisgenootje erg miste. Ze waren immers vrijwel gelijktijdig bij ons in huis gekomen. En nu was Chester er niet meer.IMG-20150213-WA0001 bewerkt

In overleg hebben we toen besloten om een kitten te adopteren. Via een stichting zijn we in contact gekomen met het gastgezin waar o.a. Odin werd opgevangen. We zijn gaan kennismaken en hebben hem diezelfde middag nog mee naar huis genomen. Een heerlijke relax kater. Hij was al honden, katten, cavia’s en konijnen gewend van bij het gastgezin. Hij was dus al wat gewend. Zijn eerste kennismaking met Boreas was gelijk goed. Even snuffelen en zowel Boreas als IMG-20150130-WA0001Odin vonden het prima. Vanaf de eerste minuut is het goed gegaan. Dezelfde avond lag Odin languit te spinnen op de bank. Voor Boreas en voor ons was het evenwicht hersteld. Het verdriet om het verlies van Chester werd er niet minder door, maar werd wel verzacht.

IMG-20150213-WA0005 bewerktNa een tijdje merkten we aan Odin dat hij een speelkameraadje miste. Hij zocht aansluiting bij Boreas, maar die heeft met zijn 9 negen jaar nu eenmaal een andere energie dan een kitten van 7 maanden. We hebben uiteindelijk besloten om op zoek te gaan naar een speelkameraadje. En liefst weer een katje uit de opvang of asiel. Bij toeval via een andere site terecht gekomen op de site van poezensnuitjes. Bij de voor adoptie beschikbare snuitjes stond Liva. Meteen waren we verliefd op de foto.
DSCF6298Pas daarna gekeken waar Liva werd opgevangen. Liva zat in Nijmegen. Toch wel een eindje rijden. We wonen zelf even onder Maastricht. Natuurlijk waren er bij ons in de buurt ook genoeg katjes die een goed tehuis nodig hebben. Maar zoals gezegd, we waren gelijk verliefd. Dan maakt de afstand niets uit.

IMG-20150112-WA0000 bewerktTelefonisch contact opgenomen met Angela en samen elkaars vragen beantwoordt.  Het was een heel fijn gesprek. Hierna besloten om voor een kennismaking met Liva naar Nijmegen te rijden. Zondag 21 december 2014 was het zover. Gelukkig mochten we Liva na de kennismaking mee naar huis nemen. Thuis aangekomen heeft Luna  (zoals we haar genoemd hebben) eerst even in alle rust zelf door de huiskamer mogen rondlopen. Daarna hebben we Odin erbij gehaald.
DSCF6247 bewerktEn onze altijd zo relaxte Odin was eerst even van slag. Hij was een beetje bang voor Luna. Wat blazen en aanstellen als ze in zijn buurt kwam of naar hem keek. Maar het werd al snel minder. Zeker met wat aaien en knuffelen van onze kant.

IMG-20150104-WA0025 bewerktToen was Boreas aan de beurt. En toen was het Luna’s beurt om bang te zijn. Voor zo’n klein kitten als Luna moet Boreas een echte reus zijn. Boreas is een kruising Alaskan Malamute en Husky. Zo’n 35 kilo zwaar. Boreas vond het allemaal prima. Maar Luna veranderde in een kleine gremlin zodra ze Boreas zag. Odin voelde zich echter weer dapperder toen zijn grote vriend erbij was en hij werd vrij snel rustiger richting Luna. Dat had weer een goede CAM00377 bewerktinvloed op Luna. Een groot voordeel was dat de kerstdagen en kerstvakantie de dag erna begon. Hierdoor was er ruim 14 dagen altijd iemand thuis. Dat vonden we heel fijn omdat je altijd moet afwachten hoe de beestjes op elkaar reageren. Zo hadden we ruim de tijd om aan elkaar te wennen.

Samen op ontdekkingstocht bewerktDe tweede dag begon Luna Odin steeds op te zoeken. Ze werden al heel snel onafscheidelijk. Luna zocht steun bij Odin. Doordat Odin zich zo rustig gedroeg in de nabijheid van Boreas heeft Luna heel langzaam Boreas ook geaccepteerd. Op dit moment is het zo dat ze soms zelfs neus aan neus staat met Boreas. Hoewel ze altijd meer op haar hoede is in zijn buurt dan Odin. Hij gaat af en toe bij Boreas liggen in zijn mand. Dat zal Luna waarschijnlijk nooit doen. Maar dat hoeft ook niet.

Odin en Luna 28-12-2014Luna is een echte dame. Ze is kieskeurig met haar eten, maar als het haar smaakt dan eet ze sneller dan Odin en probeert het eten dan ook onder zijn neus vandaan te halen. Ze is super snel, ondeugend, nieuwsgierig  en speelt graag. Met Odin en met ons. De bling bling knisperballetjes vindt ze geweldig. Odin krijgt geregeld een wasbeurt van haar. En hij probeert op zijn iets lompe manier haar ook te wassen.IMG-20141222-WA0006 bewerktGekamd worden door één van haar baasjes is heerlijk. En als ze moe is komt ze lekker bij je op schoot liggen. Liefst languit op haar rug terwijl je haar aait. Het is een heerlijk meisje.

IMG-20150204-WA0005 bewerktWe zijn de stichting dankbaar voor alles wat ze voor Luna en de andere snuitjes doen. Zonder de diverse  stichtingen en hun vrijwilligers zou het heel slecht aflopen met deze katten. Voor ons geen raskatten. Niet omdat we ze niet mooi of lief vinden, maar zij vinden veel gemakkelijker een thuis. We hebben bewust gekozen voor een “opvang” kat. Ze verdienen ook een “gouden mandje”. We zijn super blij met al onze beestjes en hopen dat ze nog heel lang bij ons mogen wonen.

Annemie, 2-3-2015

.

.

.

els2Elsje

Hoi hoitjes,
Jullie kennen mij natuurlijk allemaal al. En jullie willen vast weten waar ik terecht ben gekomen..
els1Ik woon nu in Beuningen vlakbij een van mijn pleegmamma’s. Ik ben daar ook al weer eens geweest om te helpen met knutselen. Nou ja, zo noemen ze dat. Ze zitten meer te kletsen, maar wat ze dan maken is super leuk!!!
Manden, speeltjes en dat allemaal vrijwillig!!!! Mijn personeelsvrouwtje helpt ook mee. Wat niet eerlijk is, is dat ik niet alle manden mag uitproberen.
Maar we dwalen af.
els7Ik ben gebracht door een van mijn pleegmamma’s en weet je wat ze deed????? Zomaar mijn reismandje open… Op de grond!!!! Komt  me daar ineens iets op me af… els8Later weet ik dat het een hond is en de naam Dizzy heeft. Maar ik schrok me toch wel ff een hoedje. Maar dat was maar 1x hoor. Daarna was ik echt niet bang meer. Hallo, ik ben Elsje he.
Mijn personeel (zijzelf noemt zich vrouwtje hahahha) heeft mij Elsje laten heten, wat ik wel handig vind. Niet dat ik luister of zo, maar klinkt vertrouwd.
IMG_2527Naast die ene hond Dizzy (wat een naam he ;)) hebben ze er nog een Joep. Joep is al oud heb ik zo gehoord. 15 jaar, wat is nu 15??? ik ben van plan om zeker de 20 te halen.
Naast die rare blaffers heeft personeel nog een aquarium, die help ik graag schoonmaken, maar mag niet hengelen naar de zwemmers. Das nou flauw.
els3Een klein ding in een kooi, genaamd Howdie de hamster. Hmmm ik zie het meer als een lekker happie. Niet vertellen hoor, ssssst.
Zou ik bijna mijn poezenvriendinnen vergeten.
Misty, dat is een echte dame, maar vind mij maar niks. Nou dat is dan jammer, ik zoek je lekker toch op. En soms liggen we samen op het aquarium.
En dan mijn tante Suus, die komt ook uit de opvang. Daar kan ik zo leuk mee spelen. Alleen sommige dingen vind ze nog wel eng. Nou ikke lekker niet  :p
IMG_2478Laatst was personeel boos. Ik klom alleen maar in de horgordijnen…. Die heb je nu toch niet nodig, is leuk speelgoed voor me dacht ik.
Gordijnen vond ik ook leuk. Idd vond… Weet je wat personeel heeft gedaan… Pfff ze heeft ze verwijderd. En bedankt!
els6Maar dan zoek ik wel wat anders.
hihihih laatst zat ik boven op de douchecabine. Personeel in paniek. Nou ik niet, je dacht toch niet dat ik onder de douche zou springen. Daar ben ik te slim voor.
Van personeel mag ik nog niet naar buiten, maar hallo, dat wil ik ook nog niet. Weet je hoe koud het buiten is. Laat mij nog maar ff binnen.
Ik hoorde ze laatst wel raar praten tegen me. Ik mag naar buiten als ik groter ben, nu ja vooruit. Maar pas nadat ik onder het mes ben geweest. Brrrr klinkt eng. Weet iemand wat daar mee bedoelt word?
els4Verder maak ik personeel ‘s morgens wakker, door half op haar gezicht te gaan liggen, hihhihi Er is een ding waar ik nog niet zo goed in ben en dat is miauwen. Maar heb je dat nodig? Nou, wie nog wat wilt weten moet dat maar laten weten en dan zal ik tegen personeel zeggen dat ze moet reageren.
Kattebelletejes van Elsje, (Corrie) 22-2-2015

.

.

.

Mmandjeuppet

Mijn naam is Ans en ik heb een kat genaamd Kit, die nu 1,5 jaar is. Door omstandigheden heb ik een tijdje bij een hele lieve vriendin gelogeerd die zelf 4 katten heeft. Kit paste zich heel goed aan  in de groep en ik zag dat hij helemaal opbloeide door met de andere katten te kunnen spelen. Hierdoor had ik besloten om voor Kit ook een vriendje of vriendinnetje  erbij te nemen en zo kwam ik bij de Stichting Poezensnuitjes terecht.
spelenxDaar zat een heel lief klein kitten, zwart met wit genaamd Muppet. Ik wilde dit kleine meisje een warm mandje geven en zo is ze in mijn gezinnetje gekomen. Ik heb haar de naam Abby  gegeven. De stichting heeft mij heel vriendelijk ontvangen en verteld hoe Abby daar was gekomen.
bankDe eerst twee dagen verliepen moeizaam voor Abby en Kit, ze kwamen beide in een nieuwe omgeving en dat was wennen voor ze, Abby een nieuw vrouwtje en Kit een nieuw huis. Twee dagen grommen en blazen en bijna niet eten, maar dat ging snel beter. Ze tasten elkaar af en zo langzaam aan werden ze echte maatjes. Nu hollen ze door het huis, spelen samen met dezelfde speeltjes en eten samen, slapen in één mandje of op de bank. Ook halen ze nu samen streken uit, de eerste bloempot is al gesneuveld, maar dat hoort er bij.
Ik ben heel blij dat ik de keuze heb gemaakt door Abby een mandje te geven, het is een lief en sociaal poesje waar Kit en ik zelf veel plezier aan beleven. Ik hoop ze beiden heel lang in mijn leven te mogen hebben. Mijn dank aan de Stichting Poezensnuitjes.
Ans, 21-2-2015

.

.

.

FSCN0037Elsa

Sinds 15 augustus 2014 heb ik twee lieve kittens in huis rondlopen: Mees (Mackay) en Guusje (Wobke), twee ex-opvangertjes van gastgezin Bianca. Vlak nadat ik Mees en Guusje in huis kreeg, ontving ik van Bianca bericht dat Stichting Poezensnuitjes was opgericht.10568910_394110204096836_6207045856747675281_n Vanaf het begin heb ik de Stichting op de voet gevolgd en heb ik genoten van alle foto’s en verhalen op de website en op Facebook. Wat wordt er toch mooi werk verricht door de Stichting!

In januari van dit jaar zag ik op de website van Poezensnuitjes dat alle kittens van Freya waren besproken, behalve Elsa. Dit terwijl ik me kon herinneren dat ook Elsa besproken was. Ik nam contact op met Bianca om te informeren hoe dat zat en na contact met Bianca wist ik dat het zo had moeten zijn: ik wilde Elsa een warm thuis bieden!

IMG-20150131-WA0021Ik vond het wel heel spannend. Guusje en Mees waren een heel close duo samen en ik had geen idee hoe zij op een klein nieuw katje in huis zouden reageren. Vrijdag 30 januari kwam Rhiannon Elsa brengen. Mees vond het direct fantastisch: een klein hummeltje om lekker mee te spelen! Direct wilde Mees stoeien en ravotten met de kleine Elsa. Maar Elsa moest hier nog niet zoveel van hebben: Mees was wel een heel grote kater! En Mees had in zijn enthousiasme en goede bedoelingen niet helemaal in de gaten hoe klein Elsa eigenlijk was. Lang is Elsa echter niet bang geweest voor de grote Mees, zaterdagochtend lagen de twee al heerlijk samen te knuffelen!

IMG-20150131-WA0014Guusje had meer moeite met de komst van de kleine pluizenbol in huis. In het begin bleef ze maar blazen en grommen naar de kleine Elsa (die overigens Elsa blijft heten!). Ik heb me daar best een beetje zorgen om gemaakt. Maar dat bleek helemaal niet nodig te zijn! Elsa was brutaal genoeg om gewoon bij Guusje op de stoel te kruipen. Guusje kijkt eerst wat onwennig, maar al heel snel hierna volgen de eerste likjes van Guusje!

F275C2EB-B887-4E87-9CD3-7D18AFFB99F7En sindsdien is het één groot feest in huis met mijn drie kanjers! Guusje en Mees hebben heel goed opgelet bij gastgezin Bianca en Elsa mag dan ook bij beiden regelmatig door de wasstraat. Elsa geniet hier zichtbaar volop van en weet dit ook goed uit te buiten! Nadat ze bij Guusje is geweest, gaat ze gewoon nog een keer bij Mees en andersom!

image2 (1)Mees en Guusje hebben zich inmiddels echt opgeworpen als grote broer en grote zus! Ze nemen haar op sleeptouw, kunnen heerlijk met haar knuffelen en houden er bij het spelen ook echt rekening mee dat Elsa de kleinste is. Het is mooi om te zien dat als we met het verenstokje of het laserlampje spelen, dat Mees en Guusje af en toe een stapje opzij doen zodat de kleine Elsa erbij kan.

Elsa vindt overigens allang niet meer dat Mees en Guusje groot zijn! Ze vindt het heerlijk om vanaf de bank bovenop ze te springen en ze zo te verleiden tot een stoeipartijtje! En als Mees en Guusje liggen te slapen, blijft ze hen gewoon lekker net zo lang met haar pootje porren totdat ze wakker worden en mee doen.

image3En als Elsa in haar slaap over het randje van het plateautje van het krabmeubel valt, dan houdt Mees haar daarna gewoon iets steviger vast.

image6 (1)

Guusje en Mees kijken vanaf een veilige afstand toe hoe Elsa rondjes rijdt op de stofzuiger.

image7 (1)Guusje houdt de wacht, terwijl Elsa ligt te slapen.

080E0850-727E-4F6F-AB67-1CB054D5676BElsa heeft haar plekje in huis helemaal gevonden. Ze stapt hier rond alsof ze nooit anders gewend is geweest. Het is echt genieten met deze drie toppers in huis! Heerlijk om te zien hoe Mees en Guusje Elsa helemaal hebben opgenomen en hoe mijn kleffe duootje een klef triootje is geworden!

Fleur, 16-2-2015
.

.

.

DSC_8180_20150116_0124Jannes (Jantje) en Amber (Nomi)

Vlak voor het oprichten van de stichting hadden we vier katten in huis: Hamish, Nessie, Tessa en Duncan. Daar zou het bij blijven vooral omdat Hamish (onze oudste) niet echt gecharmeerd was van al die drukte. Op de dag voor het publiek gaan met de stichting is Hamish echter plotseling overleden door een aanrijding. Een groot verdriet midden in het feest van de stichting.

DSC_8380_20150211_2121Niet lang daarna kwamen al snel veel nieuwe kittens bij de stichting, één daarvan was Nomi, een schoonheid van 4,5 maand die nog wat schuw was. Ze verbleef bij gastgezin Angela en eigenlijk waren we op slag verliefd. Omdat we altijd katten uit asiels hadden gehad durfden we het wel aan met de schuwe Nomi. Onze andere katten zouden wel meehelpen om haar te leren dat er ook mensen zijn die wel te vertrouwen zijn en we hadden geduld en tijd genoeg. DSC_6961_1200Zo kwam 31 oktober 2014 Nomi bij ons en werd omgedoopt tot Amber. Amber voelde zich al snel thuis en kon het prima vinden met de andere katten. Naar ons toe duurt het wat langer, ze eet uit de hand en laat zich ook oppakken maar is daar geen liefhebber van. Zolang we haar vrij laten is ze gezellig onderdeel van de familie. We merkten echter wel dat ze zich wat ging vervelen. Onze Duncan van 3 (tot dan toe heel speels) had niet zoveel zin meer om met haar te spelen en moest een beetje wennen aan de veranderde verdeling van aandacht. Eigenlijk vonden we 5 katten wel wat heel veel maar een speelmaatje voor Amber zou mogelijk wel bijdragen aan het groeiende vertrouwen.

En toen kwam Jantje bij de stichting, een heel jong zwerfkitten dat al vanaf 5 weken bij Bianca in de opvang zat en dus enorm socialiseerbaar was. IMG_3538Jan was natuurlijk al gecharmeerd van zijn naam, maar Jantje ontwikkelde zich ook tot een superlieve knuffelbeer. Eind december kwam Jantje, omgedoopt tot Jannes, bij ons zijn intrek nemen. Binnen enkele dagen waren Amber en Jannes de grootste vriendjes. Amber nog wat voorzichtig naar Jannes (ze is toch 4 maanden ouder) en Jannes heel blij met zijn vriendinnetje. Omdat Jannes een enorme knuffeldoos is, ziet Amber meer dat mensen ook fijn kunnen zijn en ze lijkt langzaam steeds minder op haar hoede te zijn voor ons. Jannes is in januari geopereerd aan een navelbreuk en gelijk gecastreerd. DSC_8368_20150211_2015Daarna is hij een paar dagen heel ziek geweest. Amber week niet van zijn zijde, liet hem met rust qua spelen maar was wel steeds in zijn buurt en zorgde bijna voor hem. Toen Jannes weer was opgeknapt hadden ze weer enorme speelmaatjes aan elkaar.

Onze andere katten waren ook blij met de komst van Jannes want doordat ze elkaar hadden liet Amber de anderen meer met rust. Enne… die lekkere kittenbrokjes die nu weer in huis zijn lusten ze ook wel.

Het gaat heel goed met Jannes en Amber, wij genieten enorm van ze en ik geloof echt dat zij ook happy zijn hier.

Advertenties
4 reacties

4 thoughts on “Hoe gaat het met…?

  1. Wat een leuke en fijne verhalen om te lezen. Heel ontroerend, en ook vaak grappig, en vooral zo fijn om te lezen hoe goed deze katjes terecht zijn gekomen.

    Like

  2. Geweldig ,geen woorden voor,wat hebben ze het goed. Bedankt allemaal dat we konden genieten hoeveel liefde ze krijgen. Bedankt stichting Poezensnuitjes voor zoveel werk .

    Like

  3. Lekker hele druilerige zondagmiddag de verhaaltjes zitten lezen. Wat fijn om al die snuitjes weer eens voorbij te zien komen en te lezen dat ze het goed hebben in hun gouden mandjes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s